ระยะเวลา ๑ เดือน ๒ วัน ได้รับประโยชน์มากมายจากชาว G2K

  • นับถึงปัจจุบันที่ผมเดินเข้ามาเวียนว่าย(ยังไม่ตาย...ยังไม่ไปเกิด)ในโลกแห่งการเรียนรู้ GOTOKNOW แห่งนี้ ก็เป็นระยะเวลา ๑ เดือน กับอีก ๒ วัน เริ่มต้นจากการไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้ว่าด้วยซ้ำไปว่า "บล็อก" คืออะไร มีไว้สำหรับทำอะไร เขาเข้าไปทำอะไรกันในบล็อกต่างๆ จนกระทั่งอาจารย์ด้วง แห่งสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดชลบุรี ซึ่งอบรมหลักสูตร การปฏิบัติการจิตวิทยาฝ่ายอำนวยการ รุ่น ๑๐๓ ด้วยกัน นำไปเผยแพร่พร้อมปฏิบัติการจิตวิทยาให้พวกเราลงทะเบียนโดยมีวัตถุประสงค์ใช้เป็นช่องทางให้พวกเรา ชาว สจว.๑๐๓ มีโอกาสติดต่อกันได้ง่ายขึ้น

  • ช่วงแรกผมเองก็ไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก เพียงแต่คอยรับฟังจากอาจารย์ด้วงและคนอื่นๆ ที่เข้าระบบอยู่ก่อนว่าชาว G2K ทำอะไรกันบ้าง จวบจนวันที่ ๒๖ สิงหาคม ๒๕๕๑ ช่วงท้ายของหลักสูตร สจว.๑๐๓ เห็นว่าใกล้เวลาที่จะแยกย้ายจากเพื่อนๆ แล้ว จึงแอบไปลงทะเบียนไว้ ในช่วงนั้นไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย พอรุ่งเช้าอาจารย์ด้วงเห็นโลโกของคนแปลกหน้าไปโผล่ที่บล็อก G2K อาจารย์ก็เลยอนุเคราะห์เขียนบล็อกอันแรกให้ (ต้องขอบคุณอาจารย์ด้วงไว้ ณ ที่นี้) หลังจากนั้นผมก็เดินต้วมเตี้ยมเข้าออกในบล็อกไปเรื่อย ตามแต่โอกาสจะอำนวยให้ เริ่มแรกของการหัดเดินก็จะอยู่ในบล็อกของตัวเอง จากนั้นขยับไปยังบล็อกของเพื่อน สจว.๑๐๓ บล็อกเครือข่ายของอาจารย์ด้วง และเมื่อรู้ช่องทางมากขึ้นก็ขยับขยายไปยังบล็อกของชาว G2K ท่านอื่นๆ ที่เขียนเรื่องราวดีดีไว้ให้เรียนรู้มากมาย

  • เวลา ๑ เดือนเต็มผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมรู้สึกว่าผมไม่ได้เสียเวลาอะไรไปเลย ผมไม่ต้องลงทุนอะไรเลย แต่ผมกลับได้รับหลายสิ่งหลายอย่างกลับมามากมาย จากเริ่มต้น ผมไม่ทราบว่าบล็อกคืออะไร-การเขียนบันทึกทำอย่างไร-การตกแต่งภาพถ่ายทำอย่างไร-การโพสต์รูปภาพเข้าไปในบล็อกทำอย่างไร-การ UPLOAD ภาพเข้าในไฟล์อัลบั้มทำอย่างไร-การตกแต่งหน้าบล็อกทำอย่างไร-การทำ LINK ทำอย่างไร...ไปยาลใหญ่ ปรากฏว่าสิ่งเหล่านี้มีผู้รู้เขียนบันทึกไว้ให้พวกเราอ่านทุกเรื่อง ทุกราว เมื่อผมเข้าไปเดินวนเวียนอยู่ใน G2K ตามระยะเวลาที่กล่าวมาข้างต้น ผมก็พยายามเรียนรู้ ลองผิดลองถูก แล้วนำมาประยุกต์ใช้จนเกิดประโยชน์แก่ตนเอง (ส่วนหนึ่งต้องขอขอบคุณสมาชิก G2K คนหนึ่งที่คอยแนะนำเทคนิคต่างๆ ให้ โดยไม่คิดตังค์ ทั้งๆ ที่ลงทะเบียนในระยะเวลาใกล้เคียงกัน แต่พี่เขามีความสามารถมาก...พี่ทหารอากาศขนาดยักษ์นั่นเอง...)

  • ที่กล่าวมาข้างต้นนับเป็นประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมที่ผมได้รับจากโลกแห่งการเรียนรู้แห่งนี้ แต่มีอีกสิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกว่าชาว G2K มีแบ่งปันให้แก่กันโดยไม่เหือดหาย สิ่งนั้นคือ ความผูกพัน ความรู้สึกดีๆ ความหวังดี ความห่วงใย ความเอื้ออาทร...อื่นๆ อีกมากมาย ที่แต่ละคนมีให้แก่กัน ทั้งที่แต่ละคนก็อยู่ห่างไกลกันแสนไกล อีกทั้งก็ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่เมื่อเข้ามาในโลกแห่งนี้แล้วจะเห็นได้ว่าเหมือนพวกเราอยู่ใกล้กัน สนิทสนมกัน เป็นครอบครัวเดียวกัน พร้อมจะแบ่งปันทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่กันและกัน ผมมีความรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ไม่ทราบว่าชาว G2K คนอื่นๆ รู้สึกอย่างไรบ้าง

  • ที่เขียนมาทั้งหมดก็เพื่อจะบอกพวกเรา พวกเขา พวกเธอ พวกหล่อน...ทั้งหลายว่า ในพื้นที่ของ G2K มีเรื่องราวดีๆ มีสาระ มีประโยชน์ มีข้อคิด แง่คิด ไว้ให้พวกเราได้เข้าไปเรียนรู้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กๆ ไปจนถึงเรื่องใหญ่ๆ ผมยืนยันได้ว่าเมื่อเข้าไปแล้วพวกเราจะได้ประโยชน์มากมาย ไม่มีโทษแน่นอน...เรียนเชิญพวกเราเข้าไปเรียนรู้ได้เลยนะครับ...แล้วอย่าลืมพกพาเรื่องราวดีๆ ประสบการณ์ดีๆ ข้อคิดดีๆ ไปแบ่งปันกันบ้างนะครับ...