จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ดิฉันจะสังเกตุพบว่า เมื่อลูกติดยา และมีปัญหาส่วนใหญ่ แม่จะเป็นผู้นำลูกมารักษาและจะเป็นผู้เริ่มต้นเปิดเผยปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นในครอบครัว ไม่ว่าครอบครัวนั้นจะมีฐานะ และการศึกษาอย่างไร และพบอีกว่าผู้เป็นแม่มีความอดทน อดกลั้นสูง และใช้ความพยายามทุกอย่างที่จะให้ลูกพ้นภัย เมื่อลูกมารักษากับดิฉันได้สักระยะ จนเข้าใจ และรู้สึกผิดกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา ลูกๆเหล่านั้นก็จะซาบซึ้งที่ผู้เป็นแม่ต้องลำบาก และทนทุกข์ทรมานกับการกระทำที่ไม่ดีของพวกเขา และสิ่งที่สำคัญแม่ไม่เคยทอดทิ้งพวกเขาเลย ในที่สุดผู้เป็นแม่เหล่านั้นส่วนใหญ่จะได้ลูกคนเดิมกลับมา.........ดิฉันเห็นใจ และเข้าใจความรู้สึกของคุณ คนมีทุกข์ค่ะ .......สิ่งแรกที่คุณจะทำได้คือ อย่าท้อ ตั้งสติค่ะ และหาวิธี โอกาสคุยกับสามีอย่างใช้เหตุผลว่า อย่างไรเสียคงต้องหาทางช่วยกันแก้ปัญหา การด่าว่าเป็นการผลักให้ลูกไปมีปัญหาเพิ่มขึ้นหากนานๆลูกจะติดยาเรื้อรังแล้วจะเลิกยาก หากสามียอมรับแล้วไม่ใช้อารมณ์ ต่อไปสามคนในครอบครัวต้องจับเข่าคุยกันเพื่อหาหนทางที่จะให้เลิกยา หากติดไม่มากทำข้อสัญญากับลูกอาจเลิกเองแต่ต้องให้พ่อแม่ควบคุมสักระยะ หรือไปรักษาแบบผู้ป่วยนอกกับสถานบำบัดใกล้บ้าน แต่ถ้าติดมากต้องไดรับการบำบัดแบบนอนสถานบำบัดค่ะ ให้กำลังใจนะคะ อย่างไรจะรอดูความคืบหน้านะคะ