วันนี้เพลินอยู่กับการขายหนังสือบูธ โอ 29 ในงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ความตื่นเต้นอยู่ตรงมีหนังสือของตัวเองออกในงานนี้ด้วย มันเป็นหนังสือสนุกๆ พาเที่ยวลาว ผมตั้งชื่อว่า ‘สะบายดีวังเวียง’ ที่ใดมีรักที่นั่นมีมุก และวันนี้ยังเป็นวันแรกของการเขียนบล็อกในบล็อกนี้ เพราะผมเองก็เพิ่งลาออกจากงานประจำที่ทำเกี่ยวกับหนังสือ นั่นเอง ผมก็ต้องใช้บล็อกสักบล็อกในการรักษาสถานะภาพตัวหนังสือแห่งจิตใจไว้ตลอดไป
                ก็พยายามจะเขียนสารพันเนื้อหาบ่อยๆ ให้เป็นวินัยที่ดีครับ ทั้งเรื่องการเรียน การงาน การเดินทางท่องเที่ยว โดยเฉพาะบทกลอน แต่พยายามให้เป็นลักษณะแบบผมเอง ก็เรียกว่า บทกร และจะเป็นอย่างไรนั้นต้องรอดูกันครับ
                ค้างคาใจไหม เหตุผลสำคัญของผมในการลาออกจากงานไม่มีอะไรซับซ้อน นอกจากวิทยานิพนธ์ยังค้างคาอยู่มาก อีกทั้งก็อยากจะพักตัวเองบ้าง ฟังๆ ดูเหมือนล่องลอย แต่ผมเองก็อยากเผชิญความกดดันว่าพอเราไม่มีงานทำจริงจัง เราอยู่น้อยกินน้อยชีวิตจะเปลี่ยนไปอย่างไร
                ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ และผมเอง ก่อนหน้านี้เคยเขียนอยู่ในบล็อก Learners แต่ผมคิดว่า ที่นั่นคงเด็กเกินไปสำหรับผม จึงขออนุญาติตัวเองย้ายมากวนสายตาทุกท่านในที่นี้
                ฝากเนื้อฝากตัวจ๊ะ

                ธนกร แสงสินธุ์