ช่วงปิดเทอมที่สองของหลักสูตรมีวันหยุด 1 อาิทิตย์ อยากไปเที่ยวนอกหลักสูตรบ้างก็เลยรีบทำรายงานให้เสร็จก่อนปิดเทอม มีทั้งสิ้น 3 รายงานใหญ่ๆด้วยกัน รายงานของอาจารย์เรื่อง Treaty of Waitangi และหาประวัติบุคคลที่มีความสำคัญกับชาวเมารี รวมถึงเรื่องของภาษาเมารี รายงานที่สองเรื่อง Heritage Tourism และการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ รวมถึง Interpretation ในการท่องเที่ยว รายงานนี้ต้องสืบประวัติตระกูลกันไปให้ได้ราว 3 รุ่น โทรหาที่บ้านกันให้วุ่นเลย นอกจากนี้ก็ต้องจัดทริปเดินทางให้นักท่องเที่ยว 4 วัน โดยให้ได้ไปชมในอุทยานแห่งชาติ 2 ที่ Heritage tourism ด้วย เราเลยขอจัดทริปมาเมืองไทย ให้ไปสุราษฎร์ธานี ชมอุทยานแห่งชาติเขาสก และอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง รวมถึงวัดสวนโมกข์ และไชยา รายงานที่สามเรื่องของพืชและสัตว์ของนิวซีแลนด์ รายงานชิ้นนี้สนุกเพราะชอบเรื่องพืชและสัตว์อยู่แล้ว อันนี้เป็นรูปที่ใส่ในไว้ที่หน้าปกแผ่นพับที่อาจารย์ให้ออกแบบเพื่อแนะนำพืชและสัตว์

Aotearua เอาเีทียรัว เป็นภาษาเมารีที่ใช้เรียกประเทศนิวซีแลนด์ แปลว่าดินแดนแห่งเมฆขาวยาวๆ เฮ้อ แปลให้เพราะยังไงดีละค่ะ The Land of the long white cloud เนี่ย


แล้วเมื่อไหร่จะถึงสกี ซะทีเนี่ย เดี๋ยวนะ กำลังภาคภูมิใจเรื่องทำรายงานเสร็จก่อนใครและเสร็จก่อนปิดเทอม เพื่อจะได้มีเวลาว่างไปเที่ยวไง แล้วเราก็นัดกับเพื่อนชาวญี่ปุ่นที่มีรถ (สำคัญมากเพราะไม่มีรถก็ไม่ได้ไป) และเพื่อนอีกคนที่คอยลุ้นให้เราไปสัมผัสการเล่นสกีให้ได้ เพราะเป็นอาทิตย์เกือบสุดท้ายที่เขาจะเปิดให้เล่นสกีแล้ว ไม่ไปตอนนี้ก็อด อ้อเป็นช่วงต้นเดือนตุลาคม (หมายเหตุ ภาพไม่งามต้องขออภัยเพราะถ่ายกับมือถือล้วนๆ กล้องตัวเองเอาไปแต่ลืมถ่านชาร์จไว้ในห้อง)

    

    

พวกเราตัดสินใจไป Mt. Hutt เพราะมีเพื่อนที่เรียนในคอร์สเดียวกันไปทำงานอยู่ช่วงวันหยุด ได้ทีเลยไปเยี่ยมด้วยซะเลย ออกจาก Greymouth ทางตะวันตกของเกาะใต้ ผ่านทาง Arthur's Pass ประมาณ 11.00 น. ถึง Mt.Hutt ประมาณบ่ายสาม ตอนขึ้นไปบนยอดเขารู้สักกลัวเพราะทางค่อนข้างชันและมองเห็นไหล่เขาตลอด ไม่กล้าชะโงกหน้าออกไปดูกลัวรถหล่น แหะ แหะ แบบว่าขี้กลัวหนะ พอไปถึงตอนนั้นเขาปิด counter ขายบัตรแล้ว เลยเดินชมสถานที่ให้น้ำลายหก ฝากไว้ก่อนนะพรุ่งนี้เจอกัน

ลงมาหาที่พักที่ Methven เจอที่พักน่ารักและถูกดีจ่ายคนละ 25 เหรียญ ชื่อ Pinedale หวั่นใจเล็กน้อยหากพรุ่งนี้อากาศไม่ดีก็คงอดเล่น ปรากฎว่าตอนเช้าเจ้าของเขียนขึ้นกระดานไว้ว่า Mt.Hutt ปิดเนื่องจากลมแรงมาก แง แง เราเลยเดินเล่นกัน รอเวลาว่าและภาวนาให้อากาศดีขึ้นจะได้ไปเล่น พอประมาณ 11.00 เพื่อนก็โทรมาบอกว่าขึ้นไปได้ ดีใจสุดๆ

 

Before                                                                  After

 

เพื่อนที่ทำงานที่นั่นช่วยให้เราจ่ายไม่แพง แต่เราต้องจ่ายค่าเรียน 1 คอร์ส รวมค่าเช่ากางเกง 123 เหรียญ เืพื่อนชาวญี่ปุ่นเขาเล่นเก่งเลยคอยแนะนำการใส่รองเท้าการใส่สกี ก่อนเรียน จากนั้นก็ลองไปเล่นที่เขามีทางเลื่อนให้ขึ้นไปเล่นไม่ค่อยชันมาก ปรากฎว่าล้มไม่เป็นท่าเลย จากนั้นก็รอเรียนกับอาจารย์ เรียนกันประมาณ 2 ชั่วโมง สนุกมากแม้ว่าล้มบ่อยเพราะค่อนข้างเกร็ง และชอบทำตัวงอ ยิ่งทำอย่างนั้นสกีก็ยิ่งเร็วควบคุมไม่ได้ ไม่รู้จะทำไงก็เลยล้มตัวลง อาจารย์บอกให้ทำตัวสบายสบาย เฮ้อ กว่าจะเล่นพอดูได้ก็ใช้เวลาสักพัก แต่ก็สนุกดี เป็นประสบการณ์ใหม่อีกอย่างในชีวิตตอนแก่

เล่นกันจนเขาปิดประมาณบ่ายสี่ กลับมาที่พัก สั่งพิซซ่าในเมืองมากิน เพราะหมดแรงกันไม่อยากไปไหน รุ่งเช้าก็ออกเดินทางกลับ แวะ แม่น้ำ Rakaia (ระคะเอีย)ที่เขานิยมเล่น Jet boat ก็เลยแวะชมวิวกันหน่อย

    

เดินชมวิวกันสักพัก ก็เดินทางต่อ มาเจอทุ่งดอกไม้สีเหลืองที่เขาปลูกเพื่อนำเมล็ดมาสกัดน้ำมัน น่าจะเป็นพืชในตระกูลเดียวกันกับ mustard ที่เรียกว่า Rapeseed อันนี้ไม่ค่อยแน่ใจเ่ท่าไหร่

ตลอดทางที่ผ่านก็ทำให้เรานึกถึงความแตกต่างของฝั่งตะวันตกที่เราอยู่กับแถบนี้ซึ่งเป็นที่ราบเสียส่วนใหญ่และมีการเพาะปลูกเยอะ เราจะไม่ค่อยได้เห็นพืชพื้นเมืองของนิวซีแลนด์ เหมือนกับที่เราอยู่ทางตะวันตก ที่พอหันไปทางไหนก็มีแต่ภูเขาและเฟิร์น และต้น Nikau Palm ต้นไม้เขียวชอุ่มไปหมด เพราะเป็นแถบที่มีฝนตกชุก พวกเราก็ชักเริ่มรัก Greymouth และ West coast เสียแล้ว