๑๐ กันยายนนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดเพื่อนของฉัน ฉันจึงขอยกพุทธวัจนะเป็นคติเตือนใจแก่เพื่อนของฉันว่า...
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย…
สังสารวัฏนี้หาเบื้องต้นเบื้องปลายได้โดยยาก
สัตว์ที่พอใจในการเกิดย่อมเกิดบ่อย ๆ และการเกิดใดนั้นตถาคตกล่าวว่าเป็น "ความทุกข์"
เพราะสิ่งที่ติดตามความเกิดมาคือ ความแก่ชรา ความเจ็บปวดทรมาน และความตาย ความต้องพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก ความต้องประสบกับสิ่งอันไม่เป็นที่รัก ความแห้งใจ ความคร่ำครวญ ความทุกข์กาย ทุกข์ใจและความคับแค้นใจ
อุปมาเหมือนเห็ดที่โผล่ขึ้นจากดินและนำดินติดขึ้นมาด้วย หรืออุปมาเหมือนโคที่เทียมเกวียนแล้วจะเดินไปไหนก็มีเกวียนติดตามไปทุกหนทุกแห่ง
สัตว์โลกเมื่อเกิดมาก็นำความทุกข์ประจำสังขารติดขึ้นมาด้วย ตราบใดที่เขายังไม่สลัดความพอใจในสังสารออก ความทุกข์ก็ย่อมติดตามไปเสมอ เหมือนโคที่ยังมีแอกเกวียนครอบคออยู่ ล้อเกวียนย่อมติดตามไปทุกฝีก้าว… (พุทธโอวาทก่อนปรินิพพาน)
สาธุ
ตามมาอ่านคะ