ก่อนจากกัน ขอสัญญา ฝากประทับตรึงตรา จนกว่าจะพบกันใหม่ โบกมืออำลา สัญญาด้วยหัวใจ เพราะความรักติดตรึงห่วงใย ด้วยใจผูกพันมั่นคง……. ด้วยความดี นั้น ฝังตรึง จากไปแล้วคำนึง ตรึงประทับดวงใจ อย่าได้ลืมเลือน สัญญากันไว้อย่างไร ขอให้เรามั่นคงจิตใจ ก้าวไปสรรค์สร้างความดี…… โอ้เพื่อนเอ๋ย เคยร่วม สนุกกันมา แต่เวลา ต้องพาให้เราจากกัน ไม่นานหรอกหนา เราคงได้มาพบกัน ไม่มีสิ่งใดขวางกั้น เพราะเรามั่นในสัญญา .......... หากแผ่นดิน ไม่ฝังกาย จะสุขจะทุกข์เพียงใด น้อมกาย ยิ้มสู้ฟันฝ่า ร้อยรัดดวงใจ มั่นในคำสัญญา สร้างสรรค์เพื่อมวลประชา นี่คือสัญญาของเรา..........คำมั่นสัญญา
##พี่น้องเอ้ย##
พี่น้อง G2K ที่รักทุกท่าน ที่ผ่านเข้ามาเยี่ยม ขณะนี้โรงเรียนจะเปิดเทอมอีกแล้ว คงจะเหลือเวลาไม่มาก ที่จะมีเวลา มานั่งเขียน ถึงมิตรรัก เหมือนเช่นเคยได้ เพราะจะต้องเอาเวลานี้ ไปทำการบ้าน ไปอ่านหนังสือ เพราะเป็นเทอมสุดท้ายแล้ว หลังจบเทอมนี้แล้ว ก็จบระดับปริญญาตรีไปด้วย และใน ตอนนี้นับเวลาไปจนถึงเดือน พฤษภาคม ประมาณอีก 7 เดือน ก็จะถือว่าจบการศึกษาแล้ว เมื่อนึกถึงวันจบขึ้นมาทีไร ให้นึกถึง สะท้อนจิตใจขึ้นมาทันที สะท้อนจิตใจว่า หลังจากจบการศึกษานี้ไปแล้ว เพื่อนๆคงมีความจำเป็นจะต้องจากกัน ห่างกัน ไม่ได้เห็นหน้ากันอีก ถึงจะเห็นก็ไม่บ่อยเหมือนเคย เพราะทุกคนจะต้องจากกันไป เพื่อที่จะนำความรู้ประสบการณ์ที่ได้รับการถ่ายทอดจากการเรียนรู้ ทั้งทางภาคปฎิบัติและวิชาการที่ได้รับ นำไปพัฒนาในท้องถิ่นตน ตามความจำเป็นความต้องการ และความเหมาะสม เพื่อการพัฒนาและพึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน
และเมื่อโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต จบลงแล้ว แต่ชีวิตหาจบลงไปไม่ ทุกๆคน จะต้องคงดำเนินชีวิตต่อไป ตามครรลองของชีวิต ตามบทบาทและหน้าที่ของตน บางคนเป็นผู้ใหญ่บ้าน บางคนเป็นกำนัน บางคนเป็น อบต. บางคนเป็น สจ. และบางคนยังเป็นผู้นำสตรี ผู้นำแม่บ้าน ผู้นำองค์กรต่างๆ ฉะนั้นทุกจึงต้องออกไปผจญภัย เผชิญโชคตามบทบาทและหน้าที่ของตน ฉะนั้นมหาวิทยาลัยชีวิตจึงเหมือนคงมีอยู่ต่อไป และยังเป็นมหาวิทยาลัยชีวิตของชีวิตที่ไม่มีวันปิดทำการ
และการจบรุ่นบุกเบิกครั้งนี้ ยังมีคนจับตามองว่า นักศึกษาที่จบไปนี้ จะสามารถไปพัฒนาท้องถิ่นตนได้ตามวัตถุประสงค์และเป้าหมายที่ทางการได้ตั้งเป้าหมายไว้หรือไม่ และต่อไปมันก็จะเป็นบทพิสูจน์ว่า นักศึกษาที่เรียนจบไปแล้ว จะสามารถนำความรู้ประสบการณ์ สามารถไปพัฒนาในท้องถิ่นตนได้หรือไม่ตามวัตถุประสงค์ ต้องคอยดูกันต่อไป
และนักศึกษาทั้งหลายที่ตั้งใจมาเรียน มาศึกษา มาหาประสบการณ์ ต่างก็มีอุดมการณ์เดียวกัน คือนำความรู้ ไปเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นตน อย่าลืมอุดมการณ์และคำสัญญาที่มีให้แก่กัน เราจะพัฒนาชาวบ้านไปพร้อมๆกัน และให้รู้ว่า ต่อไปนี้ เวทีนี้ไม่พี่เลี้ยง ต้องยืนหยัดและฝ่าฟันด้วยความสามารถของตนเอง
อยากรู้เรื่องหลักสูตรในมหาลัยชีวิต เขาเรียนอะไรกันบ้าง คะ krutoiสนใจใคร๋รู้ค่ะ
นักศึกษาทั้งหลายที่ตั้งใจมาเรียน มาศึกษา มาหาประสบการณ์ ต่างก็มีอุดมการณ์เดียวกัน คือนำความรู้ ไปเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นตน อย่าลืมอุดมการณ์และคำสัญญาที่มีให้แก่กัน เราจะพัฒนาชาวบ้านไปพร้อมๆกัน และให้รู้ว่า ต่อไปนี้ เวทีนี้ไม่พี่เลี้ยง ต้องยืนหยัดและฝ่าฟันด้วยความสามารถของตนเอง
ขอสนับสนุนและเห็นด้วยนะคะ รักษาสุขภาพนะคะ
ว่าง ๆ ก็แวะไปเยี่ยมพี่คิม แต่พี่คิมอาจว่างน้อยลงเพราะโรงเรียนเปิดแล้วค่ะ
รักและคิดถึงนะคะ
-และนักศึกษาเหล่านี้ ต่างก็มีอาชีพกันทุกคน บางคนก็มีระดับ แต่ด้วยความรู้ ในสมัยก่อนไม่เปิดโอกาสให้เขาทั้งหลาย ได้รับการศึกษาระดับนี้ จึงเปิดโอกาสให้คนที่สนใจ ส่วนมากจะเป็นพวกผู้นำท้องถิ่นทุกระดับ ที่จะพัฒนาตนด้านความรู้ ตามแผนพัฒนาคน แผนที่ 8-9-10 ว่าต่อไปนี้ผู้นำในท้องถิ่นควรจบ ปริญญาตรี เพราะต่อไป จะมีบางสิ่งบางอย่าง ที่จะยกมาให้บริหารเอง เช่นเรื่องราวแต่ก่อน ที่เกี่ยวกับครู กับ อบต.ไม่ยอมกัน ครูก็ว่า อบต.ความรู้แค่นี้ จะมาขึ้นบริหารครูในท้องถิ่นตนได้อย่างไร มันจึงเกิดโครงการณ์เช่นนี้ขึ้นมา เพื่อแก้ปัญหาเหล่านี้
-ซึ่งเป็นแผนการกระจายอำนาจ ให้ทั่วถึง โดยให้ ผู้ที่อยู่ในท้องถิ่นได้รับการดูแลอย่างทั่วถึง เพราะ อบต. มีรายได้ ที่จะต้องนำมาพัฒนาครูหรือโรงเรียนในท้องถิ่นให้เจริญขึ้น(แต่ ณ.ปัจจุบันนี้ นายกเปลี่ยนไปแล้ว)ก็ไม่รู้ว่า โครงการนี้จะไปในทิศทางใด
-ส่วนหลักสูตรก็มี วิชาเทคโนโลยี ที่ได้จากภูฒิปัญญาชาวบ้านในท้องถิ่น นำมาพัฒนาขึ้นใหม่ ตามความสมควร คามความเหมาะสม เช่นประดิษฐ์เครื่องทุ่นแรง ขึ้นมาแล้ว ใช้วัสดุที่มีในท้องถิ่น และใหประหยัดพลังงาน ลดการใช้นำมัน
-ภาษาอังกฤษ ก็สามารถทักทายกับคนต่างชาติได้ และเรียนรู้คำที่เห็นอยู่ประจำ แปลว่าอะไร ความหมายว่าอะไร เขียนประวัติตนเป็นภาษาอังกฤษได้ แล้วก็เรียนพวกverbต่างๆ ใช้ต่างกันอย่างไร
-การวิจัย มีกี่หัวข้อ ในท้องถิ่นตนถ้าจะวิจัย ทำอย่างไร ใช้เครื่องมืออะไร แล้วไปลองวิจัยเรื่องในท้องถิ่นตนมาซักเรื่อง ทำแบบไหน
-สอนการเป็นผู้นำ จะต้องยึดหลักการบริหารจัดการแบบไหน ว่ามา
-หลักธรรมมาภิบาล แล้วก็วิจารย์การเมืองทุกๆวันนี้
-เขียนโครงการชองบใช้หลักการอะไร ทำอย่างไร แล้วก็ให้ไปเขียนมา
-วิเคราะห์ โดยใช้หลัก SWOT เรื่องที่เป็นปัญหาในท้องถิ่นตนพร้อมทั้งแนวทางแก้ไข ไปทำมา โดยใช้หลักอริยสัจสี่
-วิชาพลานามัย ก็เรียนคล้ายพวก อสม.ให้สังเกตชุมชน สาเหตุเกดิโรคภัยต่างๆ แก้ไขก่อน ได้อย่างไร โรคอะไร ที่เป็นกันมากในชุมชนแต่ละฤดูกาล พร้อมวิธีป้องกัน และออกไปช่วยเหลือ แนะนำอย่างไร
-วิสาหกิจชุมชน เกิดขึ้นมาเพราะอะไร ผลิตภัณฑ์ โอท็อป สามารถแก้ปัญหาชาวบ้านได้แค่ไหน อย่างไร โดยหลักให้เกิดการพึ่งพาตนเองมากกว่าการพึ่งพารัฐ หรือเอกชน ต้องวิเคราะห์วิจัยมาให้เห็นเป็นรูปธรรม
-ยังมีอีกมากมายนะคะ แต่ให้รู้ว่า การสอนผู้ใหญ่ สอนเรื่องที่เป็นปัญหาในท้องถิ่นตน ปัญหาประเทศชาติ และยำเศรษฐกิจพอเพียง และนำเอาโครงการในพระราชดำริมาแก้ไข ตามที่มีปัญหา
-แม้แต่เหตุภาวะโลกร้อน และนำมันแพง และหาพลังงานทดแทน จะมีวิธีแก้ปัญหาอย่างไร และถ้าเป็นผู้นำ จะให้ชาวบ้านทำอะไรได้บ้าง
-และยังไม่พอนะคะ ทุกเรื่องต้องนำมาบรรยายหน้าชั้น แบบกระชับ สั้นแต่ได้ใจความคะ
-ครูต้อยขา คนที่มาเรียน บางคนก็จบ ปวส. ปกศ. จบอนุปริญญา มาแล้วก็มี แต่เขารับวุฒิ มอ.6 ขึ้นไป จบสูงกว่า มอ.6 ก็รับคะ คนที่มาเรียนก็คือ คนสนใจเล่นการเมืองคะ หรือไม่เล่นแบบดิฉันก็เรียนเพราะมีโอกาสคะ อยากพัฒนาตนคะ
บ้ายบ๋าย คะ จะตามไปเยี่ยมเดี๋ยวนี้แหละคะ
สวัสดีค่ะ อ.
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ใช้ hello everybody ค่ะ สวัสดีทุกคนค่ะ
ด้วยความเคารพ
รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะคุณเล็ก
เป็นความรู้สึกดีดีที่เกิดขึ้นกับเพื่อนๆ ของนักศึกษาก็ต้องคิดถึงเป็นธรรมดา ก็คิดถึงนะครับ ขอบคุณครับผม
Thanks everybody. ตัวย่อ Thanks แบบนี้ใช้ได้ใช่ไหมคะ น้อง Berger.หรือจะเขียนแบบย่อๆ แบบไหนได้บ้าง เช่น c u(see you)
มหาวิทยาลัยชีวิตจบแล้ว แต่ชิวิตจริง ยังมีอีกหลายรายวิชา ที่ต้องแก้ปัญหาและฝ่าฟัน
เรียนรู้กันไป แก้ปัญหากันไป อุปสรรคไม่ยิ่งใหญ่เกินกำลังใจของความตั้งใจจริง
ขอบคุณครับ
-




คิดถึงทุกคนคะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะพี่สุ
คิดถึงทุกคน ตาลายแล้วคะ สวสัดีคะ
ต้องขอโทดด้วยครับ ตรงที่คำว่าสัญญาเก่าๆ พอดีผมใส่รูปใหญ่ไปตัวหนังสือเลยไม่ต่อกัน อ่านคงเข้าใจนะครับผม
-ขอบคุณดอกไม้ที่สวยๆ สดชื่น เป็นคนชอบความงามของดอกไม้คะ ชอบมากเลย โดยเฉพาะดอกไม้ธรรมชาติ ดูแล้วสกชื่นในหัวใจ