หน้าที่ของครู ณ ปลายเทอมแบบนี้ หนีไม่พ้น เรื่อง การออกข้อสอบ การคุมสอบ การตรวจข้อสอบ การตรวจรายงาน การรวบรวมคะแนน แล้วประเมินผลเป็นเกรด สำหรับแสดงการเรียนรู้ของนักศึกษา เป็นแบบนี้ทุกเทอม หนัก หรือ เบา ขึ้นอยู่หลายปัจจัย

เทอมนี้ 1 / 2551 ... สอบเสร็จวันสุดท้าย คือ 3 ตุลาคม 2551 มหาวิทยาลัยบังคับให้ส่งเกรดภายในวันที่ 10 ตุลาคม 2551 แค่ 7 วัน แน่นอน ปกติจะให้เวลามากกว่านี้ แต่เทอมนี้ ถือว่า น้อยมาก โดยเฉพาะชิ้นงานของวิชาปฏิบัติการ ที่เด็ก ๆ ต้องส่งงานวันสุดท้ายของการเรียน เรียกได้ว่า ไม่ทันแน่ ๆ รายละเอียดที่จะเน้นในการตรวจสอบมันเยอะ

ผมคาดการณ์ ถึงสาเหตุจากการที่มหาวิทยาลัยให้ส่งเกรดเร็วขนาดนี้ คือ เป็นผลจากการที่สื่อมวลชน เผยแพร่กรณี เอาตัวแลกเกรดของนักศึกษามหาวิทยาลัยหนึ่ง ถึงแม้ว่า จะเป็นระเบียบที่ชัดเจนของ สกอ. ก็ตาม แต่ในทางปฏิบัติ รากเลือดตายกันก่อน เหมือนมหาวิทยาลัยของผมจะกลัวว่า อาจารย์ของตัวเองจะหาเรื่องแลกเกรดกับ ....... บ้างอย่างนั้น เอาอะไรคิดหนอ

 

ผมเป็นไข้หวัดมาตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม 2551 แล้ว ปริมาณงานที่จะต้องตรวจก็ 7 ห้อง ๆ ละ 50 คนเอง ผมก็เร่งตามภาวะร่างกายที่จะทำได้ แต่อย่างไรก็ตาม ผมส่งไม่ทันครับ

เวลาส่งเกรดต้องส่งทั้งใบรายชื่อนักศึกษาที่เป็นกระดาษ และต้องกรอกลงในฐานข้อมูลออนไลน์ แล้วคณะจะเอาไปตรวจสอบอีกที จึงส่งมหาวิทยาลัย

อาการผมทุเลา ก็ปาเข้าไป 10 ตุลาคม 2551 แล้ว หมดเวลาพอดี ในวันที่ 10 ตุลาคม 2551 ผมสามารถตรวจงาน ประมวลเกรด ครบกระบวนการทั้งหมด ก็ได้เพียง 3 ห้อง เท่านั้น เหลืออีก 4 ห้อง ไม่ทัน ๆ

ดังนั้น ผมจึงต้องมาทำงานเสาร์ ที่ 11 อาทิตย์ที่ 12 เพื่อเร่งให้เสร็จก่อนเริ่มสัปดาห์ใหม่ เพราะผมลองทดลองแล้วว่า ฐานข้อมูลยังไม่ปิด กรอกได้อยู่ครับ

 

พอวันอาทิตย์ที่ 12 ผมเดินทางไปห้องพักในมหาวิทยาลัย เริ่มต้นประมาณ 16.00 น. ก่อนหน้านั้น ผมไปปั่นงานมาแล้วที่บ้าน แล้วมากรอกฐานข้อมูลที่ทำงาน เพราะเร็วกว่า ผมทำเพิ่มได้อีก 2 ห้อง

2 ห้องสุดท้าย ผมต้องตรวจงานสื่อการเรียนการสอนเด็กทั้งหมด 110 คน มีงาน 3 ชิ้น รวมทั้งหมด 330 ชิ้น

นั่นแปลว่า ผมเริ่มกระบวนการตรวจงาน 330 ชิ้น ตั้งแต่ 16.00 น. ของวันอาทิตย์ที่ 12 ตุลาคม 2551ระหว่างนั้น ผมนั่งตรวจงาน กรอกข้อมูลลง Excel ผ่านขั้นตอนจนสามารถออกเกรดได้ทั้งสองวิชาก็ผ่านไปถึงประมาณ 03.30 น. ของเช้าวันจันทร์ที่ 13 ตุลาคม 2551 แต่ ... พอเข้าฐานข้อมูลแล้ว ปรากฎว่า ฐานข้อมูลปิดไปแล้ว รอเปิดรอบสองวันไหนก็ไม่รู้ ทำให้ส่งเกรดไม่สำเร็จ

ผมจึงนั่งเก็บรายละเอียดต่อไปจนถึง 07.00 น. เวลาผ่านไป 15 ชั่วโมง อยู่ได้ด้วยใจ และ กาแฟ 1 ขวดน้อย ตาค้าง แต่เหนื่อยน่าดู เมื่อยตัวไปหมด

ในเมื่อส่งไม่ได้แล้วก็ขอกลับไปพักที่บ้านดีกว่า ออกจากที่ทำงาน 07.10 น. นั่นแหละ

 

ขี่รถเครื่องไปเรื่อย ๆ ตามทางประจำทุกวัน ๆ ข้ามไป 1 อำเภอ ห่างจากที่ทำงานประมาณ 20 กิโลเมตร

ระหว่างทางเช้านี้ อากาศดีมาก หมอกลอยต่ำ ย้ำเตือนว่า เฮ้ นี่มันหน้าหนาวแล้วนี่ โอ้ย อยากไปเที่ยว ทำไมต้องมานั่งทำงานหนักขนาดนี้ด้วย เงินเดือนก็ขึ้นปีละขั้น จ๊าก ๆ

เหลือบซ้าย เห็นรถตำรวจหวอ ๆ เห็นจักรยานคันหนึ่งเหมือนถูกรถชน เห็นรอยเลือดแดงฉาน เสียว ๆ คนเจ็บคงไปโรงพยาบาลแล้ว คิดในใจว่า จักรยานเขาขับชิดซ้าย ยังจะมีรถมาชนเขาอีก โธ่ ๆๆๆ

เอ้อละเหยไปเรื่อย ๆ ผ่านทุ่งนา ถนนเลียบคลอง หมอกลอยเบา ๆ ดอยสุเทพถูกห่อหุ้มด้วยหมอก ไม่ใช่เมฆฝนแน่นอน เพราะมันเย็นชื่นใจเกินไป

 

ถนนเลียบคลอง อุ้ย เมื่อหลายวันก่อนมีคดีเกิดขึ้น แกงค์วัยรุ่น 10 คน ขี่รถเครื่องตามเด็กวิศวะตีนดอยสองคน แล้วเอาขวดเบียร์ฟาดคนซ้อนตาย แล้วจับโยนทิ้งคลองชลประทาน คนขี่สลบแล้วไปฟื้นที่โรงพยาบาล ที่นึกได้เพราะในวันที่เขาเจอศพ ขี่รถเห็นคนเขามุงกันอยู่ พอเย็นอ่านข่าวเจอพอดี ... เด็กเว ... ร ... พวกนี้ เอาโทรศัพท์มือถือ กะ ตังค์นิดหน่อยไปเนี่ยนะ

โหย ต้องระวังตัวมากขึ้น เพราะช่วงนี้ตรวจงานดึก ๆ กลับดึกทุกวัน ถ้ายังจับไม่ได้ คงต้องเลี่ยงเส้นนี้ยามเปลี่ยว ๆ ไปก่อน

 

กว่าจะมาถึงบ้าน ก็สัก 8.00 น. แล้วล่ะ ว่าจะอาบน้ำนอน ตอนบ่าย ค่อยเข้าไปส่งเกรดที่เป็นเอกสาร

แต่ที่ไหนได้ อาจารย์ หัวหน้าสาขาฯ เพื่อน ๆ เรียกตัวด่วน ทำให้ยังไม่ได้นอนจนกระทั่งเวลาที่เขียนบันทึกนี้

27 ชั่วโมงแล้วล่ะ ... นี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า นั่งอยู่ได้ยังไง บ้าไปแล้วผม อึด ทั้ง ๆ ที่ไม่ค่อยสบาย เหมือนมันทำอะไรยังไม่เสร็จ

ไม่รู้เดี๋ยวกลับบ้านไปจะได้นอนไหมเนี่ย :)

 

ขออภัยเพื่อน ๆ กัลยาณมิตรทุกท่าน ที่รู้สึกว่า ผมหายไปอย่างไร้ร่องรอย

คนบ้างาน กับ คนบริหารเวลาไม่เป็น ก็คล้าย ๆ กันอย่างผมนี่แหละครับ

 

อย่าเอาสีเสื้อ กะ การตั้งชื่อกลุ่ม ชื่อก๊วน มาแบ่งแยกกันเลยนะครับช่วงนี้ ... ผมเซ็งกับระบบความคิดแบบนี้

 

ขอบคุณนะครับ

บุญรักษาทุกท่านครับ :)