หนังสือที่เขียนโดยคุณเฉกชนม์ ผมมีอยู่ 3 เล่ม คือ

เนื้อหาที่ชวนอ่านนี้ เป็นเล่มสุดท้ายที่ผมมีครับ

 

 

ขอเลือกบางบทบางตอนมานำเสนอ ดังนี้ครับ

 

4

มีบางเหตุการณ์
ที่หลายคนบอกกับฉันว่า
ถ้าเขาเป็นฉัน
เขาจะไม่ทำอย่างที่ฉันทำลงไปหรอก
ฉันว่าเป็นไปไม่ได้
เพราะถ้าไม่ว่าใครมาเป็นฉัน
ก็คงต้องมีความรู้สึกนึกคิดเหมือนกับที่ฉันเป็นอยู่
แล้วคนคนนั้น
จะทำอะไรแตกต่างไปจากที่ฉันทำได้อย่างไรกัน


5

ฉันเคยรู้สึกไม่พอใจ
เมื่อมีใครมาว่าฉันเป็นคนไม่ดี
ทั้งที่ฉันไม่ได้เป็นอย่างที่เขาว่า
ฉันไม่เข้าใจเหมือนกัน
ว่าทำไมฉันต้องฉุนเฉียว
ราวกับว่าเมื่อมีใครมาว่าฉันเป็นคนไม่ดี
แล้วฉันต้องเป็นตามนั้น
เดี๋ยวนี้...
ฉันเลิกใส่ใจกับสิ่งเหล่านี้แล้ว
เพราะฉันรู้ดีว่า
ความเป็นจริงฉันเป็นอย่างไร


6

ถ้าฉันอยากจะรู้จักใครสักคนหนึ่ง
ฉันจะไม่ถามความเป็นมาของเขา
จากคนรอบข้าง
แต่ฉันจะศึกษาจากตัวเขาเอง
เพราะฉันเชื่อว่า
คงจะไม่มีใครรู้จักใครดี
เท่ากับตัวของตัวเอง


7

คนส่วนใหญ่มักจะบอกว่า
การกระทำที่หวังผลตอบแทน
เป็นการกระทำที่น่ารังเกียจ
เสมือนกับการหว่านพืชเพื่อหวังผล
สำหรับฉันแล้วมันเป็นเรื่องธรรมดา
เพราะฉันเชื่อว่า
ลึกลึกแล้ว
คนทุกคนย่อมหวังผลจากการกระทำด้วยกันทั้งนั้น
และการเก็บเกี่ยวผลพวง
จากพืชที่เราหว่านลงไปเองนั้น
ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่ารังเกียจแต่ประการใด


10

มีหลายคนที่คิดว่า
การเรียนจบ มีงานทำ
มีครอบครัว และการได้ตอบแทนผู้มีพระคุณ
เหล่านี้เป็นจุดสูงสุดของชีวิต
สำหรับฉันแล้ว
ไม่ใช่อย่างที่หลายคนคิด
ฉันคิดว่า...
นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความรับผิดชอบ
สู่ชีวิตการเป็นผู้ใหญ่ต่างหาก


11

การดำเนินชีวิต
ไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากจนเกินไป
มีเรื่องราวมากมายที่ต้องพบเจอ
แพ้ได้...แต่อย่าท้อ
คงจะมีสักวัน
ที่เราได้มีโอกาสไปถึงซึ่งหวังไว้...

 

 

 

***********************************************************************

มีข้อคิดแอบแฝงเช่นเคยครับ

อยากให้กำลังใจทุกท่าน

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม :)

 

 

 

แหล่งอ้างอิง

เฉกชนม์.  ไปถึงซึ่งหวังไว้.  พิมพ์ครั้งที่ 9.  กรุงเทพฯ: หนังสือหัวเตียง, 2542.