นับเป็นความคุ้นเคยที่เสมือนเป็นญาติอย่างยิ่ง

ช่วงหนึ่งของวิถีชีวิตในรัฐKedah  ประเทศมาเลเซียที่อยู่ติดกับเขตแดนประเทศไทย  เรามีโอกาสได้เข้าไปแวะที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งเพราะเห็นหลังคงโบสถ์อันสวยงามของวัด 

 พอจอกรถเปิดกระจกยกมือไหว้กันตามวัฒนธรรมไทยเท่านั้นละ  ความเป็นภาษาท้องถิ่นปักษ์ใต้ก็พลั่งพลูออกมา  จากคนท้องถิ่นนั้น เหมือนกับมวลญาติที่ห่างไกลกันแล้วพึ่งเดินทางมาเจอนะ 

ต่างถามไถ่สารสุขของกันโดยหลงลืมว่าเราอยู่คนละประเทศไปนานแล้ว  และเมื่อเราไปอีกบ้านหลังหนึ่งเจ้าของบ้านเป็นชายเปลือยท่อนบนสวมกางเกงขาสั้นธรรมดา ๆ อยู่ในวัยประมาณ 60 ปี รีบวิ่งมาหาพวกเราและเชื้อเชิญให้ลงไปที่บ้านด้วยมิตรไมตรีอันดีงามหลังจากคุยกันแล้วก็ลาจากไป 

 นับเป็นความคุ้นเคยที่เสมือนเป็นญาติอย่างยิ่ง  ตามที่ผมสังเกตดูหมู่บ้านไทยในมาเลเซียนี้มีความเป็นไทยเหมือนเมื่อ20 ปีก่อนในชุมชนคนของไทยทางปักษ์ใต้นะมีวัฒนธรรมที่ดีงามมาก  ดูหน้าตาของคนในชุมชนที่นี้เหมือนมีความสุขดี  เขาชอบเรียกตอนเองว่าเป็นคนสยาม สำเนียงที่ฟังการพูดคือสำเนียงของคนเมืองคอน

  คนสยามในมาเลเซียจะนำลูกชายมาบวชที่วัดบรมธาตุเมืองคอนเป็นประจำเพื่อสืบทอดทางวัฒนธรรมสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน.