การกลับมาของหัวใจดวงเดิม...เดิม

สวัสดีค่ะทุกๆท่าน...

สบายดีกันทุกคนใช่มั้ยคะ...

องศา...หายไปนานมากๆเลย

อืม...จะมีสักกี่คนนะที่ยังคิดถึง  ...คิดถึงครูดอย 

เด็กบนดอย...  เรื่องราวของบ้านบนดอยที่หลายๆท่านอาจจะคิดว่าปิดฉากไปแล้วมั้ง  

จริงๆแล้วเรื่องราวดีๆ สิ่งดีๆที่บ้านบนดอยไม่มีวันที่จะปิดฉากลงได้หรอกค่ะ 

สิ่งดีๆที่นี่มีเยอะแยะมากมาย 

...ปีการศึกษา 2551 นี้ องศาก็ยังสอนประจำชั้น ป.1  อยู่ค่ะ

องศายังรักที่จะอยู่กับความน่ารัก  สดใส ของเด็กๆ

ยอมรับนะคะว่าหลงรักลูกศิษย์ตัวน้อยๆเข้าเต็มๆแล้วล่ะ

...บางครั้งอาจจะมีขี้มูกไหล  ขี้ไคลย้อย..แต่ก็ยังน่ารักเสมอ

ในปีนี้มีเด็กที่องศาจะต้องเอาใจใส่เป็นพิเศษอยู่ 1 คน

เพราะเค้าค่อนข้างสมาธิสั้น  แต่เค้าเป็นคนน่ารักนะคะ

เรื่องทักษะในการดำรงชีวิตอยู่ในป่าเนี๊ยะ..ยกให้เค้าเลย

บางวันที่จะต้องเข้าป่าไปเก็บหน่อไม้  เขาก็จะอาสาไปด้วยทุกครั้ง

และจะเป็นคนแกะเปลือกหน่อไม้ให้ 

เราก็กลัวมีดจะบาดเขา  แต่........คุณๆรู้มั้ยคะเขาตอบกลับมาว่ายังไง

"คูคับ..มีดนี่บาดไม่เจ็บคับ    มีดที่บ้านบาดเจ็บกว่านี้อีก"

...บางครั้งถ้าเขากลับบ้าน   พอมาถึงโรงเรียนประมาณ 6 โมงเช้า

เขาก็จะรีบวิ่งมาที่บ้านพัก   แล้วก็จะตะโกนเลยค่ะ 

  คูคับ...คูคับ ! !  อยู่มั้ยคับ  ผมกลับมาแล้วคับ

แล้วก็จะมีผักต่างๆมาฝากมายมายเลย...

ยอมรับว่าเด็กๆที่นี่มีน้ำใจนะคะ 

ถึงแม้ว่าการศึกษาของเด็กบนดอยอาจจะด้อยกว่าในเมือง

แต่..เรื่องของความมีน้ำใจ..ยกให้ที่ 1 เลย

อืมม...มีหลายท่านบอกว่า  องศาไม่เหมาะที่จะเป็นครู  เพราะว่าตัวเล็ก เด็กๆไม่กลัว

แต่ว่า...องศาก็ยังรั้น  อยากทำในสิ่งที่รัก  อยากจะทำอะไรด้วยใจ 

องศารู้ตัวเองดีว่าหากทำอะไรก็ตามที่ต้องฝืนความรู้สึกของตัวเอง  มันทำได้ไม่นาน

ไม่มีความสุข ...ไม่มีจุดหมาย ...

การที่เราเป็นคนตัวเล็ก..ไม่ใช่ว่าความสามารถจะต้องเล็กตามตัว..ใช่มั้ยคะ

ทุกวันนี้องศาก็พยายามพัฒนางานที่ได้รับมอบหมาย ก็คิดว่าทำเต็มที่แล้ว

แต่ยังไงก็ยังเป็นมือใหม่...ยังเป็นครูที่ต้องการคำแนะนำจากผู้ที่มีประสบการณ์มากกว่า

...องศายินดีรับคำแนะนำค่ะ...