26 - 03 - 2006
วันนี้เป็นวันแรก .. ที่ หัดเขียนบล็อก
แต่ความจริง...มันเป็นวันสุดท้ายของการสอบ

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา  ดูเหมือนว่าทุกอย่างสับสนวุ่นวายไปหมด
เรื่องงาน ที่ประดังประเดเข้ามาอย่างกับรู้ว่าเรายุ่ง
ไหนจะเรื่องสอบ  ที่ยังไม่ได้เตรียมตัว
นับว่าเป็นอาทิตย์ที่ยอดแย่...สำหรับตัวเองจจริงจริง
กิจวัตรประจำวัน..ดูเหมือนจะกลายวนเวียนซ้ำไปซ้ำมา
ตื่นนอนตอนหกโมงเช้า .. เพื่อจะฝ่ารถติดของกรุงเทพ
ถึงที่ทำงานประมาณแปดโมงเช้า..ก็ได้แต่ทำงานที่มี
ตอนเที่ยง..ก็ฝากพี่ที่ทำงานซื้อข้าวมา
ส่วนตัวเรา  ก็นั่งทำงานต่อไป  เป็นช่วงที่ใช้เวลามีค่าจริงๆ

 

รู้สึกตัวอีกที เกือบทุ่ม เลยได้ฤกษ์กลับบ้านซักที
กว่าจะถึงบ้าน -- ที่ความจริงเป็นแค่ห้องสี่เหลี่ยมเล็กกลางเมืองหลวง -- ก็เกือบสองทุ่ม
ล้างหน้าล้างตา ... แล้วคว้าหนังสือมาอ่านเตรียมตัวกับการสอบ
เข้านอนอีกที โน่นเกือบเช้าแล้ว เร็วที่สุดคงเป็นตีสาม
นี่ถ้าสมัยเรียนทำได้ซักครึ่ง คงได้เกียรตินิยมมาแล้ว
เป็นอยู่อย่างนี้แทบทุกวัน
สมอง... เลยทำงานแบบไม่ได้พัก
ร่างกาย..ใช้อย่างเต็มที่ทั้งๆ ที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาล

สุดท้าย .....

 

ความจริงในวันนี้ เวลานี้ 13.41 น. เราควรจะนั่งอยู่ในห้องสอบ
ทั้งๆ ที่ มันเป็นวันสุดท้ายของการสอบ
เมื่อเช้า .. เราตื่นมาพร้อมกับสองความรู้สึก
ความคิดที่มีความขัดแย้งในตัวของมันเอง

 

ความรู้สึกแรก  -- ต้องแต่งตัว รีบไปสอบ
ความรู้สึกสอง -- ร่างกายบอกว่า ไม่ไหวแล้ว

หลังจากอาบน้ำ .. เพื่อให้ความรู้สึกที่สองมันเบาลง
เรา..กลับมาใช้สมองทบทวนอีกครั้ง
สมอง .. ที่ผ่านการทำงานหนักมาทั้งอาทิตย์
สมอง .. ที่ไม่ได้ใช้ความคิด ความเป็นเหตุเป็นผล มานาน


เรา .. เริ่มหยุดนิ่ง ทบทวนอาทิตย์ที่ผ่านมาด้วยเหตุผล
เหตุผลที่ทำให้มองเห็นอะไร ขึ้นมาอีกนิด
-1-
เกือบอาทิตย์แล้ว ที่ไม่ได้พัก ร่างกายเริ่มทนไม่ไหว ถึงใจเราจะสู้
-2-
งานที่ทำออกมา ... มันดูครึ่งๆ กลางๆ ยังไงบอกไม่ถูก
-3-
การสอบ ... เมื่อวานมันทำให้เรารู้สึกค่อนข้างมั่นใจว่าคะแนนคงได้มากกว่าที่คาดไว้
-4-
การเรียนต่อปริญญาโท ... สำคัญกับเราแค่ไหน
ทำไมเราถึงอยากเรียนต่อ ???
แล้วจำเป็นมั้ยที่ต้องเรียนที่สถาบันนี้ ???
เราหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ .....
ทำไม เราถึงอยากเรียนต่อ เรารู้แค่ว่าเราต้องเรียนต่อ

ส่วนสถาบัน .. ก็ค่อนข้างมีส่วนทีเดียว
แต่เราให้คำตอบตัวเองไม่ได้ .. ว่าจำเป็นมั้ยที่ต้องเรียนตอนนี้

 

เรามาทบทวนว่า ตอนนี้เรื่องเรียน กับการทำงาน
เราควรจะให้ความสำคัญอะไรมากกว่า
"การทำงาน" เป็นคำตอบแรก
เพราะเราไม่อยากรบกวนพ่อกับแม่มากกว่านี้

ถึงท่านจะบอกว่า ไม่เป็นไร
แต่เราคิดว่า เราโตแล้ว
ไม่ได้โตแบบปีกกล้าขาแข็ง .. แต่โตในแบบที่ต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเอง
ปริญญา ไม่ได้หมายถึงความเป็นผู้ใหญ่
แต่เป็นเส้นบางๆ .. ระหว่างความรับผิดชอบ วุฒิภาวะของผู้ใหญ่ และ  วัยรุ่น

วันนี้ .. เราตัดสินใจว่า..เราจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด
เพราะการเรียน .. ไม่จำเป็นต้องมาจากสถานศึกษาเสมอไป


และก็รับเอาความผิดพลาดในครั้งนี้
ในเรื่องการเตรียมตัวการสอบ และการแบ่งเวลาของเรา ที่ยังไม่ได้เรื่องเหมือนเดิม


กลับมาตั้งต้นใหม่ ..
แต่ไม่รู้ซิ ... พรุ่งนี้เราอาจคิดอะไรที่เปลี่ยนไป
แต่วันนี้ขอกลับไปทำงาน และ ค้นหาตัวเองดีกว่า



- ทุกคน .. มีเหตุผลของตนเอง -
- ไม่มีมาตรฐานใดมาวัดว่า .. คุณคิดถูก / ผิด -
- เพราะคำว่าถูก ของ คนคนนึง อาจจะเป็นเรื่องผิด ของคนคนนึง -

แล้วคุณล่ะ มีเหตุผลอะไรให้กับตัวเอง