อาจารย์หมอปล่อยให้กระบวนการสนทนา และ ลปรร ดำเนินไป โดยคณะเราจะเป็นผู้ฟังซะมากกว่า เพราะเป็นเรื่องที่เราไม่รู้ รู้ไม่จริง รู้ไม่มาก เราต้องฟังผู้รู้

               ต่อจากเรื่องเล่าที่แล้ว   มาเล่าต่อเกี่ยวกับการไปเชิญชวนให้หน่วยงานเข้าร่วมโครงการองค์กรไร้พุงต้นแบบ  โดยหน่วยงานแรกที่ไปประสานงานเข้าโครงการฯ คือ สำนักงานไฟฟ้าอำเภอแม่ริม    เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2551 ที่ผ่านมา คือ คณะที่ออกไปวันนั้นประกอบด้วย   อาจารย์ นพ.วิวัฒน์       น้องนิด (นิตยา   เลิศมัลลิกาพร )   พี่ติ๊ก ( ระพีพรรณ  สมันต์กล )  และผู้เขียน 

โดย  อาจารย์หมอวิวัฒน์ได้ยิงคำถามแรกว่า

“ ถ้าไฟฟ้าลัดวงจร   เฮายะจะได ( เราทำยังไง ) ”

 ผจก.     “ ก็ต้องตรวจหาสาเหตุว่าเกิดจากอะไร   ก็แก้ที่สาเหตุนั้น  เช่น ถ้า

                      สายไฟเปลือยก็เปลี่ยนใหม่ ถ้าลูกถ้วยเสีย ( ลืมถามว่า..ลูกถ้วย 

                      นั้นเป็นถ้วยน้ำพริก  ถ้วยแกง หรือถ้วยอะไร..อิ อิ ) ก็เปลี่ยนใหม่ ” 

อาจารย์หมอวิวัฒน์  “ ถ้าแก้ไม่ได้หรือช้า  จะเกิดอะไร ? ”

พนักงาน.                “ ถ้าแก้ไม่ทันทำให้เกิดเพลิงไหม้   ”

อาจารย์หมอวิวัฒน์“ ผลเสียที่ตามมาจากๆไฟฟ้าลัดวงจรมีมากหรือไม่ ?”

พนักงาน.              “ ก็มากขึ้นกับความรุนแรงของสาเหตุ  และการแก้ไขว่าทัน

                                    หรือไม่”

อาจารย์หมอวิวัฒน์“ แสดงว่าอันตราย  ผลเสียก็ตามมามาก.............. ”   

พนักงาน.           “ ..........................................................................”

           และอีกหลายข้อสนทนา.........อาจารย์หมอปล่อยให้กระบวนการสนทนา และ  ลปรร  ดำเนินไป    โดยคณะเราจะเป็นผู้ฟังซะมากกว่าเพราะเป็นเรื่องที่เราไม่รู้   รู้ไม่จริง  รู้ไม่มาก  เราต้องฟังผู้รู้

 

 

 

                      

 

              แล้วมาถึงประเด็นการตรวจสุขภาพประจำปี   ใครได้รับการตรวจบ้าง  ตรวจแล้วผลเป็นอย่างไร  ได้รับการรักษาและติดตามหรือไม่......

              ทุกคนก็มาแชร์ความคิดเห็นกัน   สอบถามกัน    ระหว่างพนักงานไฟฟ้าและทีมผู้เขียน  เพราะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตัวเอง  ทุกคนต่างก็มา ลปรร  ร่วมกับทีมผู้เขียนซึ่งมีความรู้  ความถนัดด้านสุขภาพได้อย่างดี

                    

              อาจารย์หมอวิวัฒน์ ก็โยงเข้ากับสุขภาพของเรา  ถ้าเรารู้ตัว  แก้ไขทันก็ปลอดภัย  แต่ถ้าปล่อยนานหรือไม่ใส่ใจ แก้สาเหตุ   ก็อันตรายมีผลเสียเหมือนไฟฟ้าลัดวงจร  แล้วอาจารย์ท่านก็พูดให้ทุกท่านที่เข้าร่วมประชุมวันนั้น  เห็นความสำคัญของการใส่ใจสุขภาพ  ผลเสียหรืออันตรายที่จะตามมาถ้าปล่อยปละละเลยกับตัวเอง

            ผู้เขียนสังเกตเห็นว่า ทุกคนจะฟังอย่างตั้งใจ  เขาทำหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดี เพราะเป็นเรื่องที่เขาสนใจและไม่รู้ 

                    

          หลังการตกลงเบื้องต้นในวงอาหาร  ผู้จัดการและผู้บริหารของสำนักงานไฟฟ้าแม่ริม   ต่างยินดีเข้าร่วมโครงการ   โดยตกลงในขั้นต้น ดังนี้

        1. ไฟฟ้าจะรวบรวมข้อมูลการตรวจสุขภาพที่ผ่านมาให้ของพนักงานทุกคน  มาให้ที่คลินิกส่งเสริมสุขภาพ  เพื่อวิเคราะห์ผลสุขภาพออกมา   โดยจะแบ่งกลุ่มพนักงานออกเป็น 3 กลุ่ม คือ  กลุ่มปกติ     กลุ่มเสี่ยงและกลุ่มเป็นโรค

               2. ในเรื่องเวลาที่จะเริ่มให้บริการและรายละเอียดอื่นๆยังไม่ได้ตกลง   ขอเอาข้อมูลพนักงานไปวิเคราะห์ผลก่อน  

              หลังการพูดคุย ลปรร  ผู้บริหารของไฟฟ้าก็เห็นด้วยว่าการไม่ใส่ใจสุขภาพ  จะก่อให้เกิดอันตรายตามมา  นอกจากพนักงานจะป่วยเป็นโรคแล้ว  ผลเสียที่ตามมากับองค์กรและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย  คือ

1.     ค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น เกี่ยวกับการรักษาพยาบาลพนักงานที่เจ็บป่วย

2.     ปริมาณงานลดลง  เนื่องจากพนักงานไม่สามารถทำงานได้เต็มที่

3.     คุณภาพบริการลดลง  เนื่องจากมีจำนวนพนักงานที่ให้บริการไม่เพียงพอ  เนื่องจากต้องลาป่วยบ่อยทำให้ระดับความพึงพอใจต่อองค์กรลดลง

ปัจจัยแห่งความสำเร็จของการเชิญชวน มาร่วม

 “โครงการองค์กรไร้พุงต้นแบบ”  

  1. ผู้บริหารเห็นด้วย  ร่วมมือ
  2. อุปมาอุปมัยกับงานประจำ  เปิดโอกาสให้เกิดการ ลปรร  ในเรื่องที่ถนัด  แล้วโยงเข้าเรื่องสุขภาพ
  3. ความเป็นกันเอง   ทำให้เขารู้สึกว่าเรายินดีมาช่วยเหลือเขาอย่างจริงใจ   

แล้วท่านผู้อ่านว่ามีอะไรเพิ่มเติม..เชิญแนะนำเจ้า

จะได้นำไปใช้กับหน่วยงานอื่นๆอีกค่ะ