เราเลิกเป็น….อาจารย์

เราเลิกเป็น….อาจารย์

( หันมาเป็น….ครู)…..กันดีไหม ????

 

ครู... มุ่งเน้นการเตรียมการสอน รับผิดชอบในเนื้อหาวิชา วัดผลประเมินผล  

รายงานผลการสอบ พร่ำสอนเรื่องคุณธรรม จริยธรรมเป็นงานหลัก

 มีเพียงครูกลุ่มน้อยที่ปลีกเวลาจากการสอนไปทำงานด้านการค้นคว้าวิจัย
 
อาจารย์ (ปัจจุบัน).... มีผลงานการวิจัยเพิ่มมากขึ้น อาจารย์ไม่ได้เป็นเพียงผู้สอนหน้าชั้นเรียนอีกต่อไป

แต่มีความกระตือรือร้นในกิจกรรมอื่นๆ นอกเหนือจากกิจกรรมในชั้นเรียน

 เช่น แสวงหาแหล่งทุนวิจัย แสวงหาความร่วมมือทางวิชาการกับหน่วยงานภายนอก

อีกทั้งยังมีการแสดงบทบาททางสังคมด้านอื่นๆ มากมาย
 
ครู... ทำงานงานด้านอื่นๆ นอกเหนือจากการสอน

เช่น งานด้านบริหารโดยยึดมั่นแบบแผนทางราชการอย่างเคร่งครัด

ปรารถนาดีต่อมหาวิทยาลัย ให้ความสำคัญกับ "กระบวนการ" และ "ขั้นตอน"
 
อาจารย์.... ทำงานโดยมุ่งเน้นเป้าหมาย มีความมุ่งมั่น หวังดีต่อผลประโยชน์ของราชการ

แต่ขาดประสบการณ์ และขาดการเรียนรู้ มีความเป็นปัจเจกสูง

ให้ความสำคัญกับ "ผลผลิต" มากกว่า "กระบวนการ"
 
ครู.... ทำงานโดยอาศัยเส้นตรงของไม้บรรทัดเป็นหลัก

แต่.....

อาจารย์…. ทำงานด้วยดินสอที่ใช้วาดเส้นในสิ่งที่ตนเองอยากเห็น
 
มองในอนาคตอีก5ปีข้างหน้า

น่าใจหาย ครูจำนวนหนึ่งจะเกษียณอายุราชการจากไปทิ้งให้อาจารย์อยู่กันไปโดยลำพัง
 
น่าใจหาย เมื่อหันมองกลับมา เกือบทุกคนที่เหลืออยู่ถือแต่ดินสอ แต่ขาดไม้บรรทัดในมือ
 
น่าใจหาย เมื่อมองว่า ครูที่เคยถือไม้บรรทัดไม่ได้ฝึกฝนอาจารย์รุ่นหลัง

 ถึงวิธีใช้ไม้บรรทัดให้เป็นเช่นเดียวกับที่ครูเคยใช้
 
ม า ช่ ว ย กั น ส ร้ า ง ครู ......ใ ห้ สั ง ค ม ส ม ดุ ล ย์ ดี ไ ห ม ค รั บ

ยอดเยี่ยม เทพธรานนท์

บันทึกจากบทความหนึ่งจาก มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม: 090808