"ก็เพราะความรักชาติ และ เห็นผู้คนถูกรังแกอย่างไม่เป็นธรรมนะซี"

เมื่อวันเสาร์ ( 1 พ.ย. )ที่ล่วงผ่าน ผู้เขียนไปร่วมงานบุญทอดกฐินสามัคคีที่อ่างทองมา ได้พบปะพูดคุยกะเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่ง  ที่เดินทางมาร่วมด้วยอยู่ถึงสุราษฎร์ธานีโน่น ( ผมอยู่ชลบุรี ) น้องคนนี้เคยคบหามานาน  สนิทสนมกันเสมือนญาติ  พูดกันได้แทบทุกเรื่อง  ยกเว้น..เรื่องทุกข์ของตัวเขาเอง 

ผมรู้ว่าเขาติดตามดูข่าว"พันธมิตร"ทางหน้าจอเป็นประจำประเภท
"แฟนพันธุ์แท้"คนหนึ่งทีเดียวล่ะ 
ระหว่างนั่งคุยกันในรถตู้  ก็ไม่พ้นการเมืองเรื่องวุ่นวายต่าง ๆ  มีเรื่องหนึ่ง
ที่ผมเองไม่เคยรู้มาก่อน....ครือว่า..ความจริงเขาเองเดินทางมาร่วมกับพันธมิตรตั้งแต่วันแรก ( 25 พ.ค.51 ) ที่แล้ว
อยู่กิน นอน พักค้างแถวสะพานมัฆวานฯ ใกล้ ๆ พวกการ์ด  ครั้งละ 2-3 วัน  มาแล้วไม่น้อยกว่า 10 ครั้ง

เป่านกหวีดทีไร  เขาจะรีบจับรถทัวร์จากสุราษฎร์เข้าร่วมโดยมิชักช้า

วันที่  7 ตุลาคมที่ผ่านมา  พอทราบข่าวมามีการถล่มยิงผู้คนบาดเจ็บมากมาย   เขารีบขึ้นรถทัวร์เข้ากรุงโดยมิรีรอ   
ระหว่างทางรถจอดที่ชุมพร  มีผู้หญิงคนหนึ่งร้องไห้ขึ้นมา 
จับความได้ว่าสามีของเธอได้รับบาดเจ็บสาหัส ขาขาด สามีเธอเป็นการ์ดพันธมิตร ชื่อ "แจ๊ก - ธัญญา" นั่นเอง

เนื่องจากเธอไม่รู้จักถนนหนทางในกรุงเทพฯ  เขาเลยเป็นธุระพาเธอ
ขึ้นแท็กซี่ไปดูอาการสามีที่วชิรพยาบาล  จัดแจงติดต่อหาที่พักมอบเงิน
ไว้ให้ 1000 บาท  แล้วรีบบึ่งมาที่ทำเนียบ - มัฆวาน ประมาณ 2 ทุ่มเศษ  ขณะที่เสียงยิงถล่มอย่างไม่ยั้งมือของตำรวจ   
ฟังแล้วยังนึกเสียวไม่หายเลยครับ...เสียวจริง ๆ แต่ไม่ใช่ฟังแล้วแสร้งเสียว"ขนลุก"อย่างใครบางคน นะครับ

เพื่อนรุ่นน้องคนนี้  อายุอานามปาเข้าไป 50 กว่าแล้วล่ะ 
จบปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เคยรับราชการ 
แต่ลาออกก่อนเกษียณฯ เพราะทนอึดอัดกับระบบราชการไม่ได้ 
ผิดกับผมที่อยู่ทนจนเกษียณฯ..อิอิ

เขาบอกว่าไม่เคยบอกเรื่องนี้ใครให้รู้มาก่อน  ยกเว้นภรรยาและลูกสาว    ทราบว่าภรรยาเขาและพี่สาว
ก็เดินทางมาร่วมงานพระราชทานเพลิงศพ"น้องโบว์" และ "สารวัตรจ๊าบ" ด้วย

เขาสารภาพว่า "ไม่ใช่ไม่กลัวนะ กลัวเหมือนกันแหละ  แต่ไม่รู้เพราะอะไร"
ผมนึกตอบในใจ "ก็เพราะความรักชาติ และ เห็นผู้คนถูกรังแกอย่างไม่เป็นธรรมนะซี"

เขาไม่เคยแสดงตนให้ใครรู้จักที่หน้าจอ  เขา "ปิดทองหลังพระ"
เชื่อว่ามีคนประเภทนี้  อีกไม่น้อย ครับ

ผมเขียนถึงเขาโดยมิได้บอกกล่าวเล่าแจ้งว่าจะนำมาเขียนลงบล็อก 
เขารู้ก็คิดว่าไม่เป็นไรหรอกนะ..ขอนุญาตไว้ตรงนี้ละกัน....อิอิ

เขามาพักที่ศรีราชา ชลบุรี  ก่อนกลับสุราษฎร์ฯ เขาบอกผมว่าไม่แน่
อาจจะแวะไปทำเนียบหรือไม่ก็ไปเยี่ยมคนป่วยอีกสักหน่อย

ผมชื่นชมในความกล้าหาญของเขามาก...แต่อดห่วงเขาไม่ได้
เช่นกันครับ ล่าสุดผมได้โทร.ไปถาม  ทราบว่าขณะนี้เขากลับถึง
บ้านที่สุราษฎร์ฯโดยปลอดภัย..สบายดี

ขออวยพรให้  กรรมดีที่เขาสร้างสมจงเป็นผลานิสงส์ให้เขา
ปลอดภัยตลอดไป  ครับผม

............................................................................................