บ่อยครั้งที่ชีวิตคนเรา..มักจะพบเจอกับเรื่องเศร้า..เคล้าน้ำตา


ปัญหาที่เข้ามา..ประหนึ่งพายุฤดูร้อน..ถาโถมเข้าใส่..ลูกแล้วลูกเล่า..

ชีวิตก็อาจจะเหนื่อยล้า..และบอบช้ำเหมือนดอกไม้กลีบบาง


ไม่อาจต้านทานซึ่งแรงลมได้


ดอกไม้กลีบบางดอกนั้น..ก็ย่อมบอบช้ำ..และร่วงโรย


เปรียบเสมือนชีวิตที่หมดสิ้นเรี่ยวแรงและกำลังใจ..

แต่หากเข้าใจได้ว่า..


"ดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาร่วงโรย

ไม่ช้านานก็จะมีดอกใหม่ผลิบานสะพรั่ง

ดวงอาทิตย์ที่มืดมิดลาลับหลังแนวไม้

รุ่งขึ้นก็จะฉายแสงขึ้นมาใหม่เหนือแมกไม้เหล่านั้น


ดังนั้นคนที่มีความคิด

ต้องรู้เท่าทันว่า

โลกนี้ไม่มีความเศร้าหมอง

หรือความทุกข์ทรมานที่ยาวนาน"


"ขอชีวิตงดงามตามความฝัน

ขอทุกวันเป็นวันอันสดใส

ขอทุกก้าวเป็นก้าวย่างที่มั่นใจ

ขอวันใหม่ก้าวไกลไปกว่าเดิม"


กำลังใจจากใครสักคน ในวันที่ท้อแท้และสิ้นหวัง..ทำให้เรารับรู้ได้ว่า..

"กำลังใจคือพลังสำคัญ"

ที่จะผลักดันให้เราก้าวเดินไปข้างหน้า..อย่างมีจุดหมาย

ตราบใดที่เรายังมีคนคอยให้กำลังใจอยู่ข้างๆ

คอยเป็นแรงผลักดันให้เรารู้สึกมีพลังและมีความรู้สึกอยากลุกขึ้นสู้เพื่อวันพรุ่งนี้และวันต่อ ๆไป