ใกล้เปิดเทอมอีกแล้ว สะท้อนใจใกล้จะจบการศึกษาเช่นกัน

คำมั่นสัญญา

               ก่อนจากกัน  ขอสัญญา  ฝากประทับตรึงตรา  จนกว่าจะพบกันใหม่

โบกมืออำลา  สัญญาด้วยหัวใจ    เพราะความรักติดตรึงห่วงใย  ด้วยใจผูกพันมั่นคง…….

       ด้วยความดี   นั้น ฝังตรึง  จากไปแล้วคำนึง ตรึงประทับดวงใจ   อย่าได้ลืมเลือน  สัญญากันไว้อย่างไร  ขอให้เรามั่นคงจิตใจ  ก้าวไปสรรค์สร้างความดี……

          โอ้เพื่อนเอ๋ย  เคยร่วม สนุกกันมา  แต่เวลา ต้องพาให้เราจากกัน ไม่นานหรอกหนา  เราคงได้มาพบกัน ไม่มีสิ่งใดขวางกั้น  เพราะเรามั่นในสัญญา ..........

          หากแผ่นดิน  ไม่ฝังกาย  จะสุขจะทุกข์เพียงใด น้อมกาย ยิ้มสู้ฟันฝ่า ร้อยรัดดวงใจ  มั่นในคำสัญญา  สร้างสรรค์เพื่อมวลประชา  นี่คือสัญญาของเรา..........

##พี่น้องเอ้ย##

           พี่น้อง G2K ที่รักทุกท่าน ที่ผ่านเข้ามาเยี่ยม  ขณะนี้โรงเรียนจะเปิดเทอมอีกแล้ว  คงจะเหลือเวลาไม่มาก ที่จะมีเวลา มานั่งเขียน ถึงมิตรรัก เหมือนเช่นเคยได้   เพราะจะต้องเอาเวลานี้ ไปทำการบ้าน ไปอ่านหนังสือ เพราะเป็นเทอมสุดท้ายแล้ว หลังจบเทอมนี้แล้ว ก็จบระดับปริญญาตรีไปด้วย  และใน ตอนนี้นับเวลาไปจนถึงเดือน พฤษภาคม ประมาณอีก 7 เดือน ก็จะถือว่าจบการศึกษาแล้ว เมื่อนึกถึงวันจบขึ้นมาทีไร  ให้นึกถึง สะท้อนจิตใจขึ้นมาทันที               สะท้อนจิตใจว่า หลังจากจบการศึกษานี้ไปแล้ว เพื่อนๆคงมีความจำเป็นจะต้องจากกัน ห่างกัน ไม่ได้เห็นหน้ากันอีก  ถึงจะเห็นก็ไม่บ่อยเหมือนเคย  เพราะทุกคนจะต้องจากกันไป เพื่อที่จะนำความรู้ประสบการณ์ที่ได้รับการถ่ายทอดจากการเรียนรู้ ทั้งทางภาคปฎิบัติและวิชาการที่ได้รับ  นำไปพัฒนาในท้องถิ่นตน ตามความจำเป็นความต้องการ และความเหมาะสม เพื่อการพัฒนาและพึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน

                 และเมื่อโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต จบลงแล้ว แต่ชีวิตหาจบลงไปไม่  ทุกๆคน จะต้องคงดำเนินชีวิตต่อไป  ตามครรลองของชีวิต  ตามบทบาทและหน้าที่ของตน บางคนเป็นผู้ใหญ่บ้าน  บางคนเป็นกำนัน  บางคนเป็น  อบต. บางคนเป็น สจ. และบางคนยังเป็นผู้นำสตรี  ผู้นำแม่บ้าน  ผู้นำองค์กรต่างๆ  ฉะนั้นทุกจึงต้องออกไปผจญภัย เผชิญโชคตามบทบาทและหน้าที่ของตน  ฉะนั้นมหาวิทยาลัยชีวิตจึงเหมือนคงมีอยู่ต่อไป และยังเป็นมหาวิทยาลัยชีวิตของชีวิตที่ไม่มีวันปิดทำการ

    และการจบรุ่นบุกเบิกครั้งนี้  ยังมีคนจับตามองว่า นักศึกษาที่จบไปนี้ จะสามารถไปพัฒนาท้องถิ่นตนได้ตามวัตถุประสงค์และเป้าหมายที่ทางการได้ตั้งเป้าหมายไว้หรือไม่ และต่อไปมันก็จะเป็นบทพิสูจน์ว่า นักศึกษาที่เรียนจบไปแล้ว จะสามารถนำความรู้ประสบการณ์ สามารถไปพัฒนาในท้องถิ่นตนได้หรือไม่ตามวัตถุประสงค์ ต้องคอยดูกันต่อไป

              และนักศึกษาทั้งหลายที่ตั้งใจมาเรียน มาศึกษา มาหาประสบการณ์ ต่างก็มีอุดมการณ์เดียวกัน คือนำความรู้ ไปเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นตน อย่าลืมอุดมการณ์และคำสัญญาที่มีให้แก่กัน เราจะพัฒนาชาวบ้านไปพร้อมๆกัน และให้รู้ว่า ต่อไปนี้ เวทีนี้ไม่พี่เลี้ยง ต้องยืนหยัดและฝ่าฟันด้วยความสามารถของตนเอง