อัลฮัมดุลิลลาห์ครับ สำหรับการสอบวันแรกของมหาวิทยาลัย ผมเป็นประธานอำนวยการสอบ เลยมาทำงานแต่เช้า (ฮิฮิ แต่ถึงมาช้ากว่าหลายๆ ท่าน) ดูเหมือนปีนี้จะราบรื่นกว่าครั้งก่อนๆ มีปัญหาบ้างที่เป็นปัญหาเดิมๆ 

วันนี้เห็นการคุยชี้แจงระหว่างอาจารย์ที่มาคุมสอบ แต่ปรากฏตารางคุมสอบของท่านถูกเปลี่ยนกับเจ้าหน้าที่ แล้วอึดอัด แต่ได้ข้อคิดดีๆ ไว้เตือนใจตัวเอง แฮะแฮะ แล้วก็ได้เตือนสติทีมงานไปแล้ว เขาสองคนคุยอะไรกัน? แล้วทำไมจึงได้ข้อคิดสำหรับการทำงานของผม

อาจารย์ท่านเข้ามาในห้องอำนวยการด้วยอารมณ์เคืองนิดๆ อันเนื่องจากที่ห้องสอบมีคนคุมสอบเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ท่าน ท่านต้องการทราบว่า เกิดอะไรขึ้น เจ้าหน้าที่จึงเข้าไปชี้แจง ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นความผิดพลาดจากการไม่ได้แจ้งข้อมูลใหม่ให้กับอาจารย์ ทีมงานผมก็พยายามชี้แจง แต่อาจารย์ก็ยังไม่หายเคือง ทั้งๆ ที่ความจริงปรากฏแล้ว คนนั่งดูอย่างผมก็เลยอึดอัด แต่ก็อยากดูว่าเรื่องนี้จะจบอย่างไร และแล้วการจบคือ อาจารย์ท่านนี้ก็ออกไปจากห้องอำนวยการเพื่อไปคุมสอบ

เวลาผ่านไปสักระยะหนึ่ง ผมก็บอกกับน้องทีมงานว่า เหตุการณ์เมื่อกี้จะไม่ยืดเยือยืดยาวเลย ถ้าคุณเริ่มต้นด้วยคำว่า "ขอโทษ" ก่อนแล้วชี้แจงไป ผมไม่ได้โทษใครนะครับ ถ้าผมเป็นอาจารย์ท่านดังกล่าว ผมก็จะเดือดเหมือนกัน (ก็ผมเป็นยังงี้นี้ครับ) แต่ผมเชื่อว่า ถ้าการสนทนาในช่วงเริ่มต้นสามารถปรับอุณหภูมิของผมลงได้จากคู่สนทนา เรื่องก็จะจบเร็วขึ้น เพราะความจริงคือ มันไม่ใช่ความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ ออ.สำหรับครั้งนี้ก็ต้องชมน้องเจ้าหน้าที่ครับ เพราะเขาตอบผมว่า หลังจากที่อาจารย์ออกจากห้องไปคุมสอบ เขาก็โทรไปขอโทษแล้ว

ผมเองยอมรับครับ ส่วนตัวบางทีเผลอตัวครับ เช่นกำลังเคลียดอยู่กับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง แล้วมีเรื่องใหม่เข้ามา บางทีก็วีนใส่เรื่องใหม่ไปโดยที่เขาไม่ทันตั้งหลักครับ ที่แย่ๆ คือ บางทีไม่ได้ขออภัยกันหลังจากนั้น แล้วก็ต้องปล่อยให้เวลาผ่านไปหลายวันจึงจะสามารถไปกล่าวขออภัยเขาได้

อันนี้ถ้าย้อนไปดูหลักคำสอนของศาสนา ตามพระวัจนะของท่านศาสนทูต ที่ท่านก็ให้คำแนะนำเอาไว้ ผมพอจะจำความได้ว่า "ให้ตอบโต้กลับด้วยสิ่งที่ดีกว่าครับ ไม่ใช่ด้วยวิธีการที่เลวร้ายกว่า" หรือหากหาอะไรที่ดีกว่าไม่ได้แล้ว การนิ่งเสีย ดีที่สุด ผมคงสอบตกเรื่องนี้มาหลายครั้งแล้วครับ

หลังจากเสร็จสังเกตการณ์ในช่วงเช้า ผมก็มาตั้งโต๊ะสนทนากับรองคณบดีฝ่ายบริหารและหัวหน้าสำนักงานคณะ คุยไปคุยมา ผมรู้สึกว่า มีคดีหนึ่งที่กรรมการบริหารคณะขาดความรอบคอบในการพิจารณา และเราก็เริ่มรู้สึกว่า ไม่ควรปล่อยให้ผ่านไป ก็เลยตกลงว่า ขอนำเรื่องนี้เข้าที่ประชุม ทบทวนมติกันใหม่

สรุปว่า เช้านี้เริ่มต้นได้ดีครับ กับการได้ทบทวนตนเอง