...เพราะเราต่างมี"เวียดนาม"ของแต่ละคน ทุกคนล้วนมี "สงคราม" ของตัวเอง
คล้อด อันชิน ธอมัส เขียน
อมร แสงมณี/อัฐพงศ์ เพลินพฤกษา แปล
สำนักพิมพ์ Oh My God
สงครามเวียดนามสิ้นสุดมานานกว่า 30 ปีแล้ว แต่สงครามในใจของผู้ที่ผ่านเหตุการณ์
ดังกล่าวยังปะทุอยู่ สร้างบาดแผลอันยากจะเยียวยาทั้งแก่ผู้ชนะและผู้แพ้เสมอกัน
ประมาณว่าหลังสงครามเวียดนามมีชาวอเมริกันที่ผ่านสมรภูมิดังกล่าวฆ่าตัวตายกว่า 1 แสนคน
หรือเกือบ 2 เท่าของทหารอเมริกันที่ตายในเวียดนาม...
รายการอุษาคเนย์ ทาง คลื่น 96.5 วันนี้ (2พ.ย.51)พาผู้ฟัง ไปสัมผัสกับเรื่องราวแห่งการกอบกู้วิญญาณที่แหลกสลายจากห้วงทุกข์ ของบุรุษผู้ห้าวหาญซึ่งเข้ารบในสงครามเวียดนามแม้จะเดินทางกลับมาตุภูมิ แต่”สงคราม”ก็ยังติดตามทำให้เขาพบกับความทุกข์แสนสาหัส
วันนี้ ได้สนทนากับคุณอัฐพงศ์ เพลินพฤกษา ผู้แปลหนังสือเล่มนี้ ซึ่งให้ข้อคิดที่เป็นประโยชน์มาก
โดยเฉพาะกับสังคมไทยในยามนี้ รวมถึงตัวเองด้วย
ขอบคุณ ผู้เขียน ที่ให้ข้อคิดอันทรงคุณค่าและขอขอบคุณผู้แปลที่ถ่ายทอดออกมาได้กินใจ
ชอบหลายตอนโดยเฉพาะ
" ไม่มีการเยียวยาใดเกิดขึ้นโดยปราศจากภาวะหวั่นไหวทางอารมณ์ เราต้องเปิดรับต่อความเป็นจริงของตัวเราและไม่หลบเร้นจากสิ่งใด วิธีที่จะค้นพบธรรมชาติที่แท้จริงของความทุกข์ก็คือ ให้ก้าวเข้าไปเผชิญกับชีวิตโดยตรง หมั่นท้าทายตัวเองและเมตตาต่อตัวเองในย่างก้าว นำตัวเองออกสู่โลกและพร้อมที่จะผิดพลาด นั่นคือที่ที่เราจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับความทุกข์และเรียนรู้วิธีออกจากห้วงทุกข์"(หน้า 169)
พร้อมกับฮัมบทเพลงภาวนาจากหมู่บ้านพลัม ที่พี่ธีรภาพเลือกมาเปิดนำเข้าก่อนสัมภาษณ์
ขอคารวะท่านติช นัท ฮันห์ และท่านคล้อด อันชิน ธอมัส ด้วยหัวใจ
Happiness is here and now
Happiness is here and now
I have dropped my worries
Nowhere to go
Nothing to do
No longer in a hurry
Happiness is here and now
I have dropped my worries
Somewhere to go
Something to do
But not in a hurry.
