ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยมหิดล ครั้งที่ ๔๑๙ เมื่อวันที่ ๑๗ ก.ย. ๕๑ มีการนำเสนอวาระเร่งด่วน วาระที่ ๘.๒ นโยบายและแผนพัฒนาบุคลากร มหาวิทยาลัยมหิดล ปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งเป็นตัวชี้วัดที่ ๑๕ ของ ก.พ.ร. นำมาเสนอให้สภาฯ อนุมัติ ตามเงื่อนไขของ ก.พ.ร.
ผมได้ให้คำแนะนำเชิงหลักการว่า นโยบายและแผนพัฒนาบุคลากร ที่เสนอนั้น เป็นไปตามที่ ก.พ.ร. ชี้นำ ซึ่งเน้น Training เป็นวิธีการเก่าที่รู้กันแล้วว่าได้ผลน้อย วิธีการแนว training นั้น ควรใช้สัก ๑/๓ ของการพัฒนาบุคลากรทั้งหมด อีก ๒/๓ เป็นการพัฒนาบุคลากรที่เน้น Learning ได้แก่ KM, R2R, TQA, PMQA, HA, CQI, เป็นต้น ซึ่งเป็นกระบวนการพัฒนาบุคลากรที่บูรณาการอยู่ในกระบวนการทำงานประจำ และบูรณาการอยู่กับการพัฒนางาน
มหาวิทยาลัยมหิดลใช้วิธีการพัฒนาบุคลากรแนว Learning อยู่แล้ว แต่พอเราเผลอ เราก็โดนวัฒนธรรมอำนาจชักจูงไปเขียนแผนพัฒนาบุคลากรที่เน้น Training
วิจารณ์ พานิช
๑๘ ก.ย. ๕๑
