ปรกติเราจะคิดอยู่ตลอดเวลา  คิดจนเครียด เหนื่อย สับสน ฟุ้งซ่าน ทุกข์ ความทุกข์เกิดจากความคิด บางครั้งหลับไปเพื่อจิตจะได้พักจากการคิด กลับฝันที่ทำให้ขาดความสงบ จนตื่นมาก็เหนื่อย

ขณะคิดจะไม่รู้ตัว

เมื่อความรู้ตัวเข้ามาแทนที่จะหยุดคิด

เมื่อหยุดคิดจะสงบ เกิดความสุข

การคิดกับการรู้ตัวจะแทนที่ซึ่งกันและกัน

เราควรฝึกควบคุมการคิด ว่าเมื่อไรจะคิด เมื่อไรจะไม่คิด

 และคิดอย่างไรจึงจะเป็นประโยชน์

จากหนังสือ วิถีมนุษย์ในศตวรรษที่ ๒๑ : ศูนย์ หนึ่ง เก้า  พิมพ์ครั้งที่ ๔ มีนาคม ๒๕๕๐ 
ประเวศ วะสี เขียน
เรื่องการฝึกให้รู้ตัวเอง(การเจริญสติ) หน้า ๘๖