บุคลิกภาพของผู้ติดยาและสารเสพติด
การจะทำงานเพื่อแก้ไข ผู้ติดยาเสพติดนั้น สิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งคือ ความเข้าใจในตัวผู้เสพติด โดยเฉพาะลักษณะบุคลิกภาพที่เฉพาะ เนื่องจากการติดยาเสพติดจะทำให้ผู้ติดยาเสพติดเกิดการเรียนรู้ในทางที่ผิด และมีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างเห็นได้ชัดเจน เช่น
ชอบ ปฏิเสธ ผู้ติดยาเสพติด จะปฏิเสธทุกเรื่องที่เกิดขึ้น ตั้งแต่ การปฏิเสธตนไม่ได้ใช้ยาเสพติด ไม่ยอมรับว่าติดยาเสพติด และไม่ยอมรับความผิดพลาดที่เกิดขึ้นของตน ฯลฯ
ไม่มีความอดทน ผู้ติดยาเสพติด ไม่มีความอดทนต่อทุกสิ่งทุกอย่าง เมื่อต้องการจะใช้ยาเสพติดก็ต้องให้ใช้ได้ทันที อดทนรอไม่ได้
ความสงสารตนเอง ผู้ติดยาเสพติด จะคิดสงสารตนเองที่พลาดโอกาสประสบความสำเร็จในชีวิต เพราะการติดยาเสพติดจะทำให้เขาเสียโอกาสในการประสบความสำเร็จ เช่นการติดยาเสพติดจะทำให้เขาไม่สามารถศึกษาต่อได้จนสำเร็จการศึกษา ไม่มีอนาคตเหมือนกับตนอื่นๆ
ความรู้สึกโกรธและไม่พอใจ ผู้ติดยาเสพติดจะรู้สึกโกรธและไม่พอใจต่อคนรอบข้างเป็นต้นเหตุที่ทำให้ตนต้องติดยาเสพติด
มีอารมณ์หวั่นไหวง่าย ผู้ติดยาเสพติดจะมีอารมณ์หวั่นไหวง่าย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายสะเทือนใจง่าย และไม่เข็มแข็ง
หยิ่งยโส มักจะถือว่าตนเองมีความสามารถไม่ต้องการความช่วยเหลือจากผู้อื่น ไม่รู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน
กลัว / ไม่ไว้วางใจ ผู้ติดยาเสพติดกลัวและไม่ไว้วางใจผู้อื่น เนื่องจากกลัวว่าทุกคนจะไม่หวังดี หรือทำร้ายตนองได้
การโกหก ผู้ติดยาเสพติดมักพูดโกหกเพื่อเอาตัวรอด โดยเริ่มจากการโกหกตั้งแต่เรื่องเล็กๆน้อย ๆจนกระทั่งถึงเรื่องที่มีสำคัญขึ้น เพราะไม่ต้องการให้ผู้อื่นทราบตน ผู้ติดยาเสพติดหรือการโกหกเพื่อหาเงินมาชื้อยาเสพติด
ไม่มีคุณค่าและความภาคภูมิใจของตนเอง ผู้ติดยาเสพติดรู้สึกว่าตนไม่มีคุณค่า และไม่มีความภาคภูมิใจในตนเอง เพราะการที่ติดยาเสพติดจะทำให้หมดคุณค่าในชีวิต
ไม่สามารถเผชิญกับความเป็นจริงได้ ผู้ติดยาเสพติดไม่มีความเข็มแข็งพอที่จะเผชิญความจริงที่เจ็บปวดในชีวิตได้ เช่นการทำร้ายคนที่รัก หรือผู้อื่นโดยไม่ตั้งใจ กระทำไปเพราะความต้องการใช้ยาเสพติด




สวัสดีค่ะ Krutoi เข้ามาเยี่ยมค่ะ
ขอนำบทความดีๆ ไปใช้ในการดูแลเด็กๆนะคะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ krutoi ยินดีค่ะ และขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยมชม
สวัสดี คุณ ชาดา natadee และคุณประจักษ์ ค่ะ ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมค่ะ
ขอเป็นกำลังใจในการทำงานนะคะ
สวัสดีค่ะ น้องลีลาวดี
กำลังอยากได้กำลังใจจากใครสักคนพอดี ทำงานด้านยาเสพติดหากขาดกำลังใจ จะพากันแย่ทั้งผู้ให้ และผู้รับการบำบัดค่ะ
คือว่าอยากได้คำปรึกษาจากคนที่มีประสบการณ์ค่ะ
คือว่าดิฉันมีน้องชายคนเดียว และตอนนี้เค้ากำลังติดยาเสพติดมาก
อยากให้เค้าเลิก ขอร้องให้เค้าไปเลิกที่สถานบำบัด
แต่ เค้าไม่ยอมไปท่าเดียว ก็ไม่รู้จะทำยังไงกับเค้าดี
เพราะเมื่อก่อนที่เค้าจะติดยา เค้าเป็นเด็กน่ารักมากค่ะ
รักครอบครัว บอกอะไรก็เชื่อฟัง แต่..ตอนนี้เค้าไม่เหมือน
เมื่อก่อน ชอบพูดโกหกเข้าขั้นว่าหลอกลวงก็ว่าได้
แล้วตามมาด้วยนิสัยแย่ อีกหลายอย่างอย่างที่เค้าไม่เคยเป็น
มาก่อน อยากทราบว่า เราควรจะให้กำลังใจ หรือเราจะ
ทำยังไงกับเค้าดี เคยคิดนะว่าจะบอกตำรวจให้ไปจับ
แต่สงสารน้อง ก็เลยไม่ทำแค่คิดน่ะค่ะ ทำไม่ลง
ใครที่มีวิธีช่วยกรุณาบอกด้วยนะค่ะจะเป็นพระคุณอย่างสูง
ดิฉันนอนไม่หลับมาเป็นเดือนแล้วเพราะคิดแต่เรื่องน้อง
ขอขอบพระคุณล่วงหน้านะค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณทองคำ
เห็นใจ และเข้าใจความรู้สึกของคุณมากค่ะ หากใครมีคนในครอบครัวที่หลงผิดติดยา แม้เพียงคนเดียวทุกๆคนในครอบครัวจะมีความทุกข์ใจแสนสาหัส แต่คนที่กำลังติดยาอยู่จะยังไม่รับรู้ว่าคนรอบข้างเป็นทุกข์อย่างไร และจะหลงทางไปพักใหญ่ๆ เพราะขาดความตระหนักในปัญหาของตนเอง หรือ ไม่ก็ไม่รู้จะแก้ปัญหาตนเองอย่างไร
กรณีน้องชายคุณทองคำ อ่านดูในอดีตเป็นเด็กน่ารัก เพิ่งมาหลงผิดน่าจะมีหนทางช่วยเหลือได้ หากน้องชายยังไม่ยอมมารักษา คุณทองคำเองน่าจะไปขอคำปรึกษากับผู้รู้ใกล้บ้านถึงวิธีโน้มน้าวให้รับการช่วยเหลือให้รอดพ้น การขอให้ตำรวจช่วยเป็นวิธีหนึ่งที่ผู้ปกครองทำกันแต่เป็นวิธีสุดท้ายเพราะเขาไม่ยอม และไม่ปลอดภัยในชีวิตเขาแล้ว ที่เจอส่วนใหญ่ผู้ปกครองจะรู้จักคุ้นเคยกับตำรวจ เปิดเผยได้ไหมคะว่าคุณอยู่จังหวัดใหน ถ้าอยู่เชียงใหม่ ไปพบดิฉันได้ตามที่อยู่ที่สำนักงานค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
ขอเป็นกำลังใจให้คุณวันเพ็ญ สู้ๆนะคะ คุณเป็นคนที่มีความอดทนและประเสริฐที่สุด ที่สามารถเข้าใจคนที่ติดยาเสพติดได้ดีมากกว่าคนที่เป็นพ่อ-แม่ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ใช้ความอดทนสูงมากน้อยคนที่จะทำได้เหมือนคุณ คุณคือ1ใน1000ที่ทำได้ ขอยกย่องและชมเชยคุณให้มีแต่ความเจริญก้าวหน้า
ขอบคุณอย่างมากค่ะ กำลังใจทีให้มาเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาก พอได้อ่านแล้วมีพลังที่จะทำงานช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ได้อีกเยอะเลยค่ะ ขอให้สิ่งดีๆตอบแทนคุณลฏาภาเช่นกันค่ะ
ตอนนี้กำลังมีปัญหาเรื่องหลานติดยาบ้า จนประสาทเสียหมดแล้วเคยพาไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลธัญญารักษ์ กทม.
พออาการดีขึ้นก็กลับไปเสพอีก จนคนรักษาหมดกำลังใจมาก ตอนนี้เขาไม่มีความสำนึกของความเป็นคนดีว่าเขา
ทำกันอย่างไร พูด ถามอะไร ก็ไม่พอใจ หงุดหงิดมาก และเราก็กลัวเขาด้วย เพราะเขาเคยทำร้ายเราเกือบตายมาแล้ว
ครั่งหนึ่ง อยากรักษาให้หาย จะพาไปหาหมอก็ไม่ยอมรับ ทำตัวเหมือนคนบ้า เห็นแล้วน่าสงสารที่สุด จะทำอย่างไรดีคะ
ช่วยแนะนำด้วย เพราะ เข้ารับการรักษาเกิน 5 รอบแล้ว
การติดยาบ้านานๆจะทำให้เกิดอาการทางจิตประสาท ประสาทหลอน หวาดระแวง ก้าวร้าว จะเกิดอันตรายมากขึ้นทั้งต่อตนเองและคนรอบข้าง หากอาการหวาดระแวงนั้นคิดว่าคนอื่นจะมาทำร้ายตนเองเขาจึงทำร้ายผู้อื่นก่อน วิธีสังเกต ให้แอบดูพฤติกรรมอยู่ห่างๆ เขาจะพูดคนเดียว สายตาไม่อยู่นิ่งลอกแลก ตกใจง่าย ไม่ไว้ใจใคร บางคนที่ทำร้ายคนรอบข้างเพราะอาจมองเห็นเองว่าเราจะทำร้ายเขา ถ้ามีอาการอย่างที่เล่ามาต้องรีบนำไปรักษาให้เร็วที่สุด เมื่อ2-3วันก่อนมีแม่ของผู้ติดยาเรื้อรังหลอกล่อลูกให้มาหาดิฉันที่ทำงาน โดยใช้คำพูดว่า "เราไปเยี่ยมแม่อ้วนกัน" เพราะหลีกเลี่ยงคำว่าจะไปรักษาไม่งั้นเขาจะไม่ยอมไป ประวัติการติดยา การรักษามาหลายครั้งแต่ไม่เคยครบขั้นตอนสักครั้ง อาการ รายนี้คล้ายกับหลานของคุณพัชราภรณ์ ดิฉันใช้วิธีพูดคุยโดยแสดงให้เห็นว่าเป็นพวกเดียวกับเขา บางครั้งต้องเออออให้เกิดความไว้วางใจเพราะแท้ที่จริงเขายังพอรับรู้ความจริงได้ในบางขณะใช้เวลานานพอสมควร เมื่อสังเกตเห็นเขานิ่งฟังบ้างแล้ว จึงถามเขาว่า "ตอนนี้....อยากให้แม่อ้วนช่วยอะไรไหมลูก" เท่านั้นแหละเขาพรั่งพรูว่า ผมอยากให้ช่วยรักษาผมเป็นประสาทขณะพูดเขาพูดปนกันหลายเรื่องต้องจับประเด็นเอา ขณะนี้เขารักษาในขั้นตอนถอนพิษยาในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง หลังจากนั้นจะวางแผนฟื้นฟูระยะยาว แต่กว่าเรื่องราวจะเป็นแบบนี้ แม่ น้าของเด็กรายนี้ทุกข์แสนสาหัส ดิฉันจึงไมลืมเรื่องการเยียวยาสภาพจิตใจของครอบครัวเขาด้วย เพราะหากไม่มีครอบครัวที่อดทน เข้มแข็ง มีสติที่ดีพอการบำบัดรักษาผูติดยายากที่จะสำเร็จค่ะ เรียกได้ว่าต้องร่วมใจกันและกัน เรื่องราวข้าวต้นเป็นเพียงหนึ่งตัวอย่างเท่านั้นค่ะ ยังมีอีกหลายร้อย หลายพันครอบครัวที่ประสบความทุกข์เพราะลูก หลานติดยา คุณพัชราภรณ์อย่าเพิ่งท้อแท้นะคะ ดิฉันเชื่อค่ะว่าความพยายามอยู่ที่ใหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ลองคิดดูว่าใครที่หลานชายคุณเชื่อถือให้เขาลองมาเกลี้ยกล่อมไปรักษาอีกครั้ง ธัญญารักษ์ก็รักษาดีค่ะ หากอยากลองเปลี่ยที่ดู ในกรุงเทพ มีอีกหลายแห่งค่ะ เช่น บ้านพิชิตใจ ศุนย์เกิดใหม่ราชบุรี คุณพัชราภรณ์ไปปรึกษาสถานที่เหล่านี้ก่อนพาหลานไปก็จะดีค่ะ ขอเป็นกำลังใจนะคะ แล้วอย่าลืมส่งข่าวให้ทราบบ้างนะคะ
สวัสดีค่ะคุณวัญเพ็ญ
ดิฉันมีข้อข้องใจอยากจะปรึกษา คือปัญหามีอยู่ว่าดิฉันเคยทดลองใช้สิ่งเหล่านี้อยู่ระยะนึงค่ะ
แล้วตอนนี้กำลังเริ่มจะเข้าใจอะไรบางอย่างเกี่นวกับการบำบัด ซึ่งตัวดิฉันเองไม่เคยทราบเรื่องนี้มาก่อน
คือการบำบัดแบบชุมชน ทราบมั้ยคะไม่ว่าดิฉันจะไปไหน ทำอะไรก็รู้สึกว่าคนรอบกายดิฉันเค้าเปลี่ยนไป
เกิดความสงสัยขึ้นมาในใจ ว่าทำไมพวกเค้าพูดอะไรแปลกๆ ดิฉันก็ยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น
เพียงอยากจะรู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่าจะกลับมาเป็นปรกติ ไม่กล้าที่จะคุยกับใคร แต่ก็พยายามสู้กับตัวเองทุกวัน
สวัสดีค่ะคุณพิมพ์
ทุกคนมีโอกาสก้าวพลาดไปบ้าง เมื่อรู้ว่าเคยก้าวพลาดแล้วกลับมาเริ่มต้นใหม่ ไม่หวนกลับไปอีกไม่นานทุกคน ก็ให้อภัย แต่ต้องไม่กลับไปกลับมาไม่งั้นจะทำให้เสียเครดิตคนรอบข้างจะไม่ไว้วางใจ ดิฉันเชี่อนะคะว่าคุณพิมพ์ทำได้ ส่วนเรื่องเวลาทำวันนี้ให้ดีที่สุด วันต่อวัน แล้ววันข้างหน้าจะดีเองค่ะ
รบกวนด้วยค่ะ ไม่รู้ว่าจะหาทางออกอย่างไงแล้ว เพราะน้องชายอยู่ม.2มาสารภาพว่าเสพยาบ้า เมื่อตอนต้นเดือน เค้าว่าเค้าเสพมาประมาณ ปีกว่า แต่ไม่ติด ตอนนี้อยากเลิก เลยอยากออกจากโรงเรียน เพราะโรงเรียนมีแต่ยาบ้า ทางบ้านก็ยอมให้ไปดร็อปไว้ก่อน และก็มานั่งพูดคุยกันดีๆ ทุกคนในบ้านพร้อมช่วยเค้า แต่เค้าบอกเค้าไม่ได้ติด รู้สึกมีความโชคดีอยู่บ้าง เพราะเจ้าตัวมาสารภาพเอง เค้าคงอยากเลิกจริงๆ แต่หลังจากนั้นไม่นาน ดิฉันได้เข้าไปบันทึกการพูดคุยกับน้องชายเวลาเค้าเล่น msn คุยกับเพื่อน ลองอ่านดู ปรากฎว่าที่ผ่านมาเค้าตบตาเรามาตลอด แกล้งกลับตัว แต่จริงๆเค้ายังเสพอยู่ เท่าที่จะมีโอกาส ซ้ำร้ายเค้ายังเริ่มจะเป็นผู้ขายเองแล้วด้วย ดิฉันพอได้อ่านข้อความที่เค้าคุย m กับเพื่อนถึงกับช็อค เพราะคิดว่าเค้าเลิกแล้ว
แล้วดิฉันจะต้องทำอย่างไรดีคะ ตอนนี้ทางบ้านทุกคนกลุ้มใจมาก เพราะเครือข่ายมันเยอะเหลือเกิน ไม่ว่าจะย้ายไปไหนก็เหมือนจะเจอเรื่องพวกนี้
จะมีวิธีคุยกับน้องอย่างไรดีคะ เพราะตอนที่คุยกันเค้าก็เหมือนจะเข้าใจ รู้ผิด ชอบ ชั่ว ดี แต่พอเอาเข้าจริงๆเค้ากลับเป็นคนชักชวนให้เพื่อนไปเสพยา ต้องไปหาหมอ หรือ อย่างไรดีคะ ตอนนี้อยู่ทางใต้ค่ะ อ.หาดใหญ่
จะรอคำตอบนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณบี
น้องชายคุณบีเพิ่งเริ่มเป็นผู้เสพไม่นาน ยังโชคดีค่ะที่เขามาสารภาพเอง ส่วนใหญ่จะปิดบังจนเกิดเรื่องราวใหญ่โตจึงจะบอกครอบครัว
คุณบีและครอบครัวทำถูกแล้วค่ะที่มีปัญหาแล้วหันหน้ามาปรึกษากันอย่างมีเหตุผล หากรู้แล้วว่าน้องยังใช้ยาอยู่อย่าเพิ่งใช้ความรุนแรงจะเป็นเหตุให้เขาออกจากบ้านแล้วจะกู่ไม่กลับ อดทนไว้ก่อนนะคะ ลองวางเงื่อนไขกับน้องว่า หากหยุดการเรียนแล้วต้องทำให้ครอบครัวมั่นใจว่าเลิกยาได้ ด้วยการยอมทำตามความต้องการของครอบครัว นั่นคือการไปพบผู้เชี่ยวชาญที่จะการันตรีว่าน้องสามารถเลิกยาแล้วจริงๆ
ที่เกาะแต้ว มีศูนย์บำบัดรักษายาเสพติดจังหวัดสงขลา แบบไปกลับ และต้องนอนค้างแล้วแต่ความรุนแรงของอาการ และพฤติกรรมของเด็ก หากโน้มน้าวน้องให้ไปพบทีมรักษาได้ เขาจะช่วยจูงใจน้องให้เลิกยาอีกแรงหนึ่งค่ะ
อย่าเพิ่งท้อแท้นะคะ ดิฉันจะคอยเป็นกำลังใจให้ค่ะ
ลูกชายอายุ22ปีตอนเด็กๆๆเป็นเด็กดีมากพ่อแม่พูดอะไรจะเชื่อฟังทุกอย่างเขาเรียนจบ ป.ว.ช.สาขาช่างยนต์แต่พอเขาเข้าเรียน ป.ว.ส.ปีแรกเขาก็เริ่มเกเรคบเพือนที่ติดยาและเขาก็เขาไปติดยากับเพื่อนด้วยซึ่งตอนนี้เขาก็ทำแต่เรื่องให้เครียดทุกวันเลยดิฉันควรจะทำยังไงดีค่ะให้เขาเลิกยาและกลับมาเป็นคนดีของแม่อีกต่อไปส่วนพ่อเขาก็จะด่าว่าเขาเลวพ่อเขาเบื่อทีจะต้องคอยแก้ปัญหาเขาเจอะหน้ากันก็จะด่าว่าเสมอดิฉันกลุ้มใจมากจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วขอความกรุณาพี่วันเพ็ญช่วยบอกวิธีแก้ปัญหาที่ดิฉันเป็นคนเรียนน้อยสังคมก็ไม่มีไม่มีเพื่อนหรือคนให้คำแนะนำเลยส่วนสามีดิฉันก็สูงมากเกินไปขอคำปรึกษาอะไรก็ไม่ได้ถ้าถามเขาก็จะด่าแต่ว่ามันเลวมันชั่วเขาจะด่าทุกเรื่องเลยขอคำปรึกษาด้วยนะค่ะทุข์ใจจริงๆๆ
จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ดิฉันจะสังเกตุพบว่า เมื่อลูกติดยา และมีปัญหาส่วนใหญ่ แม่จะเป็นผู้นำลูกมารักษาและจะเป็นผู้เริ่มต้นเปิดเผยปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นในครอบครัว ไม่ว่าครอบครัวนั้นจะมีฐานะ และการศึกษาอย่างไร และพบอีกว่าผู้เป็นแม่มีความอดทน อดกลั้นสูง และใช้ความพยายามทุกอย่างที่จะให้ลูกพ้นภัย เมื่อลูกมารักษากับดิฉันได้สักระยะ จนเข้าใจ และรู้สึกผิดกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา ลูกๆเหล่านั้นก็จะซาบซึ้งที่ผู้เป็นแม่ต้องลำบาก และทนทุกข์ทรมานกับการกระทำที่ไม่ดีของพวกเขา และสิ่งที่สำคัญแม่ไม่เคยทอดทิ้งพวกเขาเลย ในที่สุดผู้เป็นแม่เหล่านั้นส่วนใหญ่จะได้ลูกคนเดิมกลับมา.........ดิฉันเห็นใจ และเข้าใจความรู้สึกของคุณ คนมีทุกข์ค่ะ .......สิ่งแรกที่คุณจะทำได้คือ อย่าท้อ ตั้งสติค่ะ และหาวิธี โอกาสคุยกับสามีอย่างใช้เหตุผลว่า อย่างไรเสียคงต้องหาทางช่วยกันแก้ปัญหา การด่าว่าเป็นการผลักให้ลูกไปมีปัญหาเพิ่มขึ้นหากนานๆลูกจะติดยาเรื้อรังแล้วจะเลิกยาก หากสามียอมรับแล้วไม่ใช้อารมณ์ ต่อไปสามคนในครอบครัวต้องจับเข่าคุยกันเพื่อหาหนทางที่จะให้เลิกยา หากติดไม่มากทำข้อสัญญากับลูกอาจเลิกเองแต่ต้องให้พ่อแม่ควบคุมสักระยะ หรือไปรักษาแบบผู้ป่วยนอกกับสถานบำบัดใกล้บ้าน แต่ถ้าติดมากต้องไดรับการบำบัดแบบนอนสถานบำบัดค่ะ ให้กำลังใจนะคะ อย่างไรจะรอดูความคืบหน้านะคะ
สวัสดีค่ะพี่เพ็ญพ่อเขาเป็นคนไม่เขาใจไดรหล่อกค่ะเขาจะเอาแต่ตัวเองเป็นใหญ่และพ่อเขาก็เป็นเจ้าชู้มากไม่คอยได้คุยกับลูเช้าออกไปทำงานเย็นกลับมาก็จะมาคอยจับผิดว่าไครทำอะไรที่ไม่ถูกใจก้จะด่าว่าตลอดเวลาเขาไม่ให้ดิฉันออกไปไหนไม่ให้ครบไครเขาจะบังคับตลอดลูกๆๆเขาก็ไม่ให้ออกไปไหนถ้าเขาโทรศัพย์มาบ้านถ้าเขาจะคุยกับไครคนนั้นต้องอยู่ถ้าไม่อยูเขาก็จะด่าว่าไอ้เลวมันออกไปไหนอีกออกไปหาม้าดูดอีกแน่เลยแล้วที่นี้ก็สารพัดสัตย์เดินเต็มบ้านเลยคะดิฉันอยูกับสามีมาเกือบ30ปีตั้งแต่อายุน้อยๆๆเลยไม่ได้ทำงานอะไรเวลามีปัญหาเลยไม่รู้จะแก้ยังไงต้องทนทุกข์ทรมารมากๆๆสว่นสามีดิฉันเขาก็จะออกไปพาผู้หญิงของเขาเทียวทุกครั้งที่เขาไปเทียวไหนต่อไหนซึ่งลูกชายลูกสาวดิฉันเขาจะเกียจพ่อเขามากดิฉันเคยกินยาตายเพื่อจะหนีปัญหาแต่ว่าเขาส่งโรงพยาบาลทันตอนนี้ดิฉันรู้ตัวว่าเป็นโรคประสาทขอเขาไปหาหมอเขาก็ไม่ยอมบอกขอพาลูกไปบำบัดเขาก็ไม่ยอมเขาบอกว่าอยูที่ใจมันเองคนมันเลวไม่มียาอะไรรักษาได้หรอกแต่ตอนนี้ดิฉันก็พยายามหาสิงดีๆๆให้กับลูกดิฉันนะค่ะดิฉันได้ไปขอความกรุณาผู้ใหญ่ให้ฝากงานให้เขาได้ทำงานในกรมทหารเพราะเขาเรียนจบช่างยนต์ที่กรมทหารมาผู้ใหญ่ก็รับปากว่าจะช่วยแต่ก็รอแล้วรออีกยังไม่เรียกเสียที่ดิฉันสงสารลูกและตัวเองมากเลยทุกวันนี้ทุกมากๆๆเลยค่ะเคยคิดจะเอายาเบื่อคุ๊กข้าวให้ลูกและตัวเองกินจะได้ตายๆๆเสียที่เพราะทุกข์จนทนไม่ไหวแล้วเหมือนไม่มี่ที่ให้เรายืนเลย