สวัสดีค่ะ
เมื่อวานได้คุยกับลุง Bruno
ลุง Bruno บอกว่าคนฝรั่งเศสชื่นชมในความมีนำใจของคนไทย (Les thailandais sont tres gentils)
ซึ่งเป็นอะไรที่คนฝรั่งเศสปรารถนาจะให้มีในประเทศของเขา (Les francais preferent comme ca)
แล้วเขาก็ชื่นชมในวัฒนธรรมของเรา (ils admirent mon tradition)
แต่เหตุไฉนคนไทยถึงลืมความเป็นไทยของเราซะ
คนฝรั่งเศสอนุรักษ์วัฒนธรรมของเขามาก โดยเฉพาะภาษา
คนของเขาพูดอังกฤษได้ แต่ไม่ยอมพูด จากประสบการณ์ตรง ณ วันเดินทาง
ถ้าเราถามทางเป็นภาษาอังกฤษ เขาจะตอบว่า I cannot speak english. (แต่ที่เขากำลังพูดอยู่นะเป็นภาษาอังกฤษ)
นอกจากนี้ คนฝรั่งเศสยังเรื่องมาก ขี้หงุดหงิด (ils sont tres difficiles) ประสบการณ์ตรงอีกเช่นกัน
ตอนที่นั่งเตรื่องบินนั่งข้างคนฝรั่งเศส ไอ้เรากำลังจะหลับก็ได้ยินคนฝรั่งเศสเถียงกัน
เราก็ตื่นนึกว่าเขาด่าเราว่านอนเบียดเขา
แต่เปล่าเขาด่าคนข้างหน้าที่ไม่ยอมขยับเก้าอี้
ด่ากันเสียงดังจน air ต้องมาเคลียร์
เป็นอันว่าเราเลยพลอยไม่ได้นอนไปด้วย
พอมาถึงสถานีรถไฟ gare montparnasse
คนก็แย่งกันขึ้น (หัวลำโพงบ้านเรายังจะมีระเบียบเสียกว่า)
เราก็ผู้หญิงตัวเล็กๆ แล้วแต่คลื่นมนุษย์จะพาไป
(ฉากนี้แหละ นำตาแทบร่วง)
แล้วไอ้รถไฟฝรั่งเศสก็แสนจะตรงเวลา มันไม่เผื่อเวลาให้เราหลงเลย (เป็นอันว่าเราก็เลยต้องตกรถไฟ) นอกจากนี้ อย่าหวังว่าจะมีใครมาช่วยเรา
ต้องทำตัวน่าสงสารมากๆ เขาถึงจะมาช่วยเรา ที่กล่าวมาทั้งหมดก็เพื่อบอกว่า
ยังไงซะ เมืองไทยบ้านเราก็ยังมีอะไรดีๆ อยู่เยอะ ดังนั้น เรามารักเมืองไทยกันเถอะ
ป.ล. e-mail ตอนนี้ ต้องประกอบเพลงปลุกใจที่ร้องว่า "รักเมืองไทย ชูชาติไทย ทะนุบำรุงให้รุ่งเรือง สมเป็นเมืองของไทย"
2 พฤศจิกายน 2551 15:52:09
