วันที่  13  ตุลา  จู่ๆก็นึกรำคาญอยากไปผ่าซีสที่หัวแม่มือ

ประชุมสาขาหลักสูตรและการสอนเสร็จเรียบร้อย  ข้าพเจ้าสวมวิญญาณคุณปู่เย็น

เฒ่าทรนง...ไม่ยอมขอร้องใคร  ด้วยเกรงใจเขา... ไปโรงพยาบาลศรีพัฒน์ เคาน์เตอร์บอก

ไปชั้น 13  ห้องเบอร์  13  นะคะหมอศัลยกรรมอยู่ค่ะ

ตัดสินใจผ่าตัดเล็ก ไม่ยุ่งอยากแต่อย่างใด  คุณหมอพุดตาน  ท่านแสนจะใจดี

เจ็บแปล้บเดียวตอนฉีดยาชา  พอหัวแม่มือ(ข้างซ้าย)เจ็บ   ตอนแรกๆ ก็คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

แต่โห...ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยซะแล้ว  เพิ่งทราบเองแหละว่า  4  นิ้วที่เหลือทำท่าจะไม่มีแรงเอากะเขา

เก้ๆ กัง ๆ หยิบจับอะไรก็ไม่ถนัด  เจ็บนิ้วหัวแม่มือทำไมทำงานไม่ถนัด  เผลอๆจะโดนน้ำ โดนทิ่มตำเอา

ง่ายๆ  คุณหมอสั่งไว้ห้ามเปียกน้ำ โดนน้ำเด็ดขาด

นิ้วหัวแม่มือ  กำลังสอนให้เรารู้ ให้เราคิดถึงความจริงตามธรรมชาติว่าเปรียบเป็นหัวหน้าหรือจ่าฝูง

ยามที่ไม่มีบาดแผลเรามีความรู้สึกว่า  ไม่เห็นมีความสำคัญอะไร   สี่นิ้วที่เหลือก็น่าจะทำงานได้

เหมือนเราหมั่นไส้หัวหน้าเรานะแหละ  แต่จริงๆแล้ว  หยิบจับอะไร นิ้วหัวแม่มือทรงพลังยิ่งใหญ่

ที่คอยช่วย คอยประคอง

สังคมไทยให้ความสำคัญของผู้นำ และหัวหน้า  แต่บางทีทีมงานก็ลดเครดิตคนเป็นหัวหน้าเอาง่ายๆ

เพียงแค่ไม่ถูกใจ  ไม่ใช่คนที่ฉันเลือก  ไม่ใช่คนที่ฉันรัก  ยุทธการเสียดสี  เลื่อยขา หักหน้า และ

ทำอย่างไรก็ได้ที่จะเหนือกว่า  ให้คนอื่นเห็นว่าหัวหน้าคนนี้มีแค่  หัว  กับ  หน้า เท่านั้น

แต่ความจริงหัวกับหน้านั่นแหละสำคัญยิ่ง   เพราะหัวเป็นส่วนคิด ที่ต้องใช้ปัญญาบารมี องค์กรใด

มีหัวหน้าที่ไม่ใช้ปัญญาก็ย่อมรู้ดีว่า  ความวิบัติเกิดขึ้นอย่างไร  หน้าเป็นสัญลักษณ์เป็นตัวแทนของ

องค์กร  เป็นความสง่างามขององค์กร  เพราะฉะนั้น ถ้าเราได้หัวหน้าดี  ผู้นำดี ไม่ว่าระดับหน่วยงานเล็กๆ

จนถึงระดับชาติ  เราก็พลอยได้รับการยอมรับไปด้วย

ในทัศนะส่วนตัว  คนไทยไม่ค่อยยอมรับบทบาทของผู้นำ  สังคมไทยใครเป็นผู้นำหรือเป็นหัวหน้า

ต้องพกยาทำใจ  และยาปวดหายไว้หลายๆโหล 

หรือท่านว่าไม่จริง  ดิสเครดิตผู้นำมาก ๆ  ดูสิไม่ทันไรเขมรเริ่มอหังการ  สั่งให้ถอยทหารภายใน  24

ชั่วโมง  ดู้ ดู  ดูมันทำดิ  ทั้ง ๆที่อดีต เขมรคือเมืองขึ้นของประเทศไทย

ก็..เพราะเราขาดผู้นำที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความมั่นใจ    นายกรัฐมนตรีคนไหนๆ  ก็ไม่เคยถูกใจ

สักคน  ไล่มาสิบอบช้ำตามๆกัน  เอ๊ะ!!!!!! เขียนเรื่องหัวแม่มืออยู่ดีๆ  ไหงไปยุ่งกะการเมืองกะเขา

อิ  อิ   จบเอย