ยามเช้าวันนี้หมอกเมฆยังคงปกคลุมเขาคอหงส์เป็นสีเดียวกันกับฟ้าเลยละพอกลับมาในวิถีชีวิตในครอบครัวก็ต้องกุรีกุจอเกี่ยวกับกระทงวันนี้ให้สองหนุ่มน้อยเอาไปโรงเรียน
คุณแม่ของลูกได้เตรียมไว้แล้วแต่เอาไว้ไกลมือเด็กเกรงว่าจะพังก่อนนำไปลอยกระทงจริงในวันนี้
การสวมใส่ชุดของลูก ๆ วันนี้ถูกคำสั่งมาจากคุณครูว่าต้องสวมใส่ด้วยชุดแบบไทย ๆ ในวันลอยกระทง ผมว่าเราน่าจะหลงทางแล้วมั้งเพราะรูปแบบอย่างชุดไทยเป็นอย่างไร เราไม่เคยเรียนรู้กันและนำมาปฏิบัติกันอย่างจริงจัง
อัตลักษณ์หรือเอกลักษณ์ของเราเลือนหายไปกับกาลเวลาเพราะไม่มีใครใส่ใจอย่างแท้จริงในเรื่องของเราเองอย่างนั้นละมั้ง ตราบใดผู้คนในชาติยังไม่รู้สำนึกของความรู้รักและสามัคคีแล้วละก็...คงเป็นอย่างงั้นเองละ...
คุณพ่อออกมาเร็ว ๆ ...เสียงลูกชายคนโตเรียกด้วยเสียงอันตื่นเต้นดีใจ...ขณะผมอาบน้ำตอนเช้านี้เพลิน ๆ ...รีบเปิดประตูห้องน้ำออกมา...อะไรนะ...พร้อมรอยยิ้มที่ตื่นเต้นดีใจ...จะได้สวมชุดไทยไปลอยกระทงรึ...นี่ไง...ฟันน้ำนมหลุดอีกแล้ว...อิ อิ อิ.
วันนี้ตัวกระผมเองคงต้องลอยในอ่างแบบนี้ล่ะครับ อิอิ
สุขกายสุขใจในวันลอยกระทงนะครับ อ.ยูมิ
สวัสดีครับ คุณ คนพลัดถิ่น~natachoei(หน้าตาเฉย)
เป็นภาพออกมาดูดีจริง อิ อิ อิ
คิดได้ไงละนี่...
ขอบคุณครับผม