เรื่องราวของทุกผู้คนคงเป็นเฉกเช่น เหงา และ ผงธุลี

ทางเดินของชีวิต
12 มี.ค. 2551, 9:16 น.


ณ ช่วงเวลาหนึ่งของขีวิตหากคิดย้อนกลับคงไม่ได้ ได้แต่เดินไปในเส้นทางที่ควรจะเป็นไป เรื่องราวของทุกผู้คนคงเป็นเฉกเช่น เหงา และ ผงธุลี  มนุษย์ทุกเริ่มต้นจากวัยเด็ก เล็ก ๆ น่ารัก สดใส หากย้อนรำลึกกลับไป ก็เป็นความใส บริสุทธิ์ ไม่ว่า คนทุกผู้จะเลียวหลังหันมอง ก็จะมี รอยยิ้มบนใบหน้าทุกผู้คน เฉกเช่นการกระทำอันใด ก็ยังเป็นความใสบริสุทธิ์ ทั้งถูกและผิด ล้วนแล้วแต่ได้รับการให้อภัย และ ชื่นชม พร้อมกับเสียงหัวเราะ
     เมื่อเจริญวัย ขั้นมาเริ่มตั้งไข่ ก็จะเรียนรู้ หลากหลายเรื่องราวที่เข้ามาในวิถีชีวิต ทั้งที่เป็นเรื่องที่ใคร่สนใจ อยากจะรู้หรือไม่ก็เป็นการถูกยัดเหยียดให้รู้ แต่ก็ตามเหตุและปัจจัย แต่กระนั้นก็เป็นการบ่ม และ หล่อหลอม ร่วมตัวเป็นกายวิภาค และ อากัปกิริยา ของการกระทำ และความรู้สึกนึกคิด และการรู้จักวุฒิภาวะด้าน ๆ ต่าง เกิดขึ้นมาเป็นลำดับและขั้นตอน
     เมือเจริญวัยตามเหตุและปัจจัยที่ได้รับ ทำให้กายภาพ เติบโต ขึ้น รูปร่างผิดเพี้ยนไปจากเดิม ต้องแสวงหาที่ยึดเหนี่ยวด้านจิตใจ หาก ได้รับการอบรมเลี้ยงดูมาด้วยความรัก (หลากหลายรูปแบบ) ผลสะท้อนที่ออกจากห้วงลึกของจิตใจ ก็จะนำไปสู่การกระทำที่ ลองผิด ลองถูก ช่วงเวลานี้สำคัญ ยิ่ง ในเรื่องของธรรมะ หลักคำสอนจะซึบเข้า อันที่จริง การที่ใช้ธรรมะ หรือ ธรรมชาติเข้าสู่กระแส จิต ก็ควรจะทำได้ทุกที่ ทุกเวลา และทุกนาที และหากได้ถูกเกลา จากสภาวะแวดล้อมที่ดีแล้ว ก็จะกลาย เป็นคนรุ่นใหม่ ทีมีพลัง

ชีวิต ชีวิต ชีวิต