ความคิดเรื่องปรัชญาศูนยวาท
ตามทัศนะของพระนาคารชุนกล่าวทำนองว่า...ความคิดเห็นของคนเราเต็มไปด้วยอคติ เพราะต่างคิดว่าของตนเท่านั้นถูกต้อง แท้จริงเป็นความคิดที่ขัดแย้งอยู่ในตนเอง และในพระไตรปิฏก เล่มที่ 14 ข้อ 692 ในธาตุวิภังคสูตร ที่พระพุทธเจ้าตรัสว่า...
แสงสว่างของตะเกียงเกิดขึ้นเนื่องจากผลรวมของน้ำมัน ไฟ และไส้ตะเกียง ในตัวแสงสว่างเองแล้วไม่ได้เป็นอะไร แสงสว่างไม่ได้มีอยู่ในน้ำมัน หรือไม่ได้มีอยู่ในไส้ตะเกียง แต่แสงสว่างมีอยู่ในผลรวมของน้ำมัน ไฟ และไส้ตะเกียง ( ม.อุปริ. 14/692 )
แม้แต่ทุกสิ่งในโลกนี้ก็เกิดขึ้นเองไม่ได้ ไม่มีสิ่งใดอยู่โดดเดี่ยว ถ้ามีย่อมเป็นฝ่ายสัสตทิฏฐิ ( ความเห็นว่าเที่ยงแท้ คงอยู่ตลอดไป ) แต่ถ้ามีความเห็นว่าสิ่งทั้งปวงเป็นขาดสูญก็เป็นอุจเฉททิฏฐิ เพราะทุกสิ่งต้องอิงอาศัยกันและกันจึงเกิดขึ้นมา
ดังนั้นทุกสิ่งจึงไม่จริงแท้ ( มายา ) แม้สังขตธรรมและอสังขตธรรม ( นิพพาน ) ก็มีสภาพสูญ ดังนั้นพระนาคารชุนกล่าวทำนองว่า...แท้จริงพระพุทธเจ้าประกาศว่าทุกสิ่งเป็นศูนยตา, สุญญตา , ศูนยวาท ...นั้นเอง.
