ค่ำนี้ดูข่าว  เห็นน้ำท่วมทางภาคเหนือ  แล้วรู้สึกเป็นห่วงคนไทย เพื่อนพ้องพี่น้องมากเลย  ได้แต่ภาวนาว่า  อย่าให้มีเหตุการณ์อะไรมาซ้ำเติมอีกเลย 

ไม่ว่าจะเป็น  เขาถล่ม  เขื่อนทลาย  สัตว์ร้ายชุกชุม  รุมเร้าด้วยโรคระบาด......

เรื่องน้ำท่วม  ตั้งแต่เกิดมาก็เห็นเหตุการณ์ตามข่าวนี้บ่อยแล้ว  ไม่ค่อยแปลกใจ  เพราะเป็นภัยตามธรรมชาติ  และภัยที่เกิดจากการที่มนุษย์ก่อขึ้นมา  ยังพอมีทางที่จะช่วยเหลือเยียวยากันได้ เพราะนิสัยของคนไทย  มีเมตตา เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  เอื้ออาทรกัน

ใครมีมากจนเหลือเฟือก็คิดจะบริจาคช่วยเหลือเพื่อนไทยที่ไม่มีใช้  ไม่มีกิน

*****

แต่แล้ว  บ้านเมืองเรา  มีการเปลี่ยนแปลง  ทั้งสภาพเศรษฐกิจ  สภาพแวดล้อม  ภัยตามธรรมชาติ  รวมไปถึง  การเปลี่ยนแปลงถึงจิตใจของคนในชาติด้วย 

อายุล่วงเลย  ไปถึงครึ่งร้อย  เคยเห็นแต่น้ำท่วม  แล้วเราไปช่วยเหลือกันได้ทุกๆปีไป  คนไทยเป็นเดือดเป็นร้อน  ช่วยเหลือกันไปตามอัตภาพ.....เพราะเราเป็นพี่น้องกัน 

แต่ทุกวันนี้  มีน้ำท่วมที่เกิดขึ้นอยู่ 3 แห่งที่ใครก็มาช่วยไม่ได้ 

3 แห่งนั้นก็คือ...น้ำท่วมใจ  และน้ำท่วมปาก 

น้ำท่วมใจ คือ  เจ็บปวดทรมานใจ  มากๆ ที่เห็นคนไทยด้วยกัน  ฆ่ากัน  ทำร้ายกัน  ตะโกนด่ากัน  หมดสิ้นความเป็นพี่น้องกัน....เหมือนน้ำท่วมใจ  ที่ใครก็ช่วยเหลือเราไม่ได้นอกจากเราคนไทยด้วยกันเอง

และ.....น้ำท่วมปาก  คือ  ความเจ็บปวด  ที่ไม่สามารถพูด  หรือแสดงความคิดเห็นได้มากเท่าที่ใจอยากจะพูด 

ตามปกติแล้ว ครูอ้อยจะพูดเสมอ  แสดงความคิดเห็นเสมอ  กับทุกเรื่องที่ เข้าใจ  แต่ การพูดไม่ได้คราวนี้.....มันคือ...น้ำท่วมปาก  ที่พูดอะไรไม่ได้เลย

เหลือ  อีกน้ำหนึ่ง  คือน้ำท่วมตา...จะต้องมีกันทุกคน  หากถึงเวลานั้น 

ภาวนาว่า....อย่าให้เรามีวันนั้นเลยที่จะมีทั้ง... 3 น้ำท่วม  ทั้ง 3 แห่งในเวลาเดียวกัน.....