ใกล้ถึงประเพณีชักเรือพระที่ทางภาคใต้เขาเรียกกันสั้น ๆ ตามบ้านเราว่า "งานชักพระ" แต่เสียดายจัง...

ปีนี้ใกล้ถึงประเพณีงานชักเรือพระแถวบ้านเราแล้วซิน่ะ

แต่น่าเสียดายจัง ที่วัดบ้านเราไม่พร้อมจะทำเรือพระ (งบประมาณและกำลังคนไม่เพียงพอ) จึงเป็นเรื่องที่น่าเสียดายมาก ๆ เลย เพราะปีก่อนเรือพระของพวกเรา ชาวบ้านต่างกล่าวขานกันว่าสนุกมาก มีเพลงประกอบด้วยพอจะจำได้ราว ๆ ว่า "วันนี้ วันออกพรรษา พวกเรานั้นมาชักพระกันไป" อะไรประมาณนี้ แต่ยาวกว่านี้อีกมาก เรามีโอกาสได้ร่วมชักพระด้วย สนุกมาก ๆ เลยแหละ วัดของเราไม่ได้ใช้รถขับ แต่ใช้คนลากกันจริง ๆ เลยเหนื่อยกันมาก น้าข้างบ้านถึงกับเล็บหลุดเลยทีเดียว แกเองก็คงเสียดายอยู่เหมือนกัน ที่ปีนี้ไม่ได้ลาก  เราคงเก็บไว้ในความทรงจำอีกยาวนานเลยทีเดียว จึงอยากมอบภาพแห่งความทรงจำบางภาพให้เพื่อน ๆ ได้ดูบ้าง และหวังว่าปีหน้าโน้น วัดของเราคงมีโอกาสได้ทำเรือพระเพื่อรักษาประเพณีของเราให้ไว้ลูกให้หลานได้ดูกันอีก เพื่อน ๆ คงคิดแบบนั้นเหมือนกัน