เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ไปอยู่เวรที่โรงเรียน ขึ้นรถประจำทางไปโรงเรียน เนื่องจากบ้านไม่ได้อยู่ริมถนน ครูอ้อยจึงต้องเดินทางหลายต่อทีเดียว จากหน้าบ้านด้วยรถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง เดินเดิน ไปขึ้นรถ รอรอรอ นั่งรถประจำทาง 1 ชั่วโมง การจราจร ติดติดติด..ลงจากรถ ขึ้นรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างอีกต่อ หนึ่ง..แล้ว ก็เดินเดินเดิน จึงจะถึงโรงเรียน ***** ในระหว่างการเดินทาง เห็นอะไรสวยงามก็ถ่ายภาพ โชคดีที่ มีน้องขวัญมาด้วย จึงได้ภาพของตนเองมาด้วย เพราะปกติไปไหน ก็ได้แต่ภาพ วิว ไม่ได้หน้าและตัวของตัวเอง งานนี้ได้มาเห็นความอ้วนกันของครูอ้อย...อย่างทั่วถึง ***** ใน กทม.ก็มีสวนสาธารณะให้ได้หายใจลึกๆ เข้าปอดนะคะ การเดินทางนั้นต้องผ่าสวนสมเด็จย่า..นั่ง ถ่ายภาพเป็นที่ระลึกก่อน ยังไม่มีใครมานั่งเลย....น้องขวัญ จัดการ ***** ***** ค่าโดยสาร รวมทั้งสิ้น ไปและกลับ ทั้งแม่และลูก ก็หย่อน 100 บาท มา 4 บาทน่ะค่ะ ครูอ้อยจึงอยากได้รถยนต์ไง หากเดินทาง 2 คน ใช้รถยนต์ จะคุ้ม และไม่ต้องสูญเสียเวลาในการเดินทางด้วย....จริงไหม ครูอ้อยจึงได้เขียนเรื่อง ... อูยยยย..หล่อ..เท่..อยากได้ที่สุด แต่เวลานั่งรถประจำทาง ครูอ้อยก็ได้ใช้เวลาว่างในตอนนี้ คิดอะไรไปเรื่อย นอกจากอยากได้รถ หล่อๆ สวยๆแล้ว ครูอ้อยคิดถึงอดีต ที่ผ่านมา ถนนสายนี้ ไม่ได้เป็นอย่างนี้ เสียดายจริง ที่สมัยก่อนไม่มีกล้องถ่ายรูปไว้...คิดต่อไปว่า...งั้น รูปที่ครูอ้อยถ่ายในปัจจุบันนี้ อีก 50 ปีผ่านไป ภาพเหล่านี้ ก็มีความหมายแน่นอน.... ดังนั้น เห็นอะไร ก็ถ่ายภาพเก็บกันเอาไว้นะคะ การที่ครูอ้อยคิดแล้วไม่ได้ดังใจ ก็จะเป็นการส่งเสริม ผลักดันให้ตนเอง คิด ทำ แล้วจะได้ในสิ่งที่ปรารถนา ทุกวันนี้ ได้แต่คิด ยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย.....แล้วจะได้สมปรารถนาได้อย่างไร ***** คิด..ก็เป็นทุกข์ แล้วคิดทำไม คิด...ที่ไม่เป็นทุกข์ คิดอย่างไร พอเพียง...ไง ***** ด้วยความรัก และปรารถนาดี จาก ครูอ้อย แซ่เฮ
สวัสดีค่ะ น้องชายสุดรักครูโย่ง หัวหน้า~ natadee
เบอร์โทร ถามน้องขจิต น้องเอก ก็มีมั้ง นะคะ
ขอบคุณค่ะ น้อง ... krukim
ขอตัวไปพิมพ์งานต่อนะคะ พักเที่ยงจะเข้ามาใหม่ค่ะ
มาเยี่ยพี่สาว
ไปเที่ยวสนุกนะคะหน้าตาสดชื่นมาก ๆ
สวัสดีค่ะน้องไก่ ประกาย
ขอบคุณมากค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ
เจริญพร โยมครูอ้อย
คิดพอเพียงไม่เป็นทุกข์
แต่มีน้อยมากนะโยมครูที่คิดแบบพอเพียง
เจริญพร
นมัสการพระคุณเจ้า พระปลัด
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ