แล้ววันนี้ ช่วงบ่ายๆ คนที่หมอเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อก็มา ป้ามาถึงวันนี้ต่างจากวันก่อนๆ ดูดีขึ้น ป้าบอกว่านอนหลับมากขึ้น ลุงกลับมาแล้ว วันนี้ลุงพาไปขายของที่ตลาดนัดตามเคย "สบายใจขึ้นนะคะ" "ก็นอนหลับกินได้ เครียดน้อยลงค่ะ แต่ยาคลายเครียดที่หมอให้ไม่ได้กินนะคะ วันนี้ กลัวว่าจะหลับตอนขายของ" "ไม่เป็นไรจ้ะป้า ยาหมอไม่สำคัญเท่ากับป้าได้ขายของ ป้าได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างสบายใจ แล้วป้าก็มีความสุขหรอกนะคะ เอาไว้ป้านอนไม่หลับจริงๆค่อยกินยาก็ได้จ้ะ"
หลังจากวัดความดันโลหิตแล้ว พบว่า ป้ามีความดันโลหิตสูงขึ้นจริง "ป้าจ๋า งั้นคราวหน้าหมอขอเป็นห่างจากนี้อีก 2 สัปดาห์ เรามาพบปะ พูดคุยและ วัดความดันกันอีกครั้งหนึ่งนะคะ ก่อนที่หมอจะตัดสินใจส่งตัวป้าไปโรงพยาบาลเพื่อเข้า คลินิคความดันโลหิตสูง" "จ้ะ" ป้ารับปากอย่างแข็งขัน หนูฝากป้าดูแลตัวเองด้วยนะคะ แล้วพบกันค่ะ สวัสดีค่ะ
