เคยได้ยินคำว่า “แอมเอ้ยยย” มั้ยค่ะ

บางท่านอาจจะเคยได้ยิน หากท่านชื่อ “แอม” แล้วมีใครที่บ้าน เช่น คุณพ่อ คุณแม่ เรียก และอาจมีเพิ่มเติมว่า “น้องแอมเอ้ยย”

ส่วนบางท่านจะได้ต้องยินบ่อยๆ แน่ๆ เมื่อท่านไปเวียตนาม คำว่า “แอมเอ้ย” เป็นคำเรียก คนที่อายุน้อยกว่า ไม่จำกัดว่าผู้หญิง หรือ ผู้ชายค่ะ หากจะแปลเป็นไทยก็น่าจะแปลว่า “น้อง” พวกเราที่ไปเวียตนามก็จะใช้มาก เมื่อต้องการเรียกบริกรในร้านอาหาร ดังนั้นการเรียก “แอมเอ้ย” ก็มีความหมายว่า “น้อง ๆ “ ค่ะ

 

จุดเด่นอย่างหนึ่งของเวียตนามที่ใครๆ เมื่อมาเยือนแล้วต้องหวาดเสียวกันทุกคนในช่วงข้ามถนน คือ รถมอเตอร์ไซด์ เนื่องจากที่กรุงฮานอยนี้มี รถมอเตอร์มาก มาก มาก ซึ่งน่าจะมากที่สุดในโลกรึปล่าวก็ไม่ทราบได้ เมื่อคิดต่อจำนวนประชากร หรือต่อพื้นที่ (แต่ถ้าเทียบกับ มข. อาจจะพอๆกัน ... อิอิ) จากการที่มีมอเตอร์ไซด์มากนี่เอง แน่นอนบนถนนก็ย่อมมีมาก ที่นี้เวลาที่เราจะข้ามถนน โดยเฉพาะจุดที่ไม่มีไฟเขียวไฟแดง ก็ต้องถึงคราวที่ต้อง “วัดใจ” กันละค่ะ

เทคนิคการข้ามถนนก็ไม่ยากค่ะ เพียงแต่ต้อง “กล้า...วัดใจ” กล่าวคือ เมื่อมองซ้ายมองขวาแล้วว่า ช่วงนี้รถน้อยลงบ้างแล้ว (หากรอให้ไม่มีรถเลยคงต้องรอจนมืดแน่ๆ) ก็ก้าวเท้าลงไปบนถนน แล้วก็เดินในจังหวะปกติ ห้ามหยุดค่ะ มองไปข้างหน้า และเดินตรงไปอย่างเดียวค่ะ

คนขับรถมอเตอร์ไซด์ เขาจะมองเห็นเราแล้วจะกำหนดจังหวะในการหลบหลีกเราได้ค่ะ แล้วเราก็จะข้ามถนนไปได้อย่างปลอดภัย

แต่หากเราเห็นมอเตอร์ไซด์วิ่งมา แล้วเราหยุดจุดนั้นเอง เขาจะชนเราค่ะ เพราะเขาคิดว่าเราจะเดินไปข้างหน้า เขาจึงกะขับอ้อมมาด้านหลังเราเล็กน้อยเป็นจุดที่เราควรจะผ่านไปแล้ว แต่เมื่อเราหยุด ก็จะเกิดการ จ๊ะเอ๋ กันพอดี (เคยโดนมาแล้ว...อิอิ)

นอกจากมอเตอร์ไซด์จะหลบหลีกเราได้เป็นอย่างดีแล้ว เขายังหลบกันได้เป็นอย่างดีอีกค่ะ บางแยกที่ไม่มีไฟเขียวไปแดง เขาก็วิ่งข้ามแยกกันไปได้ แต่นานๆ ที่ก็มีอุบัติเหตุบ้างเหมือนกันค่ะ (คราวนี้ก็พบมอเตอร์ไซด์เฉียวชนกันเอง แล้วก็มีไทยมุง เอ้ยย เวียตมุง ค่ะ)

มาดูบรรยายกาศบนท้องถนนเวียตนามกันก่อนนะคะ