ตะพาบทั้ง 6 ตัวนี้ มีชื่อว่า มาสึ มาเน่ มิโซะ ลำดวน จำปี แพงพวย นะจ๊ะ

นานมากแล้วที่ ด.ญ.เสื้อสีส้มไม่ค่อยได้มาเขียนบันทึก
ปิดเทอมแล้ว จึงชักชวนให้เธอเขียน  ซึ่งทราบว่าคืนที่ผ่านมาเธอตั้งใจเขียนจนเกือบเสร็จ
วันนี้ได้ชักชวนเพื่อนคู่หูซึ่งเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก
แต่คนหนึ่งสูงพรวดพราดจนเกินเพื่อน จึงได้สมญานามกันว่า หลักกิโล กับ เสาโทรเลข
ช่วยกันมาแต่งเติมเรื่องราวให้เสร็จสมบูรณ์
ทั้งยังแบ่งงานกันเขียนภาพประกอบเสร็จในเวลาอันรวดเร็ว
และอีกตามเคย..ไม่ระบายสี  ด้วยคนหนึ่งรีบกลับบ้านซึ่งอยู่หน้าโรงเรียน
อีกคนหนึ่งต้องไปถูบ้าน ซึ่งอยู่หลังโรงเรียน
เรื่องราวที่ได้มา..เป็นดังนี้..

เรื่อง ชีวิตเล็กๆ ของเหล่าตะพาบน้อย       

        คืนวันหนึ่งในกระบะทรายที่บรรจุไข่ของเหล่าตะพาบรุ่นสุดท้ายที่ถูกเก็บมา ได้มีเจ้าตะพาบน้อยตัวเล็กๆ คลานออกมาจากไข่ของพวกมัน    เมื่อตะพาบตัวเล็กทั้ง 6 ตัว เริ่มชินกับการอยู่ในกระบะแล้ว มันก็หาทางไปหาน้ำ  ซึ่งในกระบะที่พวกมันอยู่นั้นมีอ่างที่ใส่น้ำสำหรับพวกมันเตรียมไว้เรียบร้อย  พวกมันลงเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน “มาสึ..ถุงสีเหลืองๆ ที่ติดกับตัวของพวกเราทั้ง 6 ตัว มันคืออะไรหรอ”  มาเน่ ตะพาบน้อยตัวหนึ่งถามกับมาสึ   “เอ่อ..มันคือถุงอาหารตอนที่เราอยุ่ในไข่มั้ง  พอเราออกจากไข่มาใหม่ๆ มันยังไม่หลุดเลยติดตัวมาไงล่ะ” มาสึตอบ    “อ๋อ..อย่างนี้นี่เอง”เหล่าตะพาบน้ำร้องตอบ  (ตะพาบทั้ง 6 ตัวนี้ มีชื่อว่า มาสึ  มาเน่  มิโซะ  ลำดวน จำปี แพงพวย นะจ๊ะ)    พอเริ่มที่จะเช้าแล้ว พวกมันก็ขุดทรายในกระบะ เพื่อนนอนพักผ่อน

       

        พอเช้าขึ้นมา(สักประมาณสายนี้แหละ)ก็มีเด็กผู้หญิงเดินมากับแม่ของเธอเธอกับแม่นั่งดูตะพาบน้ำสักพักเธอก็เดินกลับไปแล้วก็เดินกลับมาพร้อมกับกล้วย เหล่าตะพาบดีใจที่มีอาหารกินตะพาบทั้ง 6 แย่งกันกินอย่างสนุกสนานแล้วไม่นาน ถุงสีเหลืองก็หลุดออกไปพวกมันกินแล้วก็นอนว่ายน้ำเล่นบ้างบางครั้งเวลาที่สุนัขของเด็กหญิงมายืนดูพวกมันพวกมันก็จะแอบอยู่ในทรายโผล่ออกมาแค่จมูก เพราะพวกมันคิดว่าสุนัขตัวนั้นจะกินมัน (ซึ่งมันไม่ใช่เลย)

       

          หลายวันผ่านไป(นานมาก)พวกตะพาบน้อยทั้ง 6 ตัวโตขึ้นมันเริ่มรู้สึกว่ากระบะที่พวกมันอาศัยอยู่เริมจะแคบซะแล้วแต่ไม่นานเด็กหญิงกับแม่ของเธอก็มาที่กระบะของพวกตะพาบแล้วย้ายตะพาบน้อย(ซึ่งตอนนี้เริ่มโตขึ้นแล้ว)มาที่กระบะ(อีกละ)ที่ใหญ่ขึ้น  พอไปถึงพวกตะพาบก็รู้สึกตื่นเต้นมากเพราะในกระบะนั้นมีทั้งก้อนหินมีอ่างน้ำที่ใหญ่แล้วก็มีแถบที่มีอาหารชนิดต่างๆ คล้ายกับการทดลองว่าเหล่าตะพาบจะชอบกินอะไร (ไม่คล้ายหรอก ใช่เลย  เด็กกับแม่ของเธอกำลังทดลองอยู่)

        พวกตะพาบเล่นกันอย่างสนุกสนาน เช่น ไต่ก้อนหินว่ายน้ำเล่นซ่อนหา ฯลฯ  พวกมันเล่นกันจนเหนื่อย เลยหาอะไรกิน  “นี่ กินอะไรดีถึงจะอร่อยล่ะ” แพงพวยถามกับเพื่อนๆ  “อืม..ฉันว่าน่าจะเป็นกล้วยนะ” ลำดวนตอบ  “อ่ำๆ ไม่ใช่นะ ข้าวสุกอร่อยกว่าเยอะ ง่ำๆ” มิโซะตอบขณะที่กำลังเคี้ยวอาหารอย่างมีความสุข

       

        “นี่ๆ พวกเราคิดมั้ยว่า กระบะที่อาศัยของพวกเรานี้ จัดเป็นชั้นๆ เลยเนาะ” มาสึบอก  “ยังไงล่ะ” มาเน่ถาม  “ก็บ่อที่เราอยู่กันครั้งแรก เมื่อเด็กอนุบาล  บ่อที่ 2 ก็บ่อประถม  แล้วบ่อสุดท้ายก็บ่อมัธยมไงล่ะ” มาสึตอบ   “อ้าว..แล้วไม่เรียนปริญญาหรอ” จำปีถาม 
“ก็ค่อยหาเอาเองสิ อิอิ”มาสึตอบแบบขำๆ(บ่อมัธยมคือ อยู่ในสระน้ำหรือไม่ก็บึง หนองต่างๆ)

       

         นานมาเรื่อยๆ เหล่าตะพาบน้ำทั้งหลายก็โตขึ้นและถูกปล่อยลงแม่น้ำ “ฮือ..ลาก่อนนะจ๊ะ ตะพาบน้อย” เด็กหญิงบอกลากับตะพาบน้อย(ที่โตแล้ว)  “สงสารเด็กคนนั้นจัง” จำปีพูด  “ใช่ๆ ร้องไห้ด้วย”เหล่าตะพาบพูด   พวกมันว่ายน้ำเล่นกันอย่างสนุกสนาน  “นี่ๆ มาสึ  แล้วมหาลัยที่เราจะไปเรียนต่อนี้มันอยู่ไหนล่ะ” มาเน่พูด  “เอ่อ” มาสึพูดไม่ออก  “ฮ่า..ฮ่า..หาเอาตามนี้”(น่าจะแปลว่า หาเอาแถวนี้ : ผู้พิมพ์) ตะพาบพูด...

 

จากผู้แต่ง

       เฮ้อ..กว่าจะจบได้ก็ตั้งนาน  ช่วงนี้หายไปนาน ไม่รู้ยังจำกันได้รึเปล่า  แต่มากี่ทีก็ยังคงมีคำผิดและคำที่ถูกขีดเป็นสัญลักษณ์ประจำตัว (อ่าว.. -_-^) คราวนี้มี ด.ญ.เสื้อสีแดงมาช่วยด้วยสบายคิดเยอะ(หรอ)

        แต่ยังไงก็ช่างเถอะ  จบล่ะ..สวัสดีค่ะ

 

ด.ญ.เสื้อสีส้ม VS ด.ญ.เสื้อสีแดง

หมายเหตุจากอาของ ด.ญ.เสื้อสีส้ม

·        สังเกตว่า เธอพัฒนาความสามารถในการใช้ภาษาได้ดีขึ้น แม้มีคำที่ขีดฆ่าบ้างแต่ก็ไม่ค่อยมีคำผิดให้ได้แก้ไขมากนัก เช่น เหรอ เป็น หรอ  เพื่อ เป็น เพื่อน

·        มีการใช้ย่อหน้า วรรคตอนได้ดีขึ้น จนผู้พิมพ์ไม่ต้องจัดวรรคตอนให้ใหม่แล้ว

·        มีการร้อยเรียงเรื่องราวจากประสบการณ์และข้อมูลที่ได้พบ มานำเสนอได้ค่อนข้างละเอียด

·        ทั้งหลักกิโล(ด.ญ.เสื้อสีแดง) และ เสาโทรเลข(ด.ญ.เสื้อสีส้ม) สามารถแบ่งงานและจัดทำภาพประกอบได้อย่างสัมพันธ์กัน

·        แต่สงสัยว่า..งานนี้ ด.ญ.เสื้อสีส้ม คงจะถูกพ่อของเธอล้อเลียนเรื่องการใช้ภาษาถิ่น (หาเอาตามนี้) แทนที่จะใช้ภาษากลาง(หาเอาแถวนี้)  ไปอีกนานนน.. ก็บ้านนี้พ่อลูกเค้าชอบแกล้งกัน

 

ข้อมูลเพิ่มเติม

การเลี้ยงตะพาบน้ำและบ่อเลี้ยง

http://www.dkt.ac.th/dgtlib/agri/turtle/tur4.htm

 

การใช้ EM ในการเลี้ยงตะพาบน้ำ

http://www.chivavithee.net/modules.php?name=News&file=article&sid=39

 

อาหารตะพาบน้ำ

http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=kailan&date=26-07-2005&group=8&gblog=2

 

ปลาฝาหรือตะพาบน้ำ

http://kanchanapisek.or.th/kp8/cem/cem706.html

http://www.oc.sru.ac.th/rLocal/stories.php?story=05/10/25/9664907

 

 

การเพาะเลี้ยงตะพาบน้ำพันธุ์ไต้หวัน

http://www.whk.ac.th/whk2008/web/digital_library/agri/turtle/tindex2.htm

 

รูปตะพาบน้ำ

http://www.whk.ac.th/whk2008/web/digital_library/agri/turtle/tjava2.htm

 

ขายตะพาบน้ำผิดกฎหมายหรือไม่

http://www.fisheries.go.th/webboard4/showQAnswer.asp?qNo=5331

 

turtle รวมเรื่องราวของเต่า สำหรับเด็กๆ (ภาษาอังกฤษ)

http://www.kidskonnect.com/content/view/54/27/

 

http://www.allturtles.com/