สร้างขึ้นมาแล้วจงลงมือทำ

มีเวลาว่างเล็กน้อย หลังเลิกเรียน เอนหลังกับเก้าอี้ผ้าใบ หยิบหนังสือบทกวีของเนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์ เล่มเก่า มาอ่าน ได้บทกลอนดีๆ มาฝากเป็นกำลังใจมวลสมาชิกเช่นเคย

ดาววูบดับ วับดวง แล้วดวงเล่า

มันเรียกเร้า มันเร่งรัด ไม่ผัดผ่อน

โลกยังแล้ง แห้งเหือด ยังเดือดร้อน

ใช่เวลา จะมานอน ชมดารา

งานที่ต้อง ทำต่อ รอไม่ได้

มีเงื่อนไข ต้องทำ ต้องข้ามฝ่า

ไร้เงื่อนไข ต้องคิด พิจารณา

สร้างขึ้นมา แล้วจง ลงมือทำ

อ่านถึงตรงนี้ ได้กำลังใจมาเป็นกอง ทันใดนั้น ได้ยินเสียงเรียกไกลมาจากหลังบ้าน "เออ! ใช่สิ เราจะมามัวนอนอ่านกลอน อยู่ได้อย่างไร ไปซักผ้าดีกว่า"   เฮ้อ! ครูไทย.........