การให้บริการด้วยหัวใจ และ ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

 สวัสดีทุกท่านค่ะ วันนี้ มีเรื่องเล่าการทำความดีในงานประจำของรพ.บ้านเหลื่อมมาฝากค่ะ ไปดูกันว่าที่นี่พยาบาลเขาทำบุญกันทุกวั๊นทุกวันได้อย่างไรบ้างค่ะ...

 ER  (ห้องฉุกเฉิน) พาน้องทำบุญ   ด้วย   การให้บริการด้วยหัวใจ และ ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

โรงพยาบาลบ้านเหลื่อม  อ.บ้านเหลื่อม  จ.นครราชสีมา

        ER   ( Emergency Room )เป็นหน่วยที่อยู่กับความทุกข์และสุขของผู้ป่วยและญาติเสมอ  ผู้ให้บริการอยู่กับความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ ด้วยปริมาณงานที่ล้นมือ ได้รับแรงกระทบต่อจิตใจหลายด้าน ไม่ว่าจะจาก ผู้ป่วย  ญาติ  แพทย์  ลงเวรกลับบ้าน  “ การนอน” เท่านั้นที่ช่วยบรรเทาทุกข์บำรุงสุข  ทำให้ทีมบริการ ER จึงห่างไกลคำว่า  “ ทำบุญด้วยการตักบาตรที่วัด”   หัวหน้างาน ER จึงบอกกับน้องๆ ในทีมว่า พี่จะพาพวกเรา “ ทำบุญ ” แบบไม่ต้องลงทุน ------  เราจะได้มีความสุข และ ถ่ายเทความสุขนั้นไปยังผู้ป่วยกับญาติด้วย  แล้วก็คนอื่นๆที่มาประสานงานกับหน่วยของ เราด้วย

       

ว่าแล้ว……..ก็เริ่มต้นด้วยการประชุมทีมแล้วพูดคุยกับทีม เปิดโอกาสให้น้องๆในทีมได้พูดได้แสดงความคิดเห็นในงานที่ทำ ได้เล่าถึงสารทุกข์สุกดิบต่างๆนาๆ ------  ท้ายที่สุดได้บอกกับน้องๆว่า ทุกอย่างจะดีขึ้น และเราจะมีความสุขขึ้นเมื่อเราได้ทำบุญ

              

“ บุญ ” ในทางพุทธ หมายถึง การกระทำความดี ทำจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์   สุดท้ายคือ  “ มีความสุข ”   การทำบุญในหลักพระพุทธศาสนา มี 10 วิธี เรียกว่า  บุญกิริยาวัตถุ    ทีม ER ของเรามีโอกาสได้ทำบุญตลอด 24 ชั่วโมง โดยที่ไม่ต้องไปวัดก็ได้ พี่จะพาพวกเราทำบุญง่ายๆแต่ได้บุญมาก ด้วยการให้บริการด้วยหัวใจ และใบหน้าที่ยิ้มแย้ม การทำให้ผู้อื่นมีความสุข ก็ถือว่าได้บุญอย่างหนึ่ง โดยไม่ต้องลงทุนทางทรัพย์สิน เรามาทำบุญตามหลักการทำบุญ 10 วิธี โดยทำทุกวันอยู่ในงานประจำของเรานี่เอง ..............

1.  การให้ทาน  :  เราต้องเป็นผู้ให้

 การดูแลผู้ป่วยเปรียบเสมือนญาตินั้น ....................เป็นการให้ทานชั้นดี ผู้ป่วยไม่มีเงิน ไม่ได้กินข้าว นมเพียง 1 กล่อง ที่เราให้.............. ก็ถือว่าได้ให้

  การเสียสละเวลาส่วนตัวให้กับคนไข้ เช่น ให้บริการผู้ป่วยจนเลยเวลาพักเที่ยง......ก็ถือว่าได้ให้ ผู้ป่วยไม่มีโทรศัพท์ติดต่อญาติเป็นธุระติดต่อให้............ ก็ถือว่าได้ให้  การให้เวลาผู้ป่วยและญาติได้มีโอกาสเล่าเรื่องราวของการเจ็บป่วยและรับฟังอย่างเห็นใจ...... ก็ถือว่าได้ให้……และเป็นการให้ที่พวกเราไม่ค่อยได้ทำ    การเห็นหน้าแล้วยิ้มให้ ..........ก็เป็นการให้ที่ใครๆก็ต้องการ การห่อข้าวมาแบ่งปันกันในทีม........... ก็ถือว่าได้ให้ หัวหน้าไปประชุมแล้วมีขนมมาฝากน้องๆที่ขึ้นเวร / ปีใหม่ให้ของขวัญน้องๆ...........ก็ถือว่าได้ ให้………และเป็นการให้ที่มีแต่ได้ไม่มีเสียให้มีอีกมากมาย .... ให้ลงไป .....บุญทั้งนั้น ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

2.  การรักษาศีล  : 

การรักษาศีลในหน้าที่ ทำดีไม่ยาก การแต่งกายให้เรียบร้อยมาปฏิบัติงาน……..ก็ใช่  การพูดจาดีต่อกันทั้งกับคนในทีมงานและกับผู้มารับบริการ............ก็ยิ่งใช่ใหญ่เลย    การไม่โกหกผู้ป่วยและให้ข้อมูลผู้ป่วยและญาติ.................ก็ใช่ ไม่เป็นกิ๊กกับคนที่มีสามี ภรรยาแล้ว…………ก็ใช่ไม่นำสมบัติของทางราชการมาใช้ส่วนตัว………….ก็ใช่

3.  การอ่อนน้อมถ่อมตน

การแสดงกิริยาที่อ่อนน้อมถ่อมตน การทักทายด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ต่อผู้ร่วมทีม ผู้ป่วยและญาติ…………..ทำเท่าไหร่ ได้มิตรเท่านั้นการเคารพความคิดความเชื่อและวิถีปฏิบัติของผู้ป่วยและญาติ การให้ผู้ป่วยและญาติ มีส่วนร่วมในการดูแลรักษา ……….เปิดโอกาสและมีจังหวะให้พูดคุย

4.  การช่วยขวนขวายทำในสิ่งที่ชอบ

การตั้งใจดูแลช่วยเหลือผู้ป่วยและญาติอย่างเต็มความสามารถ……..เป็นบุญที่ทำได้ตลอดเวลา การทำงานเป็นทีมการร่วมแรงร่วมใจในการดูแลผู้ป่วยและญาติ……..เป็นบุญที่ทำได้ตลอดเวลา การช่วยกันในภาวะฉุกเฉิน เพื่อให้การดูแลผู้ป่วยและแก้ไขภาวะฉุกเฉินให้สำเร็จได้ด้วยดี…… เป็นบุญที่ล้ำค่ามหาศาล

5.  การให้ผู้อื่นมาร่วมทำบุญกับเรา

การทำงานเป็นทีม การร่วมแสดงความคิดเห็นการช่วยเหลือหน่วยอื่นในการดูแลผู้ป่วย……..การเจาะเลือดในรายที่ห้อง LAB เจาะไม่ได้แต่เรา เจาะได้ภูมิใจยิ่งนัก       การเปิดโอกาสให้หน่วยอื่นเข้ามาปรึกษาหารือในหน่วยเรา

6.  การทำความเห็นให้ถูกต้องเหมาะสม      

ต้องรับฟังความคิดเห็น ของผู้ป่วยและญาติ ต้องรับฟังความคิดเห็นของทีม ต้องปรับปรุงพัฒนา ความคิดเห็นต่างๆ และนำมาใช้ในการปรับปรุงการดูแลผู้ป่วยให้ดีขึ้นอยู่เสมอ

 

รางวัลที่ยิ่งใหญ่คือ ............การได้รับไหว้และส่งรอยยิ้มให้ผู้ป่วยและญาติ พร้อมกับพูดว่า ......กินยาให้ครบนะคะ / โชคดีนะคะ / หายเร็วๆนะคะ / กินยาแล้ว ไม่ดีขึ้นให้มาตรวจซ้ำนะคะ...........พูดอะไรก็ได้บุญทั้งนั้น

 

ภารกิจสำคัญในการตอบแทนรางวัล................พวกเราจะต้องดูแลเขาเป็นอย่างดีถ้าเขากลับมาหาเราอีก