ไม่เอาละ เกรงใจ!

ผมรักและชอบ ปู่เย็น แต่ไม่ใช่เพราะตามกระแสสังคม หรือว่าเพราะปู่โด่งดัง

รักและชอบ ที่แกเป็นตัวของแกเอง ไม่ว่าใครจะมาทำอะไรให้หรือให้แก

เปลี่ยนแปลงในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวแก แกไม่ยอม แม้จะการเปลี่ยนจะทำให้แก

สุขสบายขึ้น อยู่ดีขึ้น แกยังจะอยู่แบบที่แกอยู่มา และคำพูดที่แกพูดทุกครั้ง

เมื่อมีใครมาทำอะไรให้ "ไม่เอาละ เกรงใจ"

การมีบุคคลที่ผ่านร้อน ผ่านหนาว มาอย่างยาวนาน แล้วทำให้เราเห็นจริงๆ

การใช้ชีวิต แบบนั้น ไม่เห็นทำให้ ลำบากหรือ อดตาย เพราะไม่มีอะไรจะกิน

เมื่อคืน(21/10/08) ผมได้ดู ปู่เย็น อีกครั้ง แม้แกจะจากพวกเราไปแล้ว

แต่ยังรู้สึกแกยังอยู่ "ในความคิด ในใจเรา" รอยยิ้ม เสียงหัวเราะแบบธรรมชาติๆ

คำพูดที่กินใจ ทำให้เราคิดตาม ว่าสิ่งที่คนทั่วไปกลัวในเรื่องดังกล่าว(อดตาย)

มันไม่จริงอย่างที่คิด

คนไทย ที่ได้ดู ได้คิดตาม ปู่ ได้อะไรมากมาย แต่จะนำไปใช้รึเปล่า อีกเรื่อง

การแย่งชิง การขวนขวาย เงินตรา เพื่อทำให้ตนร่ำรวย หรือเหนือกว่าผู้อื่น

นั้นไม่จำเป็นเลย ในชีวิตมนุษย์เรา

การกิน การใช้ ที่ปู่พูด "กินแบบเจียมๆ ใช้แบบประหยัด กินมากใช้มากเดี๋ยวเจ๋ง"

ทำให้เราคิดได้ว่า ชีวิตเรา เลยคำว่า "พอดี" ไปมากเลย

การมองเห็นว่าผู้อื่นเอารัดเอาเปรียบ แต่ปู่ มองว่า "ชั่งเขา อยากได้เยอะก็แล้วแต่

เขาต้องเอาไปเลี้ยงลูกเลี้ยงแม่เขา" ก็เป็นเรื่องที่ต้องคิดตามอีกเรื่องหนึ่ง ในสังคมปัจจุบัน

ที่แข่งขันกันทำมาหากิน ที่ไม่มีคำว่า "พอแล้ว"

มีอีกมากมาย ที่เราได้จาก "ชีวิตของปู่" มันเขียนไม่หมด แต่มันลึกๆในใจ

แต่ผมก็ชอบคำพูดของปู่ อยู่คำเดียว "เกรงใจมัน"