เมื่อเดือนกันยายนที่ผ่านมา มีโอกาสได้ไปเที่ยวภูหลวง จ. เลย กับเพื่อนครู โดยเฉพาะคุณครูที่ early retire เดินทางไปท่ามกลางสายฝน เพราะเป็นช่วงที่พายุเข้าพอดี ดิฉัพูดเปรยๆกับเพื่อนว่า" กลัวน้ำป่าจังเลย ถ้าน้ำมาเราจะทำยังไง เพราะฝนตกตลอดทั้งวันทั้งคืน " ทุกคนหัวเราะกัน เค้าบอกดิฉันว่าจุดที่เราอยู่น่ะ เป็นภูเขา ถ้าภูหลวงมีน้ำท่วม จ. เลย ทั้งจังหวัดต้องจมน้ำแน่
ในขณะที่เพื่อนครูคนอื่นๆเค้ามีกิจกรรมในร่มทำ แต่ดิฉันเลือที่จะออกไปตะลุยฝนไปชมความงามของธรรมชาติ การเดินทางค่อนข้างทุลักทุเล แต่ก็สนุกและมีความสุข จากที่สวมรองเท้า ต้องถอดรองเท้าเดินย่ำไปตามพื้นที่บางแห่งก็ลื่น เละ และมีแง่งหิน ทุกรูปแบบ หลายแห่งมีน้ำท่วมขัง แต่ต้องเดินไป บางแห่งเป็นดินโคลนที่เป็นทางเดินของช้าง ต้องติดหล่มเป็นระยะ มอมแมม ทั้งลื่นหกล้มก้นจ้ำเบ้าเพราะมีตะไคร่น้ำ ทั้งโดนแง่งหินบาดที่นิ้วเท้า ทุกคนหายเหนื่อยเมื่อได้เห็นดอกไม้ป่าที่สวยงาม ดาษดื่นไปทั่วบริเวณ เฟิร์นหลากหลายชนิดตระการตา
ดิฉันเกือบจะลืมไปว่าหน้าฝน ที่ภูหลวงจะมีทากดูดเลือดเยอะมาก มีอยู่ตัวหนึ่งเพื่อนชี้ให้ดู มันกำลังจะดีดตัวเพื่อจะเกาะพวกเรา ทุกคนร้องยี้ ด้วยความรังเกียจและกลัวระคนกัน จนแล้วจนรอดที่ดิฉันก็โดนเจ้าทากดูดเลือดจนได้ หลังจากหลายๆคนก็โดนมันเกาะและดูดเลือด ดิฉันรู้สึกแสบๆคันๆ ที่บริเวณต้นขา ทั้งๆที่วันนั้นสวมกางเกงยีนส์ หลายคนไม่เชื่อว่า มันจะกล้ามุดไปไกลขนาดนั้น แต่ดิฉันมั่นใจเต็มที่ ดิฉันบี้และขยี้กางเกง จนกระทั่งกลับถึงที่พัก ดิฉันรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ถอดกางเกงแล้วสลัดอย่างแรง เจ้าทากต้วน้อย ร่วงลงกับพื้น ดิฉันขนลุกซู่เลยล่ะ ก็มันน่าหวาดเสียวมั้ยล่ะ หลงไปทางไหนไม่ว่าหรอก แต่เนี่ย....มันถึงต้นขาแล้วอ่ะ....ดิฉันไม่อยากอะไร จะบอกว่าเข็ดแต่ก็ยังอยากไปอีกเพราะสวยจริงๆ ไม่เชื่อลองไปเที่ยวนะคะ
