เมื่อวันลอยกระทงที่ผ่านมา...นักเรียนสายชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่ครูอ้อยสอนนั้น ได้รับมอบหมายให้ทำกระทงประดิษฐ์จากใบตอง...เพื่อนำไปถวายวัด 

กระทงใบตองนี้ที่ทำนั้นต้องสวยงาม.....  เพื่อนำไปประกวดเพื่อชิงรางวัลจากพระอาจารย์ด้วย  นักเรียนทุกคนจึงตั้งใจทำกระทงใบตอง....อย่างสุดฝีมือ.....

ในเช้า....ก่อนวันลอยกระทงนั้น  ตรงกับเวรประจำวันครูอ้อย  ที่จะต้องดูแลบริเวณหน้าโรงเรียน 

ครูอ้อยสังเกตเห็น...แม่ค้า  นำใบตอง  กาบกล้วย  อุปกรณ์พร้อมที่จะประดิษฐ์กระทง.....ขายเป็นชุด  ใส่ถุงเรียบร้อย  ดอกไม้ ธูปและเทียนด้วย....

เห็นแล้ว ต้องนึกนับถือในใจทีเดียว...ที่คนไทยหัวใส..หาทางทำมาหากินได้...

นักเรียนต้องซื้อมาทำกระทง ส่ง เพื่อคะแนนอยู่แล้ว.....

อย่างไรแม่ค้า...ก็ต้องขายได้  ไม่เหลือ...

ปกติ  แม่ค้าจะทำกระทงพร้อมลอยมาขาย...

แต่วันนี้  ขายเพียงอุปกรณ์พร้อมมาทำกระทง.....ก็ขายได้เงิน...คิดได้อย่างไร..เยี่ยม

*****

Loy116

*****

แล้วนักเรียน ก็มีกระทงมาส่งพระอาจารย์ทุกคน

แม้แต่...นักเรียนชาย...น่ารักทุกคน..ใช่ไหมคะ

*****

Loy110

*****

ครูอ้อยเสนอเรื่องลอยกระทงไปแล้ว 

บันทึกนี้ จะไม่กล่าวนะคะ  หากท่านผู้อ่านต้องการจะอ่าน

เชิญคลิกที่.....ลอยกระทงกุศล.....ชื่นใจ

*****

พอเสร็จภารกิจในวัดแล้ว  ครูอ้อยก็เพลิดเพลินเจริญใจกับทิวทัศน์....มองไปที่ใต้สะพาน 

โอ๊ะ! นั่นอะไร นั่นอะไร  กระทงของใคร  ทำไม..เยอะจัง...

อ๋อ...แม่ค้าเขาทำกระทงขายค่ะ..คืนนี้  ผู้คนจะมาเที่ยวงานวัดและซื้อกระทงไปลอย....

เฮ้! อยากจะบอกว่า...สงสัยจะขายออกยากส์ส์ส์ส์..เพราะนักเรียนของครูอ้อย 200 กว่าชีวิต  นำกระทงใบตองมาวางขายไว้เรียบร้อย...แล้ว

ถูกแย่งตลาดการค้าไปแล้วค่ะ....

*****

Loy121

*****

ดูสิคะ  สะพานทั้ง 2 ด้าน  มีการจับจองเนื้อที่ นั่งทำกระทงขายกันเป็นล่ำเป็นสัน 

มีหลายแผนก  ตั้งแต่  ตัดกาบกล้วย  พับจีบใบตอง  เสียบดอกไม้ ธูปเทียน...แอบดูแล้วเพลิดเพลินดีจังค่ะ....

คนไทย  ปีหนึ่ง จะได้เงินมา...แค่คืนนี้ คืนเดียวล่ะหรือ....เฮ้อ!

*****

Loy119

*****

เพลินจนเพื่อนๆครูและนักเรียนเดินกลับโรงเรียนกันไปหมดแล้ว  ครูอ้อยก็แวะซื้อขนมที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ

คนขายไม่มีเงินทอน  ต้องไปแลกเงินทอนให้ครูอ้อย  ครูอ้อยก็ยืนรอด้วย  ดูเขาทำกระทงด้วย.......

สักครู่  จึงเดินตามไป  ไม่มีเสียงนักเรียนแล้ว 

ครูอ้อยเดินตามทางปูนเลียบคลองแสนแสบไป  เป็นทางลัดเพื่อกลับไปโรงเรียน.....เห็นวัดเทพลีลา สวยงามมาก  เลยยืนเก็บภาพสวยๆมาให้มิตรรักชม.....

*****

Loy113

*****

แล้วครูอ้อยก็....หลงทาง  เดินเข้าไปในหมู่บ้านเลียบคลองแสนแสบ เข้าไปลึกพอสมควร  มารู้ตัวว่าหลงทาง  ตรงที่ผู้คนเขามองครูอ้อยแปลกๆ 

ครูอ้อยจึงใช้วิธีของลูกเสือ  คือ  สังเกต....

ตอนเดินมานั้น  จำได้ว่า...เดินเกาะราว สีส้มๆ...กันตกน้ำ  ..

นั่นไง  เจอแล้ว...ไม่หลงทางแล้วค่ะ 

แต่  เสียใจด้วย...เดินจน..ร้องเท้า..กัดเหวอะ เลยค่ะ...แงแง 

ทำงานให้สุข  สนุกกับงาน