ครูทุกคนมีความสนใจที่จะสร้างบล็อค

       เมื่อวานได้แนะนำให้ผู้อำนวยการสร้างบล็อค  ท่านได้ใช้ความพยายามในการนั่งคอยการโหลด  เพราะที่โรงเรียนใช้สัญญาณจากดาวเทียม ต้องคอยลุ้น สัญญาณหายไปบ้าง รอแล้วรออีก ไม่มีวันไหนที่จะราบรื่นได้  เมื่อท่าน ผอ. สร้างบล็อคได้สำเร็จ แม้จะไม่ค่อยถูกใจนักแต่ก็...ทำให้พวกเราตื่นเต้น.....ก็เป็นครูบ้านนอกนี่คะ เห็นอะไรแปลกใหม่ก็ตื่นเต้นเป็นธรรมดา  อยู่ที่ไหน ๆ ก็ต้องเรียกต้องตามกันมาดูบล็อคของ ผอ. ส่งบันทึกได้ 1 เรื่องแล้ว ท่านอยากจะลงต่ออีก 1 เรื่อง กลายเป็น 2 หน้าทำให้ท่านไม่พอใจนัก พวกเราก็เห็นด้วย เพราะเห็นของคนอื่น ๆ มีหน้าสารบัญ พยายามช่วยกันหาวิธีทำก็จนปัญญา  ในที่สุด ผอ.สั่งลบไม่ทราบว่าขัดข้องทางเทคนิคประการใด  ปัจจุบันก็ยังลบไม่ได้เลย...

      วันนี้คุณครูที่โรงเรียนมีความสนใจทำบล็อคกันแทบทุกคน  ผลัดกันหาเวลาว่างมาทำบล็อค จึงเป็นช่วงจังหวะที่พระคุณเจ้าไปเผยแพร่พระพุทธศาสนาให้กับนักเรียน  ทำให้ครูมีเวลาได้(ฝึก)ทำบล็อคคือ

http://gotoknow.org/blog/monsan01/

http://gotoknow.org/blog/nartra21/

http://gotoknow.org/blog/yaiboue/

http://gotoknow.org/blog/nangnoi08/

http://gotoknow.org/blog/yordchat/

http://gotoknow.org/blog/intanin08/

         ส่วนครูคิม..ได้สมัครเป็นสมาชิก gotoknow นานจนจำไม่ได้  แต่ไม่กล้าที่จะสร้างบล็อคของตัวเอง เพราะอันดับแรกไม่มีความรู้เกี่ยวกับการใช้คอมพิวเตอร์ นอกจากการพิมพ์และพรินท์ได้เท่านั้น รับ - ส่ง e-mail ได้บ้าง และชำนาญในการเปิดอ่านไปทุก ๆ เรื่อง  เพราะความเป็นครูบ้านนอก สอนโรงเรียนโครงการขยายโอกาสเดิม  จึงทำให้เป็นครูคนหนึ่งที่แทบจะขาดโอกาสเหมือนกับเด็ก ๆ ไปด้วย

        โรงเรียนมีเว็ปไซท์ ที่ใช้พื้นที่ของ obec  แต่หลังจากที่โรงเรียนถูกไฟไหม้  กว่าจะได้ติดตั้งคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ สัญญาณ Internet อีกก็เป็นเวลานานเป็นปี  ครูคิมจึงหันไปสนใจกับเว็ปไซท์สำเร็จรูป  คิดว่าคงทำง่าย ๆ ดังที่คิด...แต่ก็สามารถมีเว็ปไซท์เป็นของตัวเองได้ http://krukimpbmind.com   pb มาจากคำว่า publicmind จากการที่มีเว็ปไซท์ทำให้นักเรียนและโรงเรียนได้รับโอกาสดี ๆ ที่มีผู้หยิบยื่นให้ 

         กระบวนการ KM ครูคิมไม่เคยได้ร่วมกิจกรรมใด ๆ นอกจากอ่านและเรียนรู้จาก gotoknow นี้เท่านั้น ทำให้เข้ามาตามติดผลงานของ ผอ. และของเพื่อนครูในโรงเรียน  คราวนี้ได้กล้าโพสแสดงความคิดเห็นให้กำลังใจสมาชิก ได้รับคำเชิญชวนจากคุณจัตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร คุณครูแอน แต่ก็ยังไม่ตัดสินใจ กล้า ๆ กลัว ๆ เพราะทำบล็อคไม่เป็นนั่นเอง  และอีกอย่างคล้าย ๆ กับหมดภูมิแล้ว เรื่องต่าง ๆ ก็นำไปบันทึกลงในเว็ปไซท์อยู่ก่อนแล้ว

           ก่อนที่จะสร้างบล็อค ..ได้ไปติดตามบล็อคของครูนางน้อย http://gotoknow.org/blog/nangnoi08/209115 พบว่าอาจารย์ขจิต ฝอยทองได้เข้ามาโพสแสดงความคิดเห็นและสนใจอยากจะทราบว่า "โรงเรียนวิทยสัมพันธ์อยู่ที่ไหน" ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้เคยได้รู้จักอาจารย์ขจิตมานานมากจากวิชาการดอทคอม ครูไทย และที่นี่ มีเอกสารตำราของอาจารย์เป็นปึก ๆ โดยเฉพาะโครงงานภาษาอังกฤษ ทำให้หลับตาเห็นรูปร่างทีเดียว ...ภาคภูมิใจนะคะที่ได้มีคนอยากรู้จักโรงเรียนที่ชื่อค่อนข้างไพเราะ  แต่อยู่บนเขาบ้านนอกห่างไกลความเจริญทั้งหลายแหล่..ได้เลย..ตัดสินใจไปแสดงตัวตนให้อาจารย์ขจิตได้รู้จัก  ที่ไม่ได้โพสหรือแสดงความรู้จักกับอาจารย์ขจิตมาก่อนนั้น  เพราะเจียมตัวเจียมใจจริง ๆ ทำให้ไม่กล้า ทั้ง ๆ ที่ก็ได้ทราบว่าอาจารย์เป็นคนที่มีจิตสาธารณะสูง อาจเป็นเพราะช่องว่างของความเป็นครูบ้านนอกก็เป็นได้

        ด้วยความกรุณาของอาจารย์ขจิต ฝอยทอง ทำให้นิ่งคิด และไปหางานอื่นทำอยู่พักใหญ่  ตั้งสติว่าจะเขียนเรื่องอะไร  อาจารย์ได้แนะนำให้ส่งไฟล์ข้อความไป  เป็นปัญหานะคะไม่ทราบว่าจะเขียนเรื่องอะไรดีที่มันเป็นสาระที่เกิดประโยชน์ จะตั้งชื่อบล็อคอย่างไรดี ช่วย ผอ. และคุณครูในโรงเรียนตั้งไปหมดแล้ว ถ้าอะไรจะเกี่ยวกับ "ครูบ้านนอก" ดูเหมือนมีชื่อเว็ปไซท์ที่เป็นทางการอยู่แล้ว จึงไม่กล้าใช้อีก  ขอตั้งชื่อ "ครูคิม" ไว้ก่อนคิดได้เมื่อไรก็คงเปลี่ยนได้.. จึงเป็นที่มาของ.."เรื่องเก่าแต่ใหม่"

        ส่งข้อความได้ 5 บรรทัดมีแรงใจมหาศาลส่งมาให้แล้ว จากคุณครูข้างถนน/ขุนเขาและคุณสุรชัย  เพชรวงษ์  อยากจะส่งรูปภาพบ้างแต่ไม่กล้า  เมื่อวาน ผอ. โพสข้อความตั้งมากมายเมื่อส่งภาพข้อความเหล่านั้นหายไปไหนไม่ทราบ (ก่อนนอนได้เปลี่ยนชื่อบล็อคใหม่เป็นครูคิม..นพวรรณอย่างเป็นทางการ)