มนุษย์เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำ เงิน นม (Mammalia) ถ้าเลี้ยงลูกด้วยน้ำนม โค(นันทวิศาล)/มหิงสา  ลูกย่อมเหมือน โค(นันทวิศาล)/มหิงสา สำหรับปัญหาเรื่อง  เมลามีนเป็นพิษ !* กับปัญหา นมบูด เพราะนมนั้นหมดอายุหรือเสื่อมคุณภาพ (The corruption of Thai social) คงเป็นปัญหาที่มี สมุฏฐาน เดียวกันด้วยเพราะอำนาจ โลภเจตสิก ของผู้ผลิต

ในฐานะซึ่งเราเป็นผู้บริโภค ครั้นจะไปคิดแก้ไข โลภเจตสิก ของผู้ผลิต คงทำได้ยาก สิ่งที่เราผู้ซึ่งอยู่ในฐานะผู้บริโภค ที่จะสามารถทำได้ก็คือ เราควรหมั่นพิจารณา อาหาเรปฏิกูลสัญญา มิให้เพลิดเพลิน มัวเมา ลุ่มหลง ไปกับเรื่องของอาหารการกิน อาหารจานละหมื่นกับอาหารจานละ 10 บาท เมื่อกินแล้วก็กลับมาหิวใหม่ กินแล้วก็กลายเป็น ขี้  สิ่งปฏิกูล (อาหาเร+ปฏิกูล+สัญญา)

ฉะนั้นเราจึงควร กินเพื่ออยู่ กินเพื่อดำรงไว้ซึ่งอัตตภาพ เพื่อความไม่เพลิดเพลิน มัวเมา ลุ่มหลงใน รูป รส กลิ่น สี แห่งอาหาร 

สอดคล้องกับแนวคิดของ ดร.เพ็ญสุภา (สุคตะ) ใจอินทร์ ที่เสนอแนะว่า ผู้ชาย ควรหยุดบริโภค นม เป็นอาหารตา และผู้หญิง ก็ไม่ควร ปลอมปน สิ่งปนเปื้อน ใน นม ของตนเอง แนวคิดดังกล่าวปรากฎ อยู่ในบทกวีบทที่ชื่อว่า  "นม" ในหนังสือ อิตถีหทัย  พันธะกวีนิพนธ์ นัยพินิศของสตรี  หน้า 22 ความว่า


ทุกข์ใดของหญิงเล่า               เท่าห้วงทุกข์แห่งเนินถัน
เพศทัณฑ์รู้ไม่ทัน                   หลงแบกทุกข์ทุรนทุราย
นมนี้มีอำนาจ                         ปลุกสัญชาตญาณชาย
เนียนนุ่มรุมกระหาย                กระหื่น เหี้ยน กระหือรือ

ตบเต้ากระตุ้นต่อม                 ให้เต่งโตเพื่อใครหรือ
ตูมเติบจนล้นมือ                     มิอาจยื้อสังขารา
แข่งขันกันอวบอึ๋ม                  ใครอกอิ่มกว่ากัน อา!
น้ำนมแห่งมารดา                    พลันสิ้นค่าในบัดดล

ใดเล่าคือความงาม                 เมื่อความทรามเข้าแทรกปน (contaminant/adulterant?)
เจ็บเต้าประจานตน                 เพื่อปรนเปรอกิเลสชาย
จากจุดให้กำเนิด                    สู่กำหนัดมิรู้หน่าย
หมกมุ่นจนเมามาย                 เพียงเรือนกายที่เปล่ากลวง

เล็กใหญ่ไฉนหนอ                    มิเคยพอหรือภาพลวง
ใหญ่เล็กก็คือทรวง                  ย่อมคล้อยล่วงโรยชรา
ชายใดแม้นชอบดู                   จงหมายรู้ไว้เถิดว่า
จิตใจนั้นไห้หา                        วัยทารกเคยอดโซ

หิวโหยน้ำนมแม่                       มีก็แค่น้ำนมโค
ลุ่มหลงสาวทรงโต                    เพื่อลบปมที่กดดัน
มาเถิดอิสตรี                            คืนศักดิ์ศรีสู่ชีวัน
ใหญ่น้อยทุกเนินนั้น                  ล้วนคือถันแห่งมารดร


เสียงจ๊วบจ๊าบ ปากจ่อ สองมือจับ        คว้าขยับ ดูดเต้า เจ้าเนื้ออ่อน
ควานหาน้ำ นมคราง พลางวิงวอน      เหลือบตาช้อน ฝันปลื้ม ได้ดื่มชิม

เนินเนื้อนุ่ม แม่นี้ มีรสชาติ                  อย่าสอดพลาสติกใส่ ในเนื้อนิ่ม
ชื่นโอชา หวานสด ยามรสลิ้ม             หลับตาพริ้ม เพลินเคล้า สองเต้าไป

แม่อย่ากลัว นมยานไม่ตั้งเต่ง             แล้วข่มเหง ลูกรัก ด้วยพลักไส
ขอดื่มน้ำ นมแม่ ใช่นมใคร                 เมื่อเติบใหญ่ ลูกจักได้ ไม่มีปม (2)



ปัญหาเรื่อง  เมลามีนเป็นพิษ ! กับปัญหา นมบูด เพราะนมนั้นหมดอายุหรือเสื่อมคุณภาพ (The corruption of Thai social) คงเป็นปัญหาที่มี สมุฏฐาน เดียวกันด้วยเพราะอำนาจ โลภเจตสิก ของผู้ผลิต ถือเป็น กงเกวียนกำเกวียน ที่หมุนไปตามหลัก กฎแห่งกรรม เพราะท้ายที่สุดแล้ว ความโลภย่อมนำความฉิบหายมาสู่ผู้ซึ่งทรงไว้ด้วยความโลภนั้นๆ  ลูกๆ หลานๆ ของผู้ทรงไว้ด้วยความโลภ ก็อาจจะต้อง ดื่มกินเมลานีน และนมบูด เข้าไปด้วยสักวัน (ไม่วันนี้ ก็วันหน้า ไม่วันหน้าก็ชาติหน้า)


(ก)  (ข)  

 

(ก) re+cycle  = หมุนเวียนกลับมาใช้(กรรม)ใหม่
(ข) สังสาร+วัฏ = หมุนเวียนกลับมาเกิดใหม่
(ข) ธรรม+จักร    = อปฺปฏิวตฺติยํ (Universal and necessary truth)


กฎแห่งกรรม/กงเกวียนกำเกวียน/กงเกวียนกรรมเกวียน ก็คือ " ธรรมจักร :  จักร คือ ธรรม ไม่มีจักรอื่นสู้ได้ อันพระผู้มีพระภาคเจ้า ให้เป็นไปแล้ว ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ใกล้เมืองพาราณสี อันสมณพราหมณ์ เทพดา มาร พรหม และใครๆ ในโลกยังให้เป็นไปไม่ได้ ดังนี้"  This incomparable Wheel of Truth has been set in motion by the Blessed One at the Deer Sanctuary in Isipatana near Baranasi which cannot be reversed by anybody in the world, whether a monk, a priest, a deity, a mara god or a brahama divinity." (1)

กฎแห่งกรรม/กงเกวียนกำเกวียน/กงเกวียนกรรมเกวียน  นี้ หมุน วนมาครอบรอบ ไวจริงหนอ หมุนมาแล้ว ส่งผลทำให้เกิด วิกฤตการการเงินสหรัฐ  กงเกวียนกรรมเกวียน เมื่อหมุนเวียน วนมาครบรอบแล้ว ทำให้เราได้เห็นฝรั่ง กลืนน้ำลายตัวเอง สำนวนนี้ทำให้หวนนึกถึง แฮหัวตุ้น (หมางเซี่ยเหา : เจ้าพระยาตาเดียว) สมุนของ โจโฉ เมื่อครั้งที่ กลืนลูกตาตัวเอง

"แฮหัวตุ้นได้ออกรบกับโกซุ่นทหารลิโป้ครั้นได้ทีไล่กวดไป โจเสงซุ่มเอาเกาทัณฑ์ยิงเข้าไป ที่จักษุซ้ายแฮหัวตุ้นแฮหัวตุ้นร้องขึ้นด้วยเสียงอันดังแล้วดึงเกาทัณฑ์ออก ร้องว่า ลูกตาเป็นสิ่งประเสิรฐที่พ่อแม่ให้มาจะให้ตกพื้นเสียมิได้แล้วจึงจับลูกตากลืนเข้าไปในปาก แล้วเอาทวนแทงโจเสง ตกม้าตาย" (3)

อันว่า มนุษย์เรานี้ เมื่อเกิดเป็นคนของประเทศใด ย่อมถือเป็นพลเมืองของประเทศนั้น เขาย่อมถือเอาประเทศที่เขาเกิดนั้นเป็น มาตุภูมิ (ภูมิ/แผ่นดินผู้ให้กำเนิด)

ด้วยเหตุนี้จึงไม่ใช่สิ่งที่น่าแปลก หากฝรั่ง สหรัฐ  จำต้อง กลืนน้ำลายตนเอง เพื่อ มาตุภูมิ ท่ามกลางภาวะ สงครามทางเศรษฐกิจ ที่รุมเร้า การ กลืนน้ำลายตนเอง ของสหรัฐ โดยที่รัฐบาลสหรัฐใช้ความพยายามในการเข้าไปอุ้มสถาบันการเงินภายในประเทศ ย่อมถือเป็นการ กลืนกินลูกตาตนเอง  ในแบบ แฮหัวตุ้น  ได้อีกด้วย

อ้างอิง

   * รศ.วิบุล วงศ์ภูวรักษ์. เมลามีนเป็นพิษ - ปนเปื้อน หรือ ปนปลอม ? .note by wibul. [cited 2008 October 7]. Available from: URL; http://gotoknow.org/blog/wwibul/211913  

(1) ธรรมจักรกัปปวัตนสูตร ฉบับบาลี-ไทย-อังกฤษ. วัดพระธรรมจักร. [cited 2008 October 7]. Available from: URL; http://watbradhammajak.net46.net/article/dhammajakkappawattana%20sutta_1.html 

(2) เพ็ญสุภา (สุคตะ) ใจอินทร์. อิตถีหทัย พันธะกวีนิพนธ์ นัยพินิศของสตรี บทกวีนิพนธ์ของสตรี. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : รูปจันทร์ ; 2550. อ้างใน กวิน (นามแฝง). ฯลฯ (ET Cetera). 2008 October [cited 2008 October 7]. 1 (17) ; (1 screens). Available from: URL; http://gotoknow.org/blog/2etc/182740 

(3) ตอนที่ 17 ประหารลิโป้ .สามก๊กตอนที่ 17-20 Mthai ฟรีเวปบล็อก. [cited 2008 October 7]. Available from: URL; http://freedom63.blog.mthai.com/2008/02/22/public-1