ซึ้งใจจริงๆครับวันนี้ ได้ยินเรื่องเล่าจาก ดร.ประมวล เพ็งจันทร์ ซึ่งผมไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเห็นในทีวี ได้ยินเรื่องเล่าของการค้นหาบางสิ่งบางอย่างที่คนอย่างผมไม่ได้นึกถึงเลย

 

      ฟังเริ่มแรกก็เฉยๆ ฟังไปฟังมาเริ่มพอรู้แล้ว ว่า ทำไมถึงทำเช่นนั้น เกิดอารมณ์ร่วม

 

      เช่นนั้น หมายถึง เป็นอาจารย์มหาลัยอยู่ดีๆ มีความคิดว่า สอนนักศึกษาเพียงแต่ในตำรา ทฤษฏีที่เรียนรู้มา ปรัชญาและศาสนา แต่ไม่ได้ผ่านความจริงนั้นมา      ท่านเลยตัดสินใจแบบ Action Learning ออกเดินทางหา “ความจริงของชีวิต” เลือกการเดิน ในคำสัญญา 4 ข้อ คือ1.ไม่ใช้เงิน 2.ไม่หวังความช่วยเหลือจากผู้รู้จัก 3.ไม่ขอก่อน 4.คิดก่อนทำ

 

 

      ผมฟังไปน้ำตาคลอไป จริงๆนะครับ เดิน 66 วัน กับ หนึ่งพันกิโล เจอคนที่จดชื่อไว้ 116 คน

 

      สำหรับผมแล้วอาจจะทำเหมือนท่านอาจารย์ประมวลก็ได้ แต่อาจไม่เลือกวิธีการเดิน แต่ใช้การเดินบนสายงาน เจอคนที่มีน้ำใจ เจอคนที่ไม่มีน้ำใจ สำคัญตรงที่ เราต้องกลับมาศึกษา “คนที่ดีกับเรา คนที่มีน้ำใจ” สำหรับคนไม่มีน้ำใจ คงต้องบอกว่า “ละไว้ในฐานที่เข้าใจ”

 

 

“จงแผ่เมตตาให้คนที่เรามีอคติ และ เกลียด”

ขอขอบคุณ เครือ SCG เป็นอย่างสูง