เมื่อช่วงเดือนรอมฏอน (ถือศีลอด) ที่ผ่านมา "โต๊ะ" (แม่ของพ่อ) ขึ้นมาอยู่ที่บ้านผม และช่วงนี้เองโต๊ะก็เสนอว่า อยากได้โต๊ะกินข้าวใหม่สักตัวไหม สงสัยว่าโต๊ะกินข้าวตัวเก่า ที่ผมลงมือทำกับ ปะ (พ่อ) มานั้น มันคงขัดสายตาโต๊ะพอสมควร ผมเลยรีบตอบรับว่าสนใจมาก
โต๊ะก็เลยบอกว่าต้องเริ่มด้วยการ หาซื้อ "ขาโต๊ะ" ที่กลึง และถ้าจะให้ดีมีเจาะบากสำหรับเข้าไม้ไว้ให้แล้วก็จะยิ่งดี และขนาดประมาณหน้า 3 นิ้ว
ผมเลยต้องมองๆ หาไม้กลึงแบบที่ว่านั้น หายากครับ ส่วนใหญ่มีแต่ลูกกรงระเบียง หรือบันได ซึ่งก็มีแต่หน้า 2 และขยับไปหน้า 4 นิ้วเลย
ที่มักเจอบ่อยๆ เลยต้องพยายามหาต่อไป มีคนแนะนำว่าแถวๆ "บางโพ" นนทบุรี เป็นแหล่งขายไม้ให้ไปดูที่นั่น แต่ผมหาจังหวะไม่ได้สักที
แต่ที่เกินคาด คือ ระหว่างที่หาขาโต๊ะยังไม่ได้ ก็มีไอเดียจาก ปะ ว่า น่าจะทำ "แคร่" ล้อมต้นไม้หน้าบ้าน เอาไว้นั่งๆ นอนๆ เพราะมันร่มรื่นดี
ผมเห็นด้วย ที่สำคัญคือ เสา เรามีอยู่แล้ว เป็นหัวไม้เสาเก่าที่เขาตัดแล้วผมไปขอซื้อมา เลยต้องไปหาซื้อไม้เก่าแถวทางไปหนองจอก มาเป็นตัวไม้ที่ใช้ปูพื้น มาทำแคร่ที่ว่านั่น บวกกับตอนนั้น น้องชายผมขึ้นมากรุงเทพฯ และมาพักอยู่ที่บ้านด้วย เลยมีแรงงานเพิ่มอีกคน
ที่สำคัญ "นายช่างใหญ่" คือ "โตีะ" ของเรานี่เอง คอยให้คำแนะนำในแทบทุกเรื่อง อาทิ วิธีตัดไม้ ท่าเลื่อยไม้ที่เบาแรง การไสกบ การประกอบกบไสไม้ การตอกตาปู การเข้าไม้ การทาดินเหลืองรักษาเนื้อไม้ การขัดไม้ ฯลฯ ทั้ง ปะ น้องชาย และก็ผมได้เรียนงานไม้กันหลายเรื่องเลย
หน้าตาของแคร่ที่ว่าก็เป็นอย่างนี้ครับ
ตามมาอ่านต่อ
เพราะว่าโต๊ะเป็นนายช่างใหญ่นี่เอง