สิ่งที่เขาไม่สอนไอ้เราก็อยากรู้มันใช่ความท้าทายที่เขาว่าหรือเปล่าก็ไม่รู้

          ย้อนหลังคิดไปต่าง ๆ นา ๆ ตามประสาคนที่ไม่ชอบอยู่นิ่งคิดมันไปเรื่อย ๆ บางครั้งมองดูตัวเองเหมือนกับคนไม่มีสมาธิ  แต่ก็ไม่น่าจะใช่เพราะสิ่งที่คิดหลายครั้งทำให้ได้อะไรที่ใหม่ ๆ กลับมาใช้เสมอ  วันนี้คิดไปว่ายังไม่อยู่จักตัวเองดีเท่าไหร่นัก   ตกลงเราเป็นอย่างไรกันแน่  สิ่งที่ตัวเองชอบจริง ๆ ยังหาไม่เจอเสียด้วยซ้ำเพราะตอนแรกนึกว่าชอบแบบนี้แต่สุดท้ายก็ไม่ใช่  นึกถึงตอนเด็ก ๆ ฟังรายการวิทยุในวิชาการเกษตรที่ผู้จัดรายการเขานำเสนอทำให้มีความรู้สึกรักขึ้นมา  ถึงขนาดอยากลองทำ  เดินไปโรงเรียนเห็นเขาทำแปลงผักปลูกผักยังอยากขาดโรงเรียนไปทำกับเขา

         วันหนึ่งนึกอยากสนุกและอยากลอง  ก็เขาไปในครัวเอาหัวหอมที่แม่ซื้อมาทำกับข้าวไปลงแปลงปลูก  กลายเป็นเรื่องแม่มองว่าเล่นไม่เข้าเรื่องเลยถูกดุเพราะกว่าจะออกไปตลาดซื้อมาใหม่ใช้เวลาหลายวัน  ผมเอามาเล่นก็กลายเป็นต้องอดกิน   แต่ผลการปลูกของผมต้นหอมมันไม่ขึ้นมาให้เห็นเลย  มันเน่าไปหมดรู้ที่หลังว่าผมไม้แกะออกมาเป็นกลีบ  แต่แกะเป็นกาบมันก็เลยไม่งอก 

        พฤติกรรมของผมวันนั้นเป็นส่วนให้พ่อจำไว้และสนับสนุนให้ผมเรียนเกษตรในที่สุดเมื่อจบ มศ.3  แต่ก่อนที่ผมจะไปเรียนเกษตรที่จังหวัดตรัง  ช่วงอยู่ มศ.3  นั้นแหละ  พ่อซื้อรถจักยานยนต์กลางเก่ากลางใหม่ให้คันหนึ่ง  แต่วัน ๆ ในความที่รักรถก็ดูแลมันด้วยความรักเอาใจใส่  แต่รถเก่าก็เสียได้เสียดีเสมอ  จนในที่สุดรถคันนั้นกลายเป็นครูให้ผมรู้จักระบบเครื่องยนต์เป็นอย่างดี  เพราะผมก็ต้องเอาชนะมันให้ได้  เข้าห้องสมุดค้นคว้าพื้นฐานของระบบเครื่องยนต์  มันเสียเมื่อไหร่เมื่อต้องไปหาช่างก็สังเกตุว่าช่างเขาถอดอะไรออกมาและทำอย่างไรกับมัน  ถามเขาบ้าง และเทียบเคียงกับตำราที่ดูจากห้องสมุด  ซื้อเครื่องมือตามที่ช่างเขาใช้และทดสอบถอดออกชิ้นส่วนมาดู  มันมีปัญหาจนไม่สามารถใส่กลับไม่ได้หลายครั้งแต่ก็พยายามจนเข้าใจ

        เมื่อถึงวันที่แข่งกับตัวเองสอบเข้าเรียนเกษตรที่โรงเรียนเกษตรกรรมตรัง(ปี 2517)  มีข้อสอบออกในเรื่องของระบบเครื่องยนต์ต่าง ๆ หลายข้อ ซึ่งก็ไม่มีปัญหาสำหรับผมเพราะประสบการณ์ที่ซุกซนช่วยได้เยอะมาก  ผมเข้าเรียนในวิชาการเกษตร  แต่เวลาเข้าห้องสมุดผมก็อ่านหนังสือช่าง  ก็ไม่เข้าใจตัวเองจริง ๆ ไอ้ที่เรียนอยู่ผมสนใจน้อยมาก  แต่ไปสนใจเรื่องอื่น  และไอ้เรื่องที่สนใจนอกบทเรียนทำไมเมื่ออ่านแล้วจำได้หมดเลยแต่สิ่งที่เรียนกลับไม่ค่อยจำ  มันก็คงเป็นเรื่องของการเรียนรู้ที่แตกต่างจากการเรียนหนังสือที่เรียนแบบไม่ค้นหา  แต่เรียนแบบสำเร็จมีความรู้มาให้แล้วก็ท่องกันไป  แต่สิ่งที่เขาไม่สอนไอ้เราก็อยากรู้มันใช่ความท้าทายที่เขาว่าหรือเปล่าก็ไม่รู้