น้องหุย..มิตรคนแรกๆ ของผมใน G2K
ได้นำภาพเมฆสุดโปรดของเธอมาฝากให้พวกเราได้ชม
แบบนี้ก็นับว่าเป็นสมาชิกชมรมคนรักมวลเมฆไปโดยปริยาย
(บีบคอมาเป็นสมาชิก...อิอิ)
ฟังเธอเล่าน่าจะได้บรรยากาศดีกว่าครับ ^__^
ส่งภาพชุดโปรดมาตามสัญญาค่ะ
หุย พาช่างภาพไปถ่ายรูปสถานที่หลังเกิดเหตุสึนามิ
ในปีถัดมา..หลังเกิดเหตุ ในโครงการเรื่องเล่าจากภาพของกรมทรัพยากรธรรมชาติ
ซึ่งตอนนั้นเขาหลักเงียบสงบดีแล้ว เหลือแต่หาดโล่งๆ แล้วก็รีสอร์ทบางแห่งที่มีแต่ซาก
ตอนนั้น จำได้ว่า ช่างภาพต้องการหาสถานที่แนววิถีชีวิต
ถามข้อมูลคนท้องถิ่น เพื่อหาหมู่บ้านชาวประมงค่ะ
ก็นั่งรถไปตามที่ได้ข้อมูลมา...เรียกแถวๆ นั้นว่า สะพานพระ
ไปตอนนั้นเย็น แล้วค่ะ..ตรงคอสะพานมีบ้านชาวประมง...
ช่างภาพเขาไวมาก...บอกสวยสุดๆๆ
พอหันไปดูแสงอาทิตย์สะท้อนสีขนาดนี้..พูดไม่ออกเลย
ไม่พลาดที่จะเก็บภาพสวยๆ ไว้ค่ะ
กล้องดิจิตอลธรรมด๊าธรรมดาของเรายังได้รูปแบบนี้เลยค่ะ
ยังไปนั่งบ้านไม้ชาวประมงใจดี ที่ติดกับคอสะพานเลยว่า..
พี่นี่โชคดีนะ มีที่นั่งดูพระอาทิตย์ตกสวยๆ ทุกวัน
ภาพสุดท้าย...ฝาบ้านเขาล่ะนั่น
เจ้าของภาพมารายงานตัวค่ะ....ถ้าไม่ส่งรูปให้พี่ซิวสิ คงโดนบีบคอ...ต้องแวะเข้ามาชมผลงานตัวเองที่ได้รับเกียรติ มาโชว์ในชมรม (หญิง) ผู้ัรักมวลเมฆ... วันนี้เวลานั่งรถ ต้องคอยมองเมฆ..เผื่อจะได้เห็นเมฆสวยๆ อีก ....ไหนๆ ก็ถูกบีบคอให้้มาสถิตย์ 1 หน้านี้แล้วนี่...ฝีมือใครเนี่ย...ส๊วย สวยยยย จริงๆ เลย...นะเนี่ย....
ที่นำมาเผยแพร่แก่สมาชิก ชม...คนรักมวลเมฆ
สวยจัง อุกกาฟ้าเหลือง หรือป่าวครับ นี่...
เป็นภาพที่สวยมากค่ะ หวังว่าจะได้ชมรูปภาพสวย ๆ อีกนะค่ะ
สีสันของภาพบาดหัวใจต้อมเข้าให้อย่างจัง T_T มันดูเหงาจังค่ะ แต่ก็สวยเหลือเกิน ^^
คุณหุยคะ อาการน่าเป็นห่วง
พี่ดาวลูกไก่....วันนี้ตอนค่ำๆ ก็ยังแหงนมองดูฟ้าอีก...สงสัยจะติดเชื้อ blog นี้อย่างจังงัน...ต้องทยอยติดตามหน้าอื่นๆ อีกค่ะ... ไม่คิดว่ารูปนี้ได้เผยแพร่นะคะ..เก็บไว้ส่วนตัวมานาน ฮ่าๆๆ ... ว่าจะส่งให้แกอีกสัก 2-3 ภาพ ที่สวยๆ แต่ส่วนมากจะเก็บภาพกว้าง แล้วติดเมฆงามๆ ค่ะ... พี่ซิวคะ..หุยส่งเมล์ไปให้เพื่อนๆ อวดๆๆ ว่ารูปเราขึ้นเวบ ดร.บัญชา ผู้รู้เรื่องนาคเล่นน้ำ...ก็เลยส่ง blog ผู้รักมวลเมฆไปด้วย..เผื่อเจอคนรักเมฆเพิ่มขึ้น ฮ่าๆ
คุณหุยคะ
แต่นี่อีกวันหนึ่ง ภาพตอนเช้า แต่ทำไมสีเปลี่ยนไปก็ไม่รู้ (ก็แค่ยกกล้องส่องฟ้าเฉยๆ เองนะคะ)
สวัสดีครับ
แวะมาตอบช้าหน่อยครับ ขออภัย วันนี้ก็ต้องพาแขกของภรรยาไปเที่ยวซะอีก (กะว่าจะไปพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ เพราะสวยงาม + ใกล้สนามบินดี ^__^)
อ. naree suwan : เห็นภาพชุดนี้แล้ว ต้องรีบขอคุณหุยมาเลยครับ คิดๆ ไปก็มีปรัชญาซ่อนอยู่อย่างที่ว่ามาจริงๆ ด้วย
หุย (เจ้าของภาพ) : หาอะไรยึดไว้ให้แน่นๆ ครับ เดี๋ยวตัวจะลอยไปไกล เพราะมีคนชอบ-คนชมเยอะ ^__^
คุณเกษตร (อยู่) จังหวัด : น้ำกับฟ้านี่มาคู่กันเมื่อไรเป็นสวยทุกที เดี๋ยวคงจะได้เห็นพี่นุช - ประธานชมรมฯ มาเพิ่มเติมความงดงามอีกด้วยเป็นแน่ ;-)
กวิน : อาจจะเป็นสีเหลืองส้มตามปกติยามเย็นน่ะครับ พี่เข้าใจว่า อุกกาฟ้าเหลือง จะตามมาด้วยพายุใหญ่
ว่าแต่มีใครมีภาพอุกกาฟ้าเหลือง + บรรยายเหตุการณ์บ้าง?
คุณวัชรี : ถ้ามีภาพแนวนี้ ก็มาฝากไว้ให้พวกเราบ้างนะครับ
น้องต้อม : สีสันของท้องฟ้าที่คุณหุยนำมาฝากนี่มีพลังจริงๆ นะครับ พี่ดันไปรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องบนฟ้า และความสงบนิ่งบนน้ำ
พี่ดาว : อ่าฮ้า! มีภาพสวยสุดๆ มาอีกแล้ว ผมชอบภาพที่สองมากที่สุด ภาพบนก็สวยจริงๆ ส่วนภาพล่างนี้ สงสัยเรื่องสีเหมือนกัน
เดี๋ยวจะตามไปขอภาพใหญ่มาประดับบล็อกนี้ครับ ^__^
น้อง(พี่ชิว)ค่ะ
ตอนที่เห็นท้องฟ้า หลายๆสี หลายๆ เวลา พี่นึกถึงประโยคนี้ค่ะ (เจ้าของประโยคคงเป็นผู้มีอารมณ์สุนทรียและอ่อนไหว อยากรู้จังว่าเป็นนักเขียนท่านไหนนะคะ)
"ท้องฟ้ายังเปลี่ยนสี คนหรือมีไม่เปลี่ยนใจ อันความรักใด ใด มีที่ไหนจะยั่งยืน แรก ๆ ก็ว่ารัก มินานนักรักขมขื่น กี่วันและกี่คืน ที่ทนฝืน อยู่...??" อาจจะเพี้ยนๆ เพราะนานมากแล้วนะคะ (แหมคนเราเนอะ ก็มีช่วงเวลาการเป็นวัยวุ่นเหมือนกัน ^^)
คงจะมหัศจรรย์มากหากเจ้าของบทกลอนนี้ วิ่งเล่นสวนกันไปมาอยู่ในโลกไซเบอร์นี้ จะมาพบและแสดงตัวซักหน่อย ( เอ๊ะขนาดกฎพิสดาร ปรากฏการณ์พิศวง อะไรก็อาจเป็นไปได้ใช่มั้ยคะ) (แน่ะโปรโมทเสียเลย)
พี่ดาว นี่...สุดยอดเลยยังเอาภาพมาฝากหุยอีก เลยอดใจไม่ได้ค่ะ...งัดเอาภาพที่เขาหลักมาอวดอีกสักหน่อย
ทะเลและท้องฟ้าเขาหลัก (ต่อ) ค่ะ
มอบแด่ผู้รักมวลเมฆทุกท่าน
สวัสดีครับ
หุย : ว้าวๆๆ ท้องฟ้าสวยอีกแล้ว
พี่ดาว : อ่าฮ้า! คราวนี้พี่ดาวครวญเพลง...อิอิ
ไว้จะรอ CD ภาพชุดรวมฮิตเมฆสุดสวยนะครับ...ช้าๆ ได้ CD เมฆงาม!
จะมาตอบพี่ดาว เนทก็ช้าเหลือเกินในบางวัน ไม่เห็นต้องขออนุญาตเลย คุยได้ตลอดอยู่แล้วอะค่ะ...
พี่ดาว...เมื่อวันจันทร์ (ไม่ได้ตั้งใจ) คอมันเริ่มแหงนมองฟ้าเป็นกิจวัตร...ตะแรกคิดว่ารุ้ง ที่ไหนได้...พระอาทิตย์ทรงกลดค่ะ..แต่ไม่ชัดมาก... เหอะๆๆ ใครถ่ายรูปไว้บ้างนะ..มีแต่กล้องมือถือ...ไม่ได้ถ่ายไว้เพราะความละเีอียดสู้ไม่ได้...
2 วันที่ผ่านมา ฟ้าใสมากค่ะ....มองเมฆเพลินๆ โรคนี้สงสัยไม่มียาแก้ค่ะ
หุย
แหงนหน้าบ่อยๆ ระวังคอเคล็ดนะเออ ;-)
น้องหุยค่ะ
(พอดีเจ้าของบ้านโผล่มาได้ยินเข้า.... :-P)
สวัสดีครับ พี่ดาว
เป็นความจริงครับ ท้องฟ้านี่มีอะไรสวยๆ แปลกๆ อยู่เสมอ ขึ้นอยู่กับว่าเรามองบ่อยแค่ไหน
อีกอย่างคือ บางอย่างเคยเห็นอยู่แล้ว แต่รู้สึกเฉยๆ แต่พอเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร และเชื่อมโยงกับเรื่องอื่น ก็จะสนุกขึ้นเยอะอย่างไม่น่าเชื่อครับ 8-)
ขอบคุณพี่ดาวค่ะที่เอาการบริหารแก้คอเคล็ดมาฝาก...ถ้าแหงนหน้าลำบากนัก หุยว่าจะหาเสื่อปู นอนดูซะเลยค่ะพี่..ตอนไปทัวร์ ...เวลานั่งเรือนานๆ และถ้าแดดไม่จัดมากนัก และมีพื้นที่..จะนอนดูฟ้า เลยแหละ.. ไว้จะหารูปมาให้ดูตอนไปเขื่อนรัชชประภา ตอนไปสระมรกต วัีนธรรมดาไม่มีคน..เล่นน้ำ นอนหงาย หลับตาฟังเสียงน้ำ ลืมตาก็มองฟ้าสวยๆ มีความสุขอย่าบอกใครเชียว
พี่ซิว คะ หุยเคล็ดก็เพราะนั่งหน้าคอมฯ นี่แหละ... แต่เดี๋ยวนี้ ไม่ค่อยกลัวเพราะทำโยคะเกือบทุกวันค่ะ ตัวเลขอายุมันหยุดไม่ได้ แต่เราต้องหยุดโรค ที่ตามมาให้ได้ ว่ามั้ยคะพี่ ท่าน
น้อง(พี่)ชิว + น้องหุยค่ะ