-
ด้วยจำนวนประชากรที่มีมากกว่าโรงเรียนจะรองรับไหว โรงเรียนส่วนใหญ่ในเวียตนามจึงจัดการศึกษาเป็น 2 ช่วงเวลา คือ กลุ่มเรียนเช้ากับกลุ่มเรียนบ่าย
-
ทำให้หวนนึกถึงระบบโรงเรียนที่เยอรมนีที่จัดการเรียนหนังสือแค่ครึ่งวัน ส่วนช่วงบ่ายไม่มีการบังคับเรียนวิชาการ แต่จะมีชมรมที่เป็นชีวิตจริงให้ผู้เรียนเข้าร่วมบูรณาการชีวิตตามความต้องการ เช่น การจัดทำวารสารของโรงเรียนเขาก็จะมีชมรมให้ผู้เรียนทำเองทั้งหมด โดยให้ครูเป็นที่ปรึกษา ในการจัดปัจฉิมนิเทศเขาก็ให้นักเรียนดำเนินการเตรียมงานเป็นปีเองโดยผู้เรียนทั้งหมด โดยโรงเรียนสนับสนุนงบประมาณ มีครูพี่เลี้ยงนิดหน่อย ครูส่วนใหญ่คือแขกผู้มีเกียรติที่ถูกเชิญไปร่วมงาน และร่วมแสดงกิจกรรมที่นักเรียนจัดขึ้น
-
หลายโรงเรียนในเวียตนามที่มีความพร้อมก็ได้นำแนวคิดของเยอรมนีมาใช้ คือ จัดการเรียนวิชาการแค่ครึ่งวันเท่าที่จำเป็น และก็อำนวยให้เกิดการเข้าร่วมกิจกรรมของผู้เรียนตามความถนัด
เวียตนาม : เลข คัด เลิก เรียนครึ่งวัน
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาง พรรณา ผิวเผือก · 31 ต.ค. 2551
ร.ร.บ้านเมืองแปง · 31 ต.ค. 2551
ยูมิ · 31 ต.ค. 2551
ผศ.ดร.วศิน เหลี่ยมปรีชา · 31 ต.ค. 2551
Lin Hui · 31 ต.ค. 2551
เจมส์ · 31 ต.ค. 2551

การได้ลงมือปฏิบัติจริง จะพบปัญหาจริง ได้อะไรมากกว่าความรู้ที่เป็นนามธรรม ทั้งการทำงานร่วมกับผู้อื่น การคิด การตัดสินใจ การเคารพซึ่งกันและกัน และเกิดความภาคภูมิใจมากกว่าเมื่องานนั้นสัมฤทธิ์ผล
สวัสดีครับ
เป็นกิจกรรมที่ดีครับ ....สนับสนุนโครงการดี ๆ
จาก...ผู้สร้างสถานการณ์ทางการเรียนการสอน
การศึกษาบ้าน เรา น่า จะ ใช้ ได้ บ้าง เหอๆ
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ คุณเบส
ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น