ครูควรหวนระลึกนึกถึงตนเองตอนเยาว์วัยว่าเราชอบครูแบบไหน เราโหยหาครูแบบไหน...ถ้าเรานึกได้ ระลึกได้...เราก็จะรู้ว่าเราควรทำตัวเป็นครูแบบไหน.....
วันนี้ตั้งใจว่าจะพิมพ์ข้อสอบค่ะ...แต่ใจมันไม่สงบพอที่จะทำได้....ประมาณไร้อารมณ์ค่ะ....นั่นเพียงเพราะมีภาพบางภาพของ ด.ช.ฟุรกอล โว๊ะ เข้ามารบกวนในความรู้สึกค่ะ....
ด.ช.ฟุรกอล โว๊ะ เป็นเด็กชายตัวน้อย ๆ เรียนอยู่ชั้น ป.2 ยิ้มหวาน ซื่อ ตาใส เห็นแล้วสบายใจค่ะ ฟุรกอล อยู่กับแม่และพี่อีกคนที่เรียนอยู่ชั้น ป.5 พ่อเสียชีวิตไปตอนที่ ฟุรกอล ยังอยู่ในท้องแม่.......
ฟุรกอล ทำงานช้า บางครั้งก็ทำปนเล่นตามประสา...สำหรับวิชาวิทยาศาสตร์ที่ผู้เขียนสอนเขาก็ทำเสร็จทุกครั้ง.....
แต่สำหรับวิชาภาษาไทยจะด้วยอะไรก็แล้วแต่ ฟูรกอล ให้ความสนใจในระดับต่ำ ๆ....ส่งผลให้ครูผู้สอนต้องมาบ่นให้ผู้เขียนฟังตลอด....ผู้เขียนก็บอกเพื่อนครูไปว่า....วิชาวิทย์ก็ไม่เห็นมีปัญหานะ.....
วันนี้ในคาบวิทย์ผู้เขียนสอนไปได้ครึ่งคาบ..ครูภาษาไทยก็เข้ามาทวงงานคัดไทยที่ฟูรกอล พอท่านเห็นว่า 1 คาบที่ผ่านมาที่ท่านสอน ฟุรกอล คัดไปได้แค่ 5 บรรทัด จาก 15 บรรทัด...ท่านก็บรรเลงเพลงด่าเคล้าอารมณ์พร้อมเสียง...โบ๊ะ... โบ๊ะ ดังขึ้นที่หลังฟุรกอล... โบ๊ะ... โบ๊ะ....ทั้งห้องเงียบกริบ ผ่านไปชั่วอึดใจ...ฮื่อ ๆ ๆๆๆๆๆๆ.....ร้องทำไม ร้องหาอะไร งานแค่นี้ทำไม่เสร็จ เบื่อ ร้องทำไม เดี๋ยวฉันจับโยนทางหน้าต่างหรอก.........
ผู้เขียนทนดูไม่ได้เลยเดินออกไปจากห้อง....พอเห็นเพื่อนครูเดินออกไป...ผู้เขียนจึงเข้าห้อง...ฟุรกอล ยังคงร้องไห้อยู่อีก...ข้าพเจ้าเดินเข้าไปกอดฟุรกอล...เอามือลูบหัว...โดยไม่พูดอะไร....หากแต่ในใจกลับนึกว่า " ฟุรกอลค่ะ...ครูขอโทษค่ะ....." ใช้เวลาประมาณ 3 นาที ฟุรกอลก็บังคับใจตนให้สงบนิ่งลงได้...แล้วผู้เขียนก็ทำการสอนต่อไป....
....................................................................................
พี่น้องผองเพื่อนค่ะคิดเหมือนผู้เขียนไหมค่ะที่ว่า....เด็กทุกคนมีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ ที่แตกต่างกัน ครูควรจะเข้าใจถึงความแตกต่างระหว่างบุคคล ครูควรหวนระลึกนึกถึงตนเองตอนเยาว์วัยว่าเราชอบครูแบบไหน เราโหยหาครูแบบไหน...ถ้าเรานึกได้ ระลึกได้...เราก็จะรู้ว่าเราควรทำตัวเป็นครูแบบไหน.....ไม่จำเป็นต้องไปอ่านตำราให้มากมายแค่พึงระลึกได้เท่านี้ครูก็จะเป็นครูดีในดวงใจของเด็กน้อยค่ะ....
การจัดการเรียนการสอนที่เด็กมีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ ที่แตกต่างกัน ครูผู้สอนจะต้องทำการบ้านมาอย่างดีค่ะ....ต้องเตรียมการสอนมาด้วย สำหรับเด็กที่มีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ ได้เร็วเราต้องมีงานที่ส่งเสริมเขาให้เต็มตามศักยภาพ ส่วนเด็กที่มีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ช้าก็ให้เวลาเขาในการทำ...ไม่ใช่ว่าให้ทุกคนเท่าเทียมกัน....ถ้าเป็นเช่นนี้แล้วเด็กจะมีสุขในการเรียนได้อย่างไร..." มีสุข" ในการเรียนต้องมาเป็นอันดับแรกค่ะ...ถ้าเด็กมีสุขในการเรียน เด็กก็เป็นเด็ก "ดี" และเด็ก"เก่ง" ตามมาเต็มตามศักยภาพของเขาค่ะ....
.....................................................................................
พี่น้องผองเพื่อนค่ะ...ช่วยครูอ๋อยหน่อยค่ะ..ช่วยครูอ๋อยคิดหน่อยค่ะว่าในฐานะหัวหน้าวิชาการครูอ๋อยจะทำอย่างไรกับปัญหานี้ดี....ทำอย่างไรให้เด็ก ๆ ชั้น ป.2 และ ป.3 มีสุขในการเรียนวิชาภาษาไทยกับครูท่านนี้ค่ะ....ได้โปรดเถิดค่ะ...ขอร้อง...ช่วยครูอ๋อยด้วย......
มาจองพื้นที่ไว้ก่อนเดี๋ยวกลับมาใหม่ค่ะ อิ..อิ..
ยังคิดอะไรไม่ออก
+ ฮ่า ๆ
น้องครูตุ๊กแก...ที่หน้าตาดีเหมือนพี่.....
+ รอ ๆ ...ค่ะ...ยังไงช่วยพี่คิดหน่อยว่าทำไงดีค่ะ...
+ ท่านพี่ไข
.....
+ ขอบคุณมากค่ะ...
+ พี่ไข่ค่ะฟูรกอลไม่ได้สมาธิสั้นหรอกค่ะ...แต่อาจทำงานช้าบ้าง ขี้เกียจบ้าง สมองมันรับได้เท่านี้บ้าง...
+ ครูผู้สอนจะต้องหาวิธีในการจัดการเรียนการสอนค่ะว่าทำยังไงถึงทำให้ฟูรกอลมีความสุขในการเรียนค่ะ...
+ ที่นี้ประเด้น คือว่า อ๋อยจะแก้ปัญหายังไงกับครูท่านนี้ค่ะ...
+ ครอบครัวเราบายดีกันค่ะ....ขอบคุณมากค่ะ...
+ ยังไงพี่ไข่ช่วยอ๋อยคิดหน่อยค่ะ...
ช่วยครูอ๋อยหน่อยค่ะ..ช่วยครูอ๋อยคิดหน่อยค่ะว่าในฐานะหัวหน้าวิชาการครูอ๋อยจะทำอย่างไรกับปัญหานี้ดี....ทำอย่างไรให้เด็ก ๆ ชั้น ป.2 และ ป.3 มีสุขในการเรียนวิชาภาษาไทยกับครูท่านนี้ค่ะ....ได้โปรดเถิดค่ะ...ขอร้อง...ช่วยครูอ๋อยด้วย......
***************************************
ขออนุญาตนะคะ เพราะเป็นคนชอบวิชาภาษาไทยมาก ๆ
ลูกชายเรียนโรงเรียนภาษาอังกฤษล้วนเมื่อห้าปีก่อน(อนุบาลหนึ่ง,สอง,ประถมหนึ่ง,สองและสาม) แม่จึงแทรกภาษาไทยให้เขาทีละนิดละหน่อย ปัจจุบันเขาบอกแม่เองว่า เขาอยากเป็นนักเขียน !!!
ที่จำได้คือทำให้มันสนุกก่อนค่ะ เล่นวาดรูปพยัญชนะ ต่อสำนวนคำพังเพย เล่านิทาน ซื้อเพลงและสื่อการเรียนการสอนพยัญชนะมาเปิด ฯลฯ
มีอีก แต่..จะบอกว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดของครูอ๋อยตอนนี้คือ
พูดเปิดใจกับคุณครูท่านที่ว่า
โดยส่วนตัวคิดว่า ครูทุกคนมี"วิญญาณครู"อยู่ในตัวค่ะ
อาจจะยังมีอะไรบางอย่าง บางสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่
เหมือนคำที่ว่า สิ่งปรากฎอาจเป็นเพียงส่วนที่ไม่ใช่"สิ่งจริง"
เป็นกำลังใจค่ะ
สวัสดีครับ คุณแอมแปร์ (ครูอ๋อย)
อ่านบันทึกครูแล้ว นึกถึงตอนทำเลขส่งครู ชั้น ป3 โดนครูคณิตศาสตร์ โบ๊ะ บ้องหู
2มือพร้อกัน ทุกวันนี้นึกถึง ยังดาวยิบยับอยู่เลย ไม่ชอบคณิตศาสตร์มาถึงวันนี้
แต่ถ้าเป็น สังคมภาษาไทย ออกไปเล่าเรืองหน้าชั้นงานถนัดล่ะ
ยิ่งทายปัญหา และเล่านิทาน รับมรดกจากยายเพียบเลย
//แต่ปัญหานี้ แก้ไม่ออกจริงๆ
//ครูผู้สอนตัองการสอนให้ผ่านเกณฑ์การสอน
//หรือต้องการสอนให้เด็กผ่านเกณฑ์การเรียน
เพระผลมันต่างกัน
วันก่อนอาจารย์ใหญ่ วรพลส่งเรื่องดีๆมาให้อ่านได้หลักคิดที่ดีมาก
//สองพ่อลูกเดินข้ามสะพาน
//พ่อส่งมือให้ลูกจับเพื่อเดินข้ามสะพาน
//แต่ลูกบอกพ่อว่าให้ลูกส่งมือให้พ่อจับดีกว่า
//เพราะว่าถ้าลูกจับมือพ่อลูกอาจปล่อยมือกลางสะพานก็ได้
//แต่ถ้าพ่อจับมือลูก ลูกมั่นใจว่าพ่อไม่มีวันปล่อยมือให้ลูกตกสะพาน
ครูอ๋อยลองหาวิธีการ เพราะจะช่วยฟุรกอลเสมอ (อ่านว่า ฟุดกอล)
+
ขอบคุณมากค่ะพี่ภูสุภา
+ อืม...ขอบคุณมากค่ะที่ยังเชื่อมั่นในในความเป็น ครู ค่ะ...
+ จริงอย่างที่พี่ภูสุภาบอก...ครูท่านนี้ก็มีความตั้งใจในการสอนนั่นแหละค่ะ..แต่วิธีการสอนของท่านมันดูจะไม่เหมาะกับยุคสมัยไปนิดหนึ่งค่ะ....
+ ยังไงจะลองชั่งใจ หยั่งเชิงดูนะค่ะว่าการคุยเปิดใจจะช่วยได้ไหม.....
+ ขอบคุณมากค่ะ....
+
บังหีมค่ะ...ประโยคนี้ทำเอาครูอ๋อยทึ่งค่ะ...
" ครูผู้สอนตัองการสอนให้ผ่านเกณฑ์การสอน
//หรือต้องการสอนให้เด็กผ่านเกณฑ์การเรียน
เพระผลมันต่างกัน "
+ ขออนุญาตนำไปเขียนติดที่ฝาตู้เอกสารห้องสำนักงานค่ะ.....
+ ประโยคนี้ช่วยให้ใจครุอ๋อยแว๊บๆ ร่ม ๆ ขึ้นมาบ้างค่ะ.....
+ ขอบคุณบังมากค่ะ....
อ่านแล้ว เห็นใจคุณครูจริงๆค่ะ
กลับมาแล้วค่ะ
น่าสงสารจริงๆค่ะ ถ้าคุณครูท่านนั้นมาสอน เด็กๆห้องครูตุ๊กแกรับรอง 3 หนุ่ม 3 มุม ของหนูโดน โบ๊ะ โบ๊ะ อ่วมแน่ๆ
หนูไม่รู้จะให้คำแนะนำกับพี่อ๋อยอย่างไรดี เพราะปัญหานี้ไม่ได้อยู่ที่ตัวเด็กเพียงอย่างเดียว
อย่างที่พี่อ๋อยบอก เด็กๆมีศักยภาพในการรับรู้ต่างกัน อยู่ที่ตัวครูมากกว่าค่ะ ว่าจะเปิดใจรับเด็กๆเหล่านั้นได้ไหม เขาเหล่านั้นหมายถึงเด็กๆที่เรียนอ่อนรับรู้ได้ช้า ถ้าครูรับไม่ได้เด็กๆก็ยังคงน่าสงสารอยู่เหมือนเดิม
และที่สำคัญ หนูคิดว่า ครูที่จะสอนเด็กๆเล็กๆได้ ใจ ต้องมาเป็นอันดับแรกค่ะ ถ้าใจไม่มา ปัญหาย่อมเกิดเสมอไป
สู้..สู้ นะคะพี่อ๋อย ทุกอย่างคงดีขึ้น เราจะเป็นกำลังใจให้กันและกันค่ะ
คิดถึงมากมายค่ะ กอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
+ ขอบคุณมากค่ะท่านพี่
Sasinand
+ แอบไปดูคุณยายและหลานๆ ในประวัติมาแล้วค่ะ.....
+ แต่ชอบอ่านอนุทินของท่านพี่มากค่ะ...
+
อีน้องครุตุ๊กแก.....
+ อืม...ห้องป.2 ที่นี่มี 6 หนุ่มค่ะที่โดนโบ๊ะ โบ๊ะ ...บ่อย ๆ.....เอาตามที่เด็กเล่าให้ฟังนะค่ะ....
+ จริงอย่างที่น้องว่า " ครูที่จะสอนเด็กๆเล็กๆได้ ใจ ต้องมาเป็นอันดับแรกค่ะ ถ้าใจไม่มา ปัญหาย่อมเกิดเสมอไป "
+ ขอบใจนะอีน้อง...
+ หนูกระต่ายเป้นไงบ้างจ๊ะ...ดีใจมากมายไหมที่ได้เหรียญเงิน....
+ ฝากบอกด้วยค่ะว่า...ยอดเยี่ยม ยิ่งใหญ่ ในใจครูเสมอค่ะ....
แม่น้องแอมแปร์ครับ
อ่านแล้วคิดถึงครูเกษมนะครับ
รพี
คงต้องเข้าใจทั้งครูและนักเรียนครับ
คงต้องแก้ปัญหาที่ตัวครูภาษาไทย คงเป็นอะไรสักอย่าง
เมือความรู้สูงล้ำคุณธรรมเลิศ
แสนประเสริฐกอปรกิจวินิจฉัย
จะพัฒนาประชาราษฎร์ทั้งชาติไทย
จึงยกใหความรู้คู่คุณธรรม
น่าจะเป็นของ อ.ไพจิตร
สวัสดีค่ะ...คุณแม่น้องแอมแปร์
พี่กะปุ๋มนำเรื่องราวมาแบ่งปัน ร่วมด้วยนะคะ มาอ่านบันทึกนี้แล้ว เกิดการต่อยอดความรู้ ในมุมมองของพี่กะปุ๋มค่ะ
"ครูไม่มีความสุข"
ฝากกอดน้องฟรูกอน โว๊ะ...และคุณครูด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
พี่กะปุ๋ม
ที่ครูตีก็คือการลงโทษ อย่างหนึ่ง เพราะถ้าปล่อยให้เด็กเฉื่อยชา แบบนี้ต่อไป อนาคตก็จะลำบาก ครูย่อมมีเมตตา หวังดีกับลูกศิษย์ แต่ยิ่งคาดหวังมากเมื่อไม่ได้ดังหวังก็ เมตตาก็ เลยกลายเป็น พยาบาท
ครูควรมีทั้งพระเดช พระคุณพระเดชก็คือการคาดโทษ ไม่ทำการบ้าน ก็ต้องโดนตี พระคุณก็คือ อาจจะเป็นการตั้งรางวัล ทำการบ้านส่งไว เสร็จทุกข้อ ได้รับสมุด ดินสอ ลูกอม หรือถ้ามีนักเรียนในห้อง เรียนได้ เกรด สี เกิน 50% จะไปไปเที่ยว ที่นั่นที่นี่...
การปกครองเด็กก็เหมือนปกครองรัฐ พระคุณอย่างเดียวปกครองคนไมได้ ต้องใช้ทั้งพระเดชพระคุณ แต่พระคุณเย็น พระเดชร้อน
เด็กบางคนก็สมควรโดนตี แต่เวลาตีก็ต้องแจกแจงความผิดของเขาด้วย ไม่ควรใช้อารมณ์
เป็นกำลังใจให้พี่อ๋อย ครับ
เห็นด้วยกับอาจารย์ขจิตครับ
เรียนแบบเกมถึงแม้เด็กจะไม่รู้ภาษาไทยอย่างลึกซึ้งก็ทำให้เด็กสนุกได้นะครับ
สอนใจเย็นๆ ครับ