เพราะเป็นหัวใจของวัดในพระพุทธศาสนา

เกี่ยวกับศาสนสถาน

ในพระพุทธศาสนามีองค์ประกอบหนึ่งคือสถานที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา  เดิมทีในสมัยพุทธกาลอาศัยความเป็นธรรมชาติเป็นที่พำนักและประกอบพิธีกรรมทางศาสนา 

 ต่อมามีผู้เลื่อมใสมอบถวายสถานที่ต่าง ๆ เช่น สวนตาลหนุ่มของพระราชาแห่งแคว้นมคธ  สวนเจ้าเชตุแหล่งเมืองสาวัตถี

สวนมะม่วง ( อัมพวัน) สวนไผ่ ( เวฬุวัน )  สวนดอกไม้ ( บุปผาราม ) เป็นต้น 

 เมื่อมีสถานที่พำนักแล้ว  จึงก่อเกิดเป็นถาวรวัตถุขึ้นมา  อย่างสถานที่ประกอบพิธีกรรมสำคัญทางศาสนาพุทธ  มีการสร้างอุโบสถหลังใหญ่อยู่ใจกลางวัด  เพราะเป็นหัวใจของวัดในพระพุทธศาสนา  กว่าจะเป็นอุโบสถขึ้นมาได้ต้องมีพิธีกรรมการสวดถอนธรณีให้บริสุทธิ์แล้วมีการสวดวิสุงคามสีมา  กำหนดเขตพุทธาวาส 

 ที่เราเห็นพิธีกรรมฝังลูกนิมิตในวัดต่าง ๆ ภายในวัดยังมีสถูป  องค์เจดีย์เป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุเป็นต้น  มีศาลาแสดงธรรม  วิหารที่ประดิษฐานองค์พระพุทธรูป  หรือรูปเคารพตาง ๆ   นอกจากนั้นยังมีกุฎีสงฆ์คือเป็นเขตที่พักพระสงฆ์นั้นเอง.