วันนี้เขียนอีก 1 วัน คนทำงานราชการก็อย่างนี้แหละ อาศัยคอมพิวเตอร์ของหน่วยงานเขียนแลกเปลี่ยน หรือจะว่าบ่นก็แล้วแต่ วันหยุดถ้ากลับบ้านทุกอย่างก็หยุด แต่จริงๆ แล้ว ในหัวสมองบางครั้งก็ยังเก็บเรื่องงานไปนอนคิด นั่งคิด เดินก็คิด เวลากินก็ยังคิด ว่าจะพัฒนางานยังไงให้ได้ผลดีเยี่ยม และใช้แรงงานต่ำ มีหัวไว้กันหูจริง ๆ บางเวลาคิดตั้งนานคิดไม่ออก บางเวลา อยู่ ๆ ก็ปิ๊งออกมาเอง ทำงานประชาสัมพันธ์พูดถึงทำกับงานด้านการส่งเสริมสุขภาพทำยาก ถ้าให้โปรโมทขายสินค้าสักชิ้น งบก็เยอะ ช่องทางทะลุทะลวงใจคนก็มี แต่การบอกให้คนเราปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจะยากซักหน่อย แต่ยังไม่ท้อง เอ้ย ยังไม่ท้อ ค่อย ๆ เป็น ค่อยๆ ไปก็แล้วกัน เป็นไปตามระบบเงินเดือนของราชการนั่นแหละ ล้อเล่น ทำงานเลี้ยงปากท้องก็จริง แต่ก็หวังผลถึงความภาคภูมิใจไว้บ้างเหมือนกัน ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่มีวันหยุดเสาร์ อาทิตย์นี้ แต่ยังเก็บเรื่องงานไปคิดมากอีกนะ เออลืมบอก ตอนนี้ลำปากยังหนาวมาก
วันศุกร์วันสุข
โปรดจงคิดเสมอว่าตนเองสุขแล้ว
ความเห็น
- ไม่เป็นไรดอก เก็บเรื่องที่บ้าน หรือที่พานพบมาเล่าสู่กันฟัง ให้มากขึ้นก็ได้
- เป็นการ ลปรร. กันทั้งชีวิตการงาน และความเป็นอยู่ยังไงละคะ
บทความในวันเดียวกัน
ยูมิ · 19 ก.ย. 2551
พยูน ชีวิตงงๆ · 19 ก.ย. 2551
ยูมิ · 19 ก.ย. 2551
ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ · 19 ก.ย. 2551
Ka-Poom · 19 ก.ย. 2551