สวัสดีค่ะ
คำว่า “โลกไร้พรมแดน” (le monde n a rien frontiere) สำหรับเล็กแล้วเห็นว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ค่ะ
เดี๋ยวนี้อยู่ไกลกันก็เหมือนใกล้กัน แล้วระยะทางก็มิได้เป็นอุปสรรคของการสื่อสารอีกต่อไป เพราะเรามี internet
โชคดีที่เกิดมาในโลก digital ไม่ใช่ในยุค analog นอกจากนี้ ราคาก็ไม่แพงอย่างที่คิด ฉะนั้น แม้จะห่างกันคนละขั้วโลก ขอแค่ได้ยินเสียงหรือได้เห็นตัวหนังสือสื่อถ้อยคำก็เพียงพอ
คนเราบางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกัน ๒๔ ชั่วโมง
เพราะมันอาจจะทำให้เราต้องเสียคุณค่าในความเป็นตัวของตัวเอง แต่ก็มิได้หมายความว่าเราจะละเลยหรือละทิ้ง (negliger) คนรอบข้างที่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของเรา อันได้แก่ บิดา มารดา กัลยาณมิตร และผู้มีพระคุณ เป็นต้น ซึ่งเป็นเหมือนที่พักทางใจของเรา ซึ่งจะลืมเสียไม่ได้
ในขณะเดียวกันเราก็จะรู้จักตัวของเราเองมากยิ่งขึ้น
(เข้าใจแล้วว่าทำไมพระพุทธเจ้าถึงให้พระสงฆ์ไปหาความสงบในป่า)
Oh la la, je suis moi-meme, c est bien. (การได้อยูด้วยตัวของเราเอง มันก็ดีเหมือนกัน)
ชีวิตจะเศร้าไปใย มีแง่มุมให้เรามองได้อีกมากมาย je suis vivante. (ชีวิตต้องร่าเริง)
ป.ล. วันนี้ว่างเลยดูทีวีไปด้วย เขียน mail ไปด้วย นึกอะไรได้ก็เขียนมาให้อ่านกัน ขอบคุณที่ติดตามผลงานเสมอมา
(ทำเหมือนเป็นนักเขียนเผื่อจะได้รางวัลซีไรท์กับเขาบ้าง)
2 พฤศจิกายน 2551 14:37:31