ปัจจุบันวิวัฒนาการทางเทคโนโลยีนั้นสุดแสนจะกว้างไกล.....การแพทย์จึงมีความทันสมัยและเจริญก้าวหน้าเป็นอย่างมาก....มีหมอที่รักษาโรคต่างๆมากมาย...
ใครที่ตาเจ็บก็หาหมอตา.....ใครที่คออักเสบก็หาหมอคอ.....ในที่ปวดหัวก็หาหมอสมอง.....ใครที่ปวดแข้งปวดขาก็หาหมอกระดูก.....แล้วประเทศชาติบอบช้ำจะหาหมออะไร????
เทคโนโลยีก้าวหน้าไปมากจนโลกของเราเปลี่ยนแปลงไปมากมาย.....แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเจริญหรือพัฒนาตามเทคโนโลยีไปเลยก็คือ "การพัฒนาจิตใจ".....
สยามเมืองยิ้ม......" คนไทยรักชาติและศาสนา เทิดองค์เจ้าฟ้าผู้ทรงเปี่ยมเนื้อนาบุญ"....มีเพลงมากมายที่ออกมาเพื่อสร้างปลูกจิตสำนึกเป็นสื่อปลุกเร้าพลังและเป็นแรงบันดาลใจในการรักชาติ.....ทุกคนสามารถร้องได้หมด.....ยืน และ ยิ้มอย่างสง่า เข้าใจในอารมณ์และความหมายของเพลง....แต่ระวังนะ " ตอนยิ้มระวังฟันปลอมหยุดออกมา ".......ทำไมฟันปลอมถึงหลุด...ก็ลองถามใจตัวเองดูซิว่าเพลงที่ร้องนั้นนะได้ปฏิบัติตามหรือเปล่า
เมื่อถึงวันเกิดใครต่อกันก็เที่ยวจัดเตรียมของขวัญเพื่อนำไปให้บุคคลที่ตัวเองรัก.....หาซื้อตุ๊กตาน่ารักๆ ....ขนมอร่อยๆ...ดอกไม้ช่อใหญ่ๆสวยๆ...คิดว่าซื้อไปแล้วผู้รับจะต้องชอบอย่างแน่นอน......แต่คุณจะรู้ไหมว่า วันเกิดของประเทศชาติ...คงไม่ได้เรียกร้องของขวัญอะไรที่เลิศหรูไปมากกว่า "ของขวัญจากก้อนดิน "
" เราทุกคน ก็เหมือนก้อนดินแค่ก้อนหนึ่ง เปราะบางไร้ค่าไร้ความหมาย...อ่อนแอเหมือนโคลน ไหลไปตามทางเรื่อยไป เมื่อน้ำแห้งไป ก็แตกระแหง
มีพลัง เพียงแค่แรงเดียวที่ยึดเรา เหนี่ยวรั้งเราไว้ให้กล้าแข็ง รวมผู้คนมากมาย ให้ทรงพลังแข็งแรง รวมเม็ดดินทุกเม็ดให้เป็นแผ่นดิน
เราก็รู้พ่อต้องเหนื่อยสักเพียงไหน ต้องลำบากใจกายไม่เคยสิ้น เพราะพ่อรู้ พ่อคือ พลังแห่งแผ่นดิน ให้เราพออยู่พอกินกันต่อไป
หากจะหาของขวัญให้พ่อสักกล่อง เราทั้งผองจะพร้อมกันได้ไหม บวกกันเป็นดินเดียวให้พ่อได้สุขใจ ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปอย่างที่เป็นมา ช่วยกันทำความดีให้พ่อได้สุขใจ ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปอย่างที่แล้วมา "
คนเราทุกคนก็เปรียบเสมือนก้อนดินก้อนเล็กๆที่ถูกโคลนซัดก็ไหลไปตามโคลน เมื่อน้ำแห้งก็แตกระแหงไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรเลย.....แต่ถ้าเม็ดดินเม็ดเล็กๆนั้นมารวมกันเป็นแผ่นดินล่ะ....แผ่นดินที่มีแต่ความรักความสามัคคีคงจะเป็นแผ่นดินที่อุดมไปด้วยสันติสุขเป็นแน่แท้
รัฐบาลจัดงานยิ่งใหญ่เพื่อถวายแด่พ่อหลวงของพวกเรา....มีการเดินขบวนสวนสนาม....พิธีกรรมต่างๆเพื่อแสดงถึงความจงรักภักดีถือว่าเป็นของขวัญแด่พ่อฟ้า......ณ ตอนนี้ จะมีของขวัญสิ่งใดที่จะล้ำค่าไปมากกว่า ของขวัญจากก้อนดิน .....พ่อคงจะมีความสุขที่สุดถ้าเห็นเม็ดดินทุกเม็ดมารวมกันเป็นแผ่นดินที่มั่นคง
" ไทยนี้รักสงบ.....แต่ถึงรบไม่ขลาด ".......แต่ก่อนตอนชาติไทยของเราจะรบก็ตอนที่กู้ชาติ รบเมื่อใครมารุกรานชาติ ทุกคนสามัคคีกันต่อสู้เพื่อไม่ให้ชาติใดๆมารังแกชาติของเรา ....สู้ด้วยความอาจหาญไม่เคยขลาด....แล้วตอนนี้ใยมาสู้กันเอง....ทำไมหรือ ????
เป็นกำลังใจให้แผ่นดินไทยต่อไป------>น้องจิ ^_^
บางครั้ง ก้อนดินต่างชนิดกัน ยังไม่รวมเป็นก้อนเดียวกัน
ก็คงต้องใช้เวลาบ้างครับ
สวัสดีเจ้าค่ะ น้าsmall man
นั่นไงค่ะ ดินต่างชนิดกัน มีคุณสมบัติที่แตกต่างกัน มีประโยชน์ที่ต่างกัน แต่ก็ขึ้นชื่อว่า ดิน เหมือนกัน ถ้าดินเหล่านั้นมารวมกันได้เป็นแผ่นดิน คงจะสร้างประโยชน์ดีไม่น้อยค่ะ ขอบคุณน้ามากๆค่ะ คิดถึงนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ...หนูจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูเสียงเหน่อๆ
คิดถึงๆๆ น้องจิสบายดี คุณครูสบายดีไหม คิดถึงนะเนี่ย เงียบไปเลย อิอิ รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ...หนูจิ
เจริญพร โยมน้องจิ
ยุคโลกาภิวัตน์ทุกอย่างเจริญสุด
และพัฒนาไปมากในทางวิทยาศาสตร์
แต่จิตใจคนกับไม่พัฒนาไปด้วยเลยน้องจิ
เจริญพร
กราบนมัสการเจ้าค่ะ หลวงน้า
ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปตามวัฏจักรชีวิตเจ้าค่ะ หลวงน้าสบายดีไหมค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ...หนูจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูโย่ง
ครูโย่ง สบายดีอ่ะเปล่า คิดถึงเด้อ โหเขียนมาเกือบ 400 บันทึกแล้ว พึ่งจะฉายแววนักเขียนนะเนี่ย อิอิ คิดถึงๆๆ กอดๆๆ....หนูจิ
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่อำนวยจ๋า
มาขอบคุณน้องจิเรื่องอะไรเนี่ย อิอิ น้องจิงงๆค่ะ พี่สบายดีไหมค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าคะ...หนูจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่เอ๊ะ
คิดถึงเหมือนกันนะเนี่ย อิอิ สบายดีไหมค่ะ น้องจิสบายดี อิอิ รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ...หนูจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ น้าธนิตย์
ปัญหามีไว้แก้ไขค่ะ แล้วเมื่อไหร่ปัญหาจะแก้ได้ถ้าคนแก้ไขไม่เปิดใจซึ่งกันและกัน ขอบคุณมากๆค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ...หนูจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ ป้าหมอจ๋า
เย้ๆๆๆ รอกอดป้าหมอ เย้ๆๆๆ คิดถึงๆๆๆๆ ป้าหมอนะค่ะ ป้าหมอรักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ น้องจิรักป้าหมอเด้อ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ....หนูจิ
เบิร์ดร้องเพราะมากมาย
สนับสนุนครูโย่ง
ว่าน้องจิฉายแววนักเขียนแล้ว
เห็นด้วย และชื่นชมจ้ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่สุขสม
ตอนนี้ต้องเปิดเพลงของขวัญจากก้อนดินมากๆเจ้าค่ะ เผื่อจะซึมซับเข้าสู่จิตใจกันบ้าง ขอบคุณค่ะ...หนูจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูลำดวน
อิอิ น้องจิก็อยากเป็นนักเขียนเหมือนกันเจ้าค่ะ แต่ว่าฝีมือยังไม่เอาไหน คงต้องศึกษาไปเรื่อยๆเจ้าค่ะ คิดถึงนะเจ้าค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ...หนูจิ