เหมือนนักร้องขึ้นไปร้องเพลงอันไพเราะอยู่คนเดียวบนเวที แต่พอมองลงมาดีๆ กลับพบแต่เก้าอี้ว่างเปล่า ไร้ผู้คนนั่งฟัง

    ผมเคยชวน ฉุดกระชาก ลากถู พี่ชาย นาย augustman ให้มาเปิด Blog เขียนข้อคิดจากใจ และอะไรๆที่น่าจะเสริมความคิด สร้างปัญญาให้ชาว Gotoknow แต่พบว่ามีผู้อ่านไม่มากนัก ทำให้เจ้าของบันทึกใช้เวลาส่วนใหญ่ที่เวทีอื่น ที่แฟนเยอะ  ผมก็เคยให้ความเห็นไปว่าที่ G2K นี้แม้ปริมาณแฟนจะไม่มาก แต่มีการคัดคุณภาพแล้วโดยธรรมชาติ  ปริมาณจึงไม่ใช่ตัวชี้วัดที่สำคัญนัก

    อย่างไรก็ตาม ก็น่าเห็นใจอยู่เหมือนกัน  เหมือนนักร้องขึ้นไปร้องเพลงอันไพเราะอยู่คนเดียวบนเวที  แต่พอมองลงมาดีๆ กลับพบแต่เก้าอี้ว่างเปล่า ไร้ผู้คนนั่งฟัง  พลังที่อยากร้อง อยากบรรเลงก็ย่อมค่อยๆแผ่วลงเป็นธรรมดา และน่าเสียดายครับ

    ผมจึงอยากเชิญชวน  แต่ไม่ถึงกับให้ไปเชียร์  ให้ทุกท่านแวะผ่านไปอ่านบทกวี ที่นี่ กันบ้าง  ดูเหมือนจะวนเวียนอยู่กับการเมือง  แต่มีสัจธรรม มีเหตุผล แฝงอยู่ไม่น้อย นำมาเตือนสติได้บ่อยๆ  ทั้งหมดก็ลองพิจารณาดูกันเองตามอัธยาศัยครับ

   ล่าสุด ดูจะร่วมสมัยทันเหตุการณ์ดี กับบทกวีที่ชื่อ ฝากถึง ...สมชาย สมชาย และ สมชาย ผมอ่านแล้วอดไม่ได้เลยไปเขียนต่อเติมท้ายบันทึกไว้ว่า ....

P
1. Handy
เมื่อ ส. 20 ก.ย. 2551 @ 10:09
834670 [ลบ]

  • เด็ด ดี มีประโยชน์ครับ
  • คุณสมชาย อยู่ไหน อ่าน คิด แล้ว ตรอง ลองนำไปปฏิบัติเถอะครับ  ที่ว่าเลวร้าย อาจจะกลายเป็นดีได้บ้าง
  • โอกาสเป็นของท่านแล้ว แต่เป็น 2 ทางเลือกที่มีผลต่างกันแบบหน้ามือ กับ หลังเท้า เลยล่ะครับ
  • ถ้าตามกระแสเก่า ที่พงศ์เผ่าบางวงศ์ตระกูล ได้นำทางไว้ .. นรก คือที่หมายครับ  อย่างน้อยก็ นรกในใจ ในปัจจุบันขณะ
  • ถ้ายืนหยัดอยู่กับความถูกต้อง ไม่ก้มหัวให้กับอธรรม ความเลวทั้งปวง .. เห็นประโยชน์ของมหาชน เป็นที่หมาย .. สวรรค์ นั้นอยู่แค่เอื้อมครับ .. ไม่ต้องรอต่อเมื่อสิ้นลม .. เสวยสุขได้ที่นี่ และเดี๋ยวนี้ครับ .. ความศรัทธา ความรัก จะมาก และหนักแน่นเหลือประมาณ
  • แหกวงล้อมของมหาโจรมาอยู่กับพระ .. ย่อมชนะอย่างยั่งยืนครับผม