ในสังคมไทยมีอีกหลายเรืองที่เป็นความเสี่ยง แต่หลายคนมองข้ามเพราะเห็นกันจนชินตา

เช้านี้ผมเจอข่าวหนึ่ง น่าสลดใจไม่้น้อย

ในข่าวเป็นเรืองของ ดร. หนุ่ม จากคณะวิศกรรม ถูกไฟดูดตายในปั้มน้ำมัน คลิกอ่านข่าว

ผมมองว่าทุกวันนี้ด้วยความหละหลวมของสังคม ความมักง่ายของคน และการหาผลประโยชน์จากผู้มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรง ทำให้มีการผ่อนปรนจนแทบจะหาระเบียบวินัยไม่ได้

ถ้ามองในแง่ของความปลอดภัยหรือความเสี่ยง  มีหลายเรืองตัองพัฒนาอีกมาก เนื่องจากไม่ได้มาตรฐาน เช่น อาคาร ถนน หรือสิ่งปลูกสร้าง ที่สร้างแบบขอไปที หรือมีการโกงกินงบประมาณการก่อสร้าง  หรือสายไฟทีห้อยระโยงระยางให้คนหลบไปมา นึกว่าเดินป่าแล้วหลบเถาวัลย์

ชีวิตของคนไทยทุกวันนี้ จึงอยู่ด้วยความเสี่ยงตลอดเวลา  แต่ในมุมมองของหลายคนอาจจะมองไม่เห็นถึงปัญหา  ด้วยความชาชินก็เลยมองเป็นเรืองปกติ  อ้างว่า อยุ่มานานไม่เห้นเป็นไร  ถ้ารู้ว่าไม่ปลอดภัยก็อย่าไป  หรือบ้างบอกว่า ไม่ใช่หน้าที่

เหตุการณ์นี้  ต้องของแสดงความเสียใจกับ ครอบครัว  มธ (หน่วยงานต้นส้ังกัด) ที่เสียบุคคลอันเป็นที่รัก และเสียบุคลากรอันมีค่ายิ่ง

ความสูญเสียครั้งนี้ เป็น

"เวรกรรม" หรือ "ความหละหลวมของคน"

ขอขอบคุณ นสพ ผู้จัดการรายวัน สำหรับเนื้อหาข่าว